Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Νεκρά ψάρια κάλυψαν τη θάλασσα στην Καλιφόρνια

Περίπου ένα εκατομμύριο νεκρές αντσούγιες επέπλεαν στη μαρίνα της νότιας Καλιφόρνια, δημιουργώντας έναν… πλωτό μπουφέ για τα θαλασσοπούλια της περιοχής!
Σύμφωνα με τις αρχές ψόφησαν από ασφυξία, καθώς εγκλωβίστηκαν στη μαρίνα, όπου το οξυγόνο ήταν περιορισμένο!
Perierga.gr - Νεκρά ψάρια κάλυψαν τη θάλασσα
Perierga.gr - Νεκρά ψάρια κάλυψαν τη θάλασσα
Perierga.gr - Νεκρά ψάρια κάλυψαν τη θάλασσα
Perierga.gr - Νεκρά ψάρια κάλυψαν τη θάλασσα
Perierga.gr - Νεκρά ψάρια κάλυψαν τη θάλασσα
Perierga.gr - Νεκρά ψάρια κάλυψαν τη θάλασσα
Perierga.gr - Νεκρά ψάρια κάλυψαν τη θάλασσα
Perierga.gr - Νεκρά ψάρια κάλυψαν τη θάλασσαπηγή: newsbeast.gr

Thessaloniki 1900-1930

Ο καιρός όλου του χρόνου με τα Μερομήνια!

http://www.trikorfonews.gr/images/stories/kairos.jpg
Τα μερομήνια κρατάνε από πολλά χρόνια πριν, με αυτό το τρόπο στα χρόνια που η πρόγνωση του καιρού δεν γινόταν από την μετεωρολογική υπηρεσία αλλά από την γνώση ορισμένων ανθρώπων στα σημεία που εμφανίζονταν στον ορίζονται .
Τα μερομήνια αρχίζουν από τις 14 Αυγούστου γιατί πηγαίνουν με το παλιό ημερολόγιο. Συνεπώς στις 14 ξεκινάνε με το πρώτο μήνα που είναι ο Αύγουστος και συνεχίζουν κάνοντας το κύκλο μέχρι τον επόμενο Αύγουστο.
Επίσης κάθε ώρα κατά την διάρκεια της ημέρας συμβολίζει την ημερομηνία.
Σίγουρα όμως η επιτυχία στις προβλέψεις εξαρτάτε και από τις κλιματολογικές αλλαγές και από την ώρα που θα εμφανιστούν τα σημεία δηλαδή αν είναι νύχτα ίσως να μην φανούν .
Τα παλιότερα χρόνια οι προβλέψεις του ήταν πάρα πολύ κοντά σε ακριβή ημέρα και ώρα. Η πρόβλεψη αντιστοιχεί για όλη την Ελλάδα αλλά σίγουρα ανάλογα με την κάθε περιοχή ίσως να χρειάζεται κάποιες ώρες οι μέρες για να φτάσει το ανάλογο κύμα της πρόβλεψης.
Οκτώβριος
Το πρώτο δεκαήμερο έχει καλοκαιρινό καιρό με ελαφρούς βοριάδες και συνεχίζετε μέχρι στις 15 του μήνα περίπου. Από 15 έως 18 έχει βροχές. Από 20 μέχρι 26 του μήνα έχει άστατο καιρό σε όλη την Ελλάδα. Φαίνετε να είναι ένα Φθινόπωρο πολύ καλό με αρκετές βροχές για την εποχή.
Νοέμβριος
Στις πρώτες δύο τρείς ημέρες ο καιρός είναι άστατος με βροχές και μετά ο καιρός είναι καλός μέχρι της 15 του μήνα. Γύρω στις 15 έχει βροχή μετά μέχρι τις 20 του μήνα έχει καλό καιρό. Από 20 και μετά νότια Πελοπόννησο Αιγαίο και Δυτικά Βόρεια έχει βροχές.
Δεκέμβριος
Τις πρώτες 5 ημέρες ο καιρός θα είναι άστατος με βροχές μετά μέχρι τις 15 θα είναι καλός. Μετά έχει παγωνιές και χιόνια στα βόρεια με βόρειους ανέμους μέχρι τις 25 του μήνα περίπου.
Ιανουάριος
Τις πρώτες 5 ημέρες έχει άστατο καιρό με χιόνια στα Βόρεια και βροχές στα Δυτικά μετά έχει καλό καιρό με παγωνιές. Από της 15 έχει πάλι άστατο καιρό με χιόνια στα ορεινά και βροχές στα πεδινά έως το τέλος περίπου του μήνα.
Φεβρουάριος
Όλος ο Φεβρουάριος έχει άστατο καιρό με Βοριάδες, Χιόνια, Βροχές.
Μάρτιος
Ο Μάρτης θα είναι ο πιο κρύος και βροχερός μήνας της χρονιάς με δυνατούς βοριάδες και χιόνια η κακοκαιρία σταματάει για δύο τρείς ημέρες 8-10 του μήνα και μετά ξεκινάει πάλι νέο κύμα με βροχές χιόνια και πιο δυνατό αέρα μέχρι τέλος περίπου.
Απρίλιος
Όπως τελειώνει ο Μάρτης συνεχίζει και ο Απρίλης μέχρι της 10 περίπου με βροχές, χιόνια και δυνατούς βοριάδες, μετά λίγο καλυτερεύει με του βοριάδες να συνεχίζουν μέχρι της 17 του μήνα. Μετά της 17 γίνετε ανοιξιάτικος με ηλιόλουστο Πάσχα αλλά οι βοριάδες συνεχίζουν με πιο χαμηλή ένταση μέχρι τέλος.
Μάιος
Ανοιξιάτικο το πρώτο Δεκαήμερο αλλά από 11 έως 17 είναι άστατος πάντα όμως με βοριάδες κι αυτός ο Μήνας μετά πάλι Ανοιξιάτικος μέχρι τέλος του Μήνα.
Ιούνιος
Αρχίζει καλοκαιρινός με πολύ ζέστη μέχρι τέλους και ίσως με απογευματινά μπουρίνια κάποιες ημέρες προς το τέλος.
Ιούλιος
Ο Ιούλιος έχει καλό καιρό με καύσωνα μέχρι τις δεκαπέντε ένα κύμα με πιθανόν με βροχές στα ορεινά για μια δυο ημέρες πάλι ένα ίδιο κύμα πάλι στις 21-22 με απογευματινά μπουρίνια και μετά μέχρι το τέλος του μήνα καλοκαίρι.

Δελημάρης Νίκος

Η πρόταση Σαμαρά για έξοδο από την κρίση


Μέσα από την οικονομική κρίση της χώρας, αναδείχθηκε το μείζον θέμα της μακροχρόνιας πολιτικής κρίσης που διατηρήθηκε σε χαμηλό προφίλ επί σειρά πολλών ετών και που συνέτεινε τα μέγιστα στην δημιουργία της σημερινής κατάστασης. Μέσα στο θολό, άχρωμο και γενικότερα άβουλο (για καίριες πολιτικές) πολιτικό σκηνικό, η χώρα βρέθηκε προ πολιτικού αδιεξόδου στην πιό δύσκολη ιστορική στιγμή της. Αυτή η πολιτική αμεριμνησία, σήμερα γίνεται συνείδηση στους πολίτες, οι οποίοι όντας εγκλωβισμένοι και χωρίς ουσιαστικές πολιτικές (και οικονομικές) προτάσεις δεν μπορούν να κινήσουν διαδικασίες τέτοιες που θα σπρώξουν την χώρα μπροστά, με αποτέλεσμα ολόκληρο το κράτος (μαζί με τους πολίτες) να βυθίζεται στο πολιτικό τέλμα της κυβερνητικής ανικανότητας.Στις συζητήσεις μεταξύ των πολιτών δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές που ακούγεται το ερώτημα - απορία: "Και ποιόν να στηρίξουμε; Αφού όλοι ίδιοι είναι...". Και αυτό ακριβώς το επιχείρημα καθιστά το τέλμα και το αδιέξοδο ακόμη μεγαλύτερο... Οι δημοσκοπήσεις (πέραν του υποκειμενικού στοιχείου που δύνανται να περιέχουν) αποδεικνύουν πως οι πολίτες δεν τολμούν να εμπιστευτούν κανέναν, αφού κανένας δεν έχει προτάσεις τέτοιες που να μην "τσακίζουν" (κυριολεκτικά) τους ίδιους. Σε αυτή την ατολμία, ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς, σε ομιλία του στην εκδήλωση της ΗΑΣΕ, κατέθεσε μία σειρά προτάσεων, υλοποιήσιμων, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε, οι οποίες είναι ικανές να οδηγήσουν την χώρα έξω από τον δρόμο της εξαθλίωσης που χαράχτηκε και υπόγράφτηκε από την κυβέρνηση Παπανδρέου - ΔΝΤ.
Η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά

Κυρίες και κύριοι,
Σήμερα, έχω τη μεγάλη χαρά να μιλάω με ανθρώπους των επιχειρήσεων.

Δεν θα σταθώ κυρίως σε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Αυτά τα ξέρετε πολύ καλά.

Δεν θα σας κουράσω με τη γνωστή απαρίθμηση των «δεινών» που μας βρήκαν και των «συμφορών» που μας απειλούν.

Θα σας μιλήσω για το ακριβώς αντίθετο: για τη διέξοδο που μπορεί να υπάρξει.

Και θα ξεκινήσω από το πώς αντιλαμβάνεται ο μέσος άνθρωπος, την πραγματικότητα, ιδιαίτερα σε δύσκολες στιγμές…
Γιατί δεν έχουμε να κάνουμε με αριθμούς μόνο. Δεν έχουμε να κάνουμε με μεγέθη μόνο. Έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους. Τους ανθρώπους πρέπει να στυλώσουμε πριν απ’ όλα. Και τη συνοχή της κοινωνίας να διασφαλίσουμε…

Ονομάσατε το θεσμό σας: «το βήμα του Ηγέτη»…

Αυτός είναι ο ρόλος του ηγέτη: Να δει τα δύσκολα έγκαιρα. Πριν εμφανιστούν. Να δείξει τις εναλλακτικές επιλογές, όταν ακόμα υπάρχουν. Και να προτείνει την καλύτερη διέξοδο από την κρίση. Και να πείσει.
Να δώσει κουράγιο κι Ελπίδα.
Να εμπνεύσει ο ίδιος εμπιστοσύνη και να δώσει σε αυτούς που τον ακούν αυτοπεποίθηση.
– Όταν, λοιπόν, αρχίζουν να εμφανίζονται τα δύσκολα ο περισσότερος κόσμος αρνείται να τα δει. Βρίσκεται σε φάση «άρνησης παραδοχής»: Σε φάση εφησυχασμού.
– Όταν προκύψουν τα δύσκολα και δεν μπορεί πια να μη τα βλέπει γύρω του, τότε οι περισσότεροι περνούν στην αντίθετη κατάσταση: Σε κατάσταση πανικού.
Ο ρόλος του ηγέτη είναι να καταπολεμά και τον εφησυχασμό πριν από την κρίση και τον πανικό μόλις ξεσπάσει η κρίση.
Επίσης, την ώρα που θα εμφανιστεί η κρίση ο περισσότερος κόσμος τείνει να καταφεύγει στις «εύκολες λύσεις»…
Κι όταν η κατάσταση επιδεινωθεί αφόρητα, τότε οι περισσότεροι, απελπισμένοι πια, πιστεύουν ότι δεν υπάρχει σωτηρία

Ο ρόλος του ηγέτη είναι να δείξει από την αρχή ότι δεν βοηθούν οι «εύκολες λύσεις». Και στη συνέχεια, οφείλει να καταπολεμήσει την απελπισία…

Φίλες και φίλοι,
Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκαν τα σύννεφα της κρίσης, παροτρύναμε τη σημερινή Κυβέρνηση να πάρει μέτρα εγκαίρως. Ήταν το Δεκέμβριο του 2009, όταν ακόμα τα spreads βρίσκονταν γύρω στις 200 μονάδες, η Ελλάδα είχε πρόσβαση στις διεθνείς αγορές, και την δάνειζαν ακόμα άνετα, σε πολύ λογικά επιτόκια.
Η κυβέρνηση αρνήθηκε να το κάνει. Και τότε και αργότερα. Προγραμμάτιζε, μάλιστα, και κοινωνικές παροχές!
Ήταν η φάση «άρνησης παραδοχής», η φάση του εφησυχασμού!
Στη συνέχεια, η ίδια η κυβέρνηση άρχισε να γυρίζει δεξιά και αριστερά – στο εξωτερικό – και να… διασύρει την Ελλάδα! Περιέγραφε τη χώρα ως «διεφθαρμένη» και την Οικονομία της ως «Τιτανικό».
Μοιραία, τα spreads εκτοξεύθηκαν και οι αγορές έκλεισαν για την Ελλάδα…
Η Κυβέρνηση τότε πέρασε από τη φάση του Εφησυχασμού στη φάση του Πανικού. Πήγε και υπέγραψε το Μνημόνιο χωρίς να διαπραγματευθεί το παραμικρό.
Μπορούσε να διαπραγματευθεί;

Ασφαλώς και μπορούσε!

Τα ελληνικά ομόλογα έχουν μεγάλη διασπορά σε όλο το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Κρίση δανεισμού της Ελλάδας, θα μπορούσε να προκαλέσει πολύ σοβαρούς κραδασμούς σε όλο το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.
Αυτό ήταν ένα διαπραγματευτικό όπλο που δεν χρησιμοποιήσαμε ποτέ.
Να το χρησιμοποιήσουμε για να επιτύχουμε τι;
Όχι βέβαια, να μας αφήσουν να δανειζόμαστε και να καταναλώνουμε ξέφρενα.
Αλλά να μας δώσουν δυνατότητα να ξεπληρώσουμε τα δάνειά μας, χωρίς να διαλύσουμε την Οικονομία της.
Δεν θέλαμε να μας κάνουν «χάρη»…
Αλλά να μας δώσουν ευκαιρία για νέο ξεκίνημα!
Το πέτυχε η Ιρλανδία! Η οποία παρά το γεγονός ότι αντιμετώπιζε θηριώδες έλλειμμα – λόγω καθίζησης των τραπεζικού της συστήματος – διαπραγματεύθηκε σκληρά λίγους μήνες αργότερα και πέτυχε να διατηρήσει τους πολύ χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές της, μόλις 12,5%! Η Ιρλανδία πιέστηκε αλλά διέσωσε την αναπτυξιακή δυναμική της. Η δική μας κυβέρνηση θυσίασε κάθε ελπίδα αναπτυξιακής προοπτικής, προσχωρώντας σε μια ασφυκτική αύξηση των φόρων. Βέβαια, μερικά απ’ αυτά που έκανε τότε, τώρα προσπαθεί να τα πάρει πίσω. Αλλά τα επανορθωτικά της μέτρα είναι «πολύ λίγα» και έρχονται «πολύ αργά»…
Το Μνημόνιο ήταν, τότε, για πολλούς η «εύκολη λύση».
Να καταφύγουμε στους εταίρους μας για «να μας σώσουν από την χρεοκοπία»! Αυτή η σκέψη επικράτησε τότε.
Εμείς απορρίψαμε την εύκολη λύση. Όχι χωρίς να διαβάσουμε το Μνημόνιο. Αλλά επειδή το μελετήσαμε προσεκτικά. Κι επειδή διαπιστώσαμε ότι δεν ήταν «μονόδρομος σωτηρίας». Ήταν αδιέξοδο ασφυξίας!
Υποτίθεται ότι χτύπαγε τη δημόσια σπατάλη. Εμείς συμφωνούσαμε απολύτως στο στόχο αυτό. Το είχαμε ήδη διακηρύξει, άλλωστε, πολύ πριν…
Αλλά η πολιτική που εφάρμοσε το Μνημόνιο δεν χτύπαγε τη σπατάλη του δημοσίου. Πετσόκοβε μισθούς και συντάξεις. Και πώς να το κάνουμε; Η σπατάλη του δημοσίου δεν οφείλεται στους συνταξιούχους των 800 ευρώ.
Υποτίθεται ότι χτύπαγε τη φοροδιαφυγή. Εμείς συμφωνούσαμε απολύτως και στο στόχο αυτό. Κι αυτόν τον είχαμε διακηρύξει πολύ πριν…
Αλλά για να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή χρειαζόμαστε τέσσερα πράγματα:

  • Πρώτον χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές, ώστε να μειωθούν τα κίνητρα φοροδιαφυγής. Η πολιτική που εφαρμόστηκε αύξησε απότομα τους φορολογικούς συντελεστές! Και πολλαπλασίασε τα κίνητρα φοροδιαφυγής, ακόμα και από τους συνεπείς φορολογούμενους που πια δεν αντέχουν…
  • Χρειαζόμαστε ακόμα, πιο απλό φορολογικό σύστημα για να κλείσουν τα «παράθυρα» της φοροδιαφυγής. Η πολιτική που εφαρμόστηκε έκανε το φορολογικό σύστημα ακόμα πιο περίπλοκο…
  • Χρειαζόμαστε, επίσης, αντικειμενικοποίηση της βάσης του φορολογικού συστήματος, για να περιοριστεί η σχέση επιχειρηματία-εφοριακού. Δηλαδή για να περιορίσουμε τη δυνατότητα φοροδιαφυγής. Αλλά η πολιτική που εφαρμόστηκε έκανε το αντίθετο: έκανε πιο στενές τις σχέσεις επιχειρηματία-εφοριακού.
  • Τέλος, χρειαζόμαστε πιο αυστηρά μέτρα κατά των φοροφυγάδων. Εδώ έγινε προσπάθεια. Αλλά σε συνθήκες βαθιάς ύφεσης και υπέρ-φορολόγησης δεν μπορείς να ξεχωρίσεις ποιος επιχειρηματίας δεν πληρώνει, γιατί δεν μπορεί και ποιος γιατί συστηματικά φοροδιαφεύγει.

Είναι κρίσιμη – και γίνεται στις περισσότερες χώρες – η διάκριση ανάμεσα στον κατά συνήθεια φοροφυγάδα που αντιμετωπίζεται ποινικά. Και τον «εξ ανάγκης» ασυνεπή, που αντιμετωπίζεται πολύ διαφορετικά.
Εδώ αυτή η διάκριση δεν γίνεται! Και ισοπεδώνονται όλοι, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να συλληφθεί κανένας, διότι οι ασυνείδητοι χάνονται μέσα στο πλήθος αυτών που πραγματικά αδυνατούν να πληρώσουν.
Η αντίρρησή μας, λοιπόν, δεν βρισκόταν στους γενικούς στόχους: να μειώσουμε τη σπατάλη του δημοσίου και να περιορίσουμε τη φοροδιαφυγή. Εκεί εμείς συμφωνούσαμε και υπερθεματίζαμε…
Η πρώτη μεγάλη αντίρρησή μας ήταν ότι με την Πολιτική του Μνημονίου, προκαλούσαν πολύ μεγαλύτερη ύφεση στην αγορά παρά μείωση του ελλείμματος.
Κι όταν η αγορά συρρικνώνεται απότομα, δεν μπορεί να παράγει έσοδα για το κράτος. Αντίθετα διογκώνει τις δαπάνες του κράτους για επιδόματα ανεργίας κλπ.
Διαπιστώσαμε, λοιπόν, ένα φαύλο κύκλο ύφεσης, που θα διατηρούσε υψηλά ελλείμματα, τα οποία στη συνέχεια θα απαιτούσαν πρόσθετα περιοριστικά μέτρα. Που με τη σειρά τους θα προκαλούσαν ακόμα βαθύτερη ύφεση και θα διατηρούσαν τα ελλείμματα υψηλά, παρά τις θυσίες…
Αυτή η πρόβλεψή μας επαληθεύθηκε. Και η ύφεση το τελευταίο τρίμηνο του 2010 έτρεχε με 6,6%, έναντι πρόβλεψης για όλο το χρόνο κάτω του 4%. Και η ανεργία άγγιξε πια το 15%, τον Ιανουάριο του 2010. Έναντι πρόβλεψης όχι πάνω από 12,5%.
Η δεύτερη μεγάλη διαφωνία μας ήταν ότι η Πολιτική του Μνημονίου προέβλεπε μεγάλη αύξηση του χρέους. Παρά τις θυσίες…
Για να μη σας κουράσω με τις διάφορες προβλέψεις που κάθε τόσο αλλάζουν, ο σχεδιασμός ήταν σε τέσσερα χρόνια το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ να εκτοξευθεί από το 127% στο 157%!
Μια εξυγίανση που αυξάνει το χρέος τόσο πολύ και τόσο απότομα, δεν είναι εξυγίανση! Είναι «φάρμακο»… χειρότερο από την αρχική ασθένεια.
Αν εσάς σας καλούσαν να εγκρίνετε ένα σχέδιο δήθεν «εξυγίανσης» μιας εταιρίας, που προέβλεπε μέσα σε τρία χρόνια να συμπιέσει ασφυκτικά την παραγωγική βάση της και, ταυτόχρονα, να διογκώσει απότομα την δανειακή της επιβάρυνση θα το εγκρίνατε;
Το ερώτημα που θέσαμε ήταν απλό: όταν παγιδεύεται η χώρα σε ύφεση και όλο μεγαλύτερη ύφεση, πως θα ξεπληρώσει χρέη και όλο μεγαλύτερα χρέη;
Από τη μια πλευρά η κυβέρνηση προσπαθούσε με ασφυκτικούς περιορισμούς να μειώσει το έλλειμμα κι από την άλλη φούσκωνε υπέρμετρα το χρέος που διογκώνει τα μελλοντικά ελλείμματα!
Παγιδευόμαστε, λοιπόν, και σε ένα δεύτερο φαύλο κύκλο: υπερχρέωσης και υψηλών ελλειμμάτων, που παράγουν όλο και υψηλότερα ελλείμματα όλο και μεγαλύτερο χρέος.
Αυτούς τους δύο φαύλους κύκλους επισημάναμε: της ύφεσης που τροφοδοτεί τα τρέχοντα ελλείμματα υψηλά. Και της υπερχρέωσης που τροφοδοτεί τα μελλοντικά ελλείμματα.
Η κριτική μας επαληθεύθηκε πλήρως. Για να σας πω την αλήθεια, επαληθεύθηκε νωρίτερα απ’ ό,τι υπολογίζαμε αρχικά.
Ήδη με την ομολογία σοβαρής υστέρησης εσόδων που σημειώθηκε το πρώτο δίμηνο της φετινής χρονιάς επιβεβαιώνεται ότι η σημερινή πολιτική περισσότερο αυξάνει την ύφεση παρά μειώνει το έλλειμμα.

Και σε ό,τι αφορά την κριτική μας για τη δυναμική χρέους-ελλειμμάτων κι αυτό επιβεβαιώθηκε πλήρως: Δεν θα μιλάγαμε σήμερα για «επιμήκυνση» του χρόνου αποπληρωμής για το χρέος που πέρσι υπογράψαμε, ούτε για μείωση επιτοκίου, που επίσης πέρσι υπογράψαμε, αν η πολιτική του Μνημονίου έβγαινε. Χρειάζεται τροποποίηση στους όρους διαχείρισης του χρέους, γιατί δεν βγαίνει! Όπως ακριβώς προειδοποιούσαμε πέρσι…
Εμείς, όμως, τότε δεν βιαστήκαμε να προσυπογράψουμε την εύκολη λύση. Αναζητήσαμε την πραγματική διέξοδο:

  • Με Ανάκαμψη σε πρώτη φάση, ώστε να χτυπηθεί μαζί με το έλλειμμα και η ύφεση. Να αυξηθούν τα έσοδα και σπάσει ο πρώτος φαύλος: της ύφεσης που τροφοδοτεί ελλείμματα.
  • Με μέτρα Ανάπτυξης, ώστε να αλλάξει το κλίμα.
  • Και με ταυτόχρονο απευθείας περιορισμό του χρέους ώστε να σπάσει και ο δεύτερος φαύλος κύκλος της υπερχρέωσης.
  • Και με κάποια επανορθωτικά μέτρα, ώστε να αποκατασταθεί η αίσθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και να υποχωρήσουν οι κοινωνικές εντάσεις.


Φίλες και φίλοι,
Δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες.
Θα σας δώσω μόνο ένα αδρό περίγραμμα αυτό που λέμε: «διέξοδος από την κρίση με Ανάκαμψη και Ανάπτυξη»:
* Πρώτον, να πολεμήσουμε την ύφεση άμεσα. Γίνεται αυτό;
Ασφαλώς και γίνεται. Με μέτρα μηδενικού ή ελάχιστου δημοσιονομικού κόστους.
Έχουμε προτείνει πολλά. Πρόκειται για απλή ενεργοποίηση εργαλείων που έχει ήδη στη διάθεσή του το κράτος: Όπως το ΕΣΠΑ, που σήμερα παρουσιάζει ένα από τους τελευταίους ρυθμούς απορροφητικότητας στην Ευρώπη. Ενώ υπήρχε και υπάρχει η δυνατότητα να αναβληθεί η συμμετοχή εθνικών πόρων στα πρώτα χρόνια, μέχρι να ξεπεραστεί η ύφεση. Και να γίνει η διαδικασία με balloon payment και μάλιστα με πλήρη χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Ή όπως συμβάσεις παραχώρησης περιφερειακών λιμανιών και αεροδρομίων με απόλυτη διαφάνεια. Ή με μέτρα όπως η επιδότηση του επιτοκίου για την πρώτη κατοικία κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες για δέκα χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι θα πάρει μπροστά η Οικοδομή και το κράτος θα αρχίσει να καταβάλει μετά από δύο χρόνια ποσά πολύ μικρότερα από όσα θα εισπράξει από ΦΠΑ κλπ. την πρώτη κρίσιμη διετία. Και θα δουλέψουν και τα 130 επαγγέλματα που σχετίζονται άμεσα με την Οικοδομή.
Ή όπως η κατάργηση του «πόθεν έσχες» για την κατοικία γενικώς – κι όχι μόνο για την πρώτη κατοικία -για πέντε χρόνια. Πράγμα που δεν κοστίζει τίποτε, γιατί ούτε κατασκευές γίνονται σήμερα ούτε αγοραπωλησίες.
Ή όπως μέτρα διευκολυντικά για την Ναυτιλία και τον Τουρισμό, τις δύο «ατμομηχανές» της Οικονομίας μας. Τις οποίες, αντί να τις στηρίζουν κατά προτεραιότητα σε εποχή κρίσης, τις… ταλαιπωρούν απίστευτα! Κατάργησε η κυβέρνηση τα σχετικά υπουργεία. Κι ύστερα τα αποκατέστησε! Τα μπέρδεψε πάλι και τις αρμοδιότητές τους δεν τις έχει ξεχωρίσει ακόμα. Και αύξησε το ΦΠΑ στον Τουρισμό, για να τον μειώσει αργότερα, όταν χάθηκε η σαιζόν του 2010.

* Δεύτερον, μέτρα που εξασφαλίζουν ρευστότητα.
 Πριν απ’ όλα, να δώσει το κράτος, κατά απόλυτη προτεραιότητα, αυτά που χρωστάει στις επιχειρήσεις. Γιατί πρώτο το κράτος οφείλει να αντιληφθεί ότι, αν δεν πληρώνει δεν θα εισπράττει. Σήμερα ο «σημαιοφόρος» του περιβόητου «δεν πληρώνω-δεν πληρώνω» είναι το ίδιο το Δημόσιο! Από τα 10 δισεκατομμύρια που χρωστάει το κράτος στους ιδιώτες τα 4 δισεκατομμύρια είναι ληξιπρόθεσμες οφειλές του 2010. Αυτά τουλάχιστον πρέπει να επιστραφούν άμεσα. Κι όπου χρειάζεται, με συμψηφισμό οφειλών. Αυτό θα δώσει ανάσα ρευστότητας στην αγορά.
* Τρίτον, μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση.

Αναφέρθηκα ήδη προηγουμένως: Μείωση φορολογικών συντελεστών, εξαπλούστευση του φορολογικού συστήματος, αντικειμενικοποίηση της φορολογικής βάσης.
Δεν έχει νόημα να μιλάμε για ο,τιδήποτε άλλο, όταν σήμερα με τις φορολογικές επιδρομές του τελευταίου ενάμιση χρόνου, διώξαμε χιλιάδες επιχειρήσεις.
Σήμερα η κυβέρνηση σιωπηλά παίρνει πίσω το σύνολο σχεδόν των φορολογικών «μεταρρυθμίσεων» που έκανε τον τελευταίο χρόνο. Η ζημιά όμως, έχει ήδη γίνει. Γιατί όσοι έφυγαν δεν ξανάρχονται εύκολα. Κι όσοι έκλεισαν δεν ξανανοίγουν…
Χρειάζεται η φορολογική μεταρρύθμιση να γίνει πιο θαρραλέα και συνολικά. Και να καταργηθούν οι στρεβλώσεις που υπάρχουν. Όμως, η κυβέρνηση πολλαπλασίασε τις στρεβλώσεις: Για παράδειγμα, σήμερα η φορολόγηση των καταθέσεων είναι πολύ μικρότερη απ’ ό,τι η φορολόγηση μερισμάτων. Γιατί κάποιος να αναλάβει επιχειρηματικό ρίσκο, όταν μπορεί με πολύ μικρότερη φορολόγηση να έχει τα λεφτά του στην Τράπεζα; Δεν θέλουμε επενδύσεις. Τιμωρούμε την επιχειρηματικότητα; Πάντως, σίγουρα δεν την ενθαρρύνουμε…
* Τέταρτον, να μειώσουμε σταδιακά τις ασφαλιστικές εισφορές.

 Γιατί το μη μισθολογικό εργοδοτικό κόστος στην Ελλάδα είναι εκείνο που επιβαρύνει κυρίως την ανταγωνιστικότητα της.
Να καταλάβουμε, επί τέλους, ότι με χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές θα εισπράξουμε μεγαλύτερα φορολογικά έσοδα. Και με χαμηλότερες ασφαλιστικές εισφορές τα Ταμεία θα εισπράξουν περισσότερα. Μόνο έτσι θα χτυπηθεί και η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή και τα λουκέτα και η ανεργία και η μαύρη εργασία. Και η κρίση των ασφαλιστικών Ταμείων…
* Πέμπτον, να τολμήσουμε όλες εκείνες τις αληθινές διαρθρωτικές αλλαγές που θα ξεμπλοκάρουν την ελληνική οικονομία – κυρίως θα πλήξουν τη γραφειοκρατία:
– Όπως το συμψηφισμό οφειλών από και προς το Δημόσιο. Δεν μπορεί όταν ο ιδιώτης χρωστάει να τον χρεώνουν με τόκο και να τον παραπέμπουν σε αυτόφωρο, ενώ όταν του χρωστάει το Δημόσιο να τον πληρώνει όποτε θέλει και αν θέλει!
Δεν μπορούν να κλείνουν επιχειρήσεις διότι τους οφείλει το δημόσιο και δεν τους πληρώνει.
Ο συμψηφισμός οφειλών από και προς το Δημόσιο μπορεί να γίνει αμέσως. Και να δώσει μεγάλη ανακούφιση στην αγορά. Αλλά και μεγάλη ρευστότητα και πολλές ανάσες.
Αν γνωρίζει ο ιδιώτης ότι το κράτος είναι εντάξει απέναντί του χωρίς τη μεσολάβηση διαφόρων υπηρεσιών, υπαλλήλων, «κυκλωμάτων», «ημετέρων» και «γρηγορόσημων», θα είναι και ο ίδιος πιο εντάξει στις υποχρεώσεις του.
Ο συμψηφισμός τα κάνει όλα αυτά αυτόματα και – το κυριότερο – απρόσωπα! Αν το τολμήσουμε, θα είναι από τις μεγαλύτερες επαναστάσεις που έχουν γίνει ποτέ στη Δημόσια Διοίκηση.

Το συμψηφισμό αυτό, αφότου τον προτείναμε, τον προσπάθησε η κυβέρνηση. Αλλά έβαλε τόσα «σκαλοπάτια» και τόσους περιορισμούς που τον ακύρωσε στην πράξη. Χώρια που δεν έδειξε καμία διάθεση να εξοφλήσει τις δικές τις υποχρεώσεις κι έτσι ουσιαστικά τον ματαίωσε…
– Παράλληλα να απλοποιηθεί η σχέση Πολίτη-Κράτους. Κι όταν το Δημόσιο απαιτεί κάποιο στοιχεία από άλλη δημόσια υπηρεσία, να τα βρίσκει το ίδιο ηλεκτρονικά. Αυτό γίνεται απλά με δικτύωση όλων των δημοσίων υπηρεσιών μεταξύ τους. Έργο για το οποίο υπάρχει η υποδομή και η ανθρώπινη ειδίκευση.
Αρκούν τρείς αριθμοί για να γίνουν όλες οι δουλειές με το δημόσιο: Ο αριθμός ταυτότητος, το ΑΦΜ και το ΑΜΚΑ. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο.
Η κυβέρνηση, αφότου το ανακοινώσαμε, προχώρησε στην εξαγγελία «κάρτας πολίτη». Και έμπλεξε το θέμα σε «νέες περιπέτειες»…
Εμείς προτείναμε να μειώσουμε το κόστος συναλλαγής του πολίτη με το κράτος. Και να το κάνουμε πιο απλό και πιο γρήγορο.
Η κάρτα πολίτη το έμπλεξε, αύξησε το κόστος για το Δημόσιο, και το καθυστερεί.
* Έκτον, να στηρίξουμε την επιχειρηματικότητα – όχι να την τιμωρούμε:
– Όταν εξαγγέλλουμε κάθε τόσο «έκτακτες εισφορές», τιμωρούμε την επιχειρηματικότητα. Την πρώτη φορά το κράτος κάποιους στριμώχνει και τους τα παίρνει. Τη δεύτερη τους διώχνει. Και την τρίτη δεν βρίσκει τι να φορολογήσει, ούτε τακτικά ούτε έκτακτα.
– Όταν διαχωρίζουμε τα κέρδη σε «διανεμόμενα» και «αδιανέμητα», τιμωρούμε την επιχειρηματικότητα. Γιατί είναι σαν να λέμε ότι οι επιχειρηματίες έχουν δικαίωμα να βγάζουν κέρδη μόνον όταν τα επαν-επενδύουν. Πώς περιμένουμε έτσι να έλθουν νέες επιχειρήσεις (περίπτωση Ορεστιάδας);
– Όταν φορολογούμε πολύ υψηλότερα τα παραγωγικά κέρδη των επιχειρήσεων από τα εισοδήματα των καταθετών, τότε τιμωρούμε την επιχειρηματικότητα. Κυρίως τιμωρούμε αυτούς που παίρνουν επιχειρηματικό ρίσκο σε όφελος εκείνων που απλώς «παρκάρουν» τα χρήματά τους και περιμένουν να εισπράξουν τόκους.
Να στηρίξουμε την επιχειρηματικότητα. Και να την απενοχοποιήσουμε!
* Έβδομον, να αξιοποιήσουμε την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου.

 Η οποία κρύβει τεράστιες αξίες και υπεραξίες. Και η οποία σήμερα παραμένει ανενεργή, τη σφετερίζονται κυκλώματα επιτηδείων, εντός κι εκτός Δημοσίου, ή περιμένει τον… καταπατητή της.
Για πρώτη φορά πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα έθεσε στην πολιτική ατζέντα το ζήτημα της ανεκμετάλλευτης ακίνητης περιουσίας. Η οποία, στο τμήμα της που είναι σήμερα γνωστό, χωροθετημένο και αξιολογημένο, ξεπερνά τα 300 δισεκατομμύρια σε αντικειμενική αξία!
Στην αρχή μας αμφισβήτησαν τα μεγέθη. Ύστερα τα αποδέχθηκαν πλήρως. Στη συνέχεια μας ειρωνεύθηκαν. Ύστερα παραδέχθηκαν ότι μπορούμε να αντλήσουμε σημαντική ρευστότητα και ετήσια δημόσια έσοδα. Και τώρα κοντεύουν να περάσουν στο αντίθετο άκρο: Εκεί που δεν ήθελαν να ακούσουν τίποτε για αξιοποίηση, τώρα πιέζονται να αποδεχθούν εκποίηση!
Τονίσαμε ότι το Δημόσιο μπορεί να δημιουργήσει αξίες και υπεραξίες από τα ανεκμετάλλευτα ακίνητά του. Και αυτά δεν πρέπει να τα χαρίσει σε ιδιώτες πουλώντας. Μπορεί να αντλήσει έσοδα ετήσια, ώστε να περιορίσει τα ελλείμματά του και να καλύπτει τις δαπάνες για τόκους. Μπορεί ακόμα να προεισπράξει κάποια απ’ αυτά τα έσοδα των επομένων ετών. Κι έτσι να μειώσει απευθείας το χρέος που σήμερα αυξάνεται ανεξέλεγκτα.
– Πριν απ’ όλα, το κράτος πρέπει να καθαρίσει τα ανεκμετάλλευτα ακίνητά του: να καθαρίσει τους τίτλους τους, να προσδιορίσει χρήσεις και συντελεστές εκμετάλλευσης και να τα απαλλάξει από πάσης φύσεων «εκκρεμότητες». Ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν ως real estate development, όχι ως μεμονωμένα οικόπεδα. Κι έτσι να μεγιστοποιηθεί η αξία τους. Κι αυτό μπορεί να το κάνει νομοθετώντας!
– Ύστερα μπορεί να προεισπράξει σημαντικό μέρος των αναμενομένων μελλοντικών εσόδων τους με μεθόδους bridge financing – με προχρηματοδότηση. Και παράλληλα να ξεκινήσει τη διαδικασία εκμετάλλευσης με πολλούς τρόπους: με ενοικίαση, μακροχρόνιο leasing, Αμοιβαία Κεφάλαια ακινήτων και Εταιρίες Holding Ακινήτων. Έτσι δώσαμε απάντηση σε δύο καίρια ερωτήματα:
Πώς μπορείς να βρεις ρευστότητα σχετικά σύντομα από τα ακίνητα αυτά, πριν αρχίσει η εκμετάλλευση και χωρίς να χρειαστεί να πουλήσεις.
Τέλος, η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου θα υποκινήσει και την ίδια την Ανάπτυξη, αφού οι χρήσεις που θα προσδιοριστούν μπορούν να δώσουν μεγάλη ώθηση σε οικονομικές δραστηριότητες και κλάδους, όπως ο εξειδικευμένος Τουρισμός, ο θεματικός Τουρισμός κλπ.
* Και κάτι τελευταίο: Κλαδικά Αναπτυξιακά προγράμματα.

Που προωθούν αναπτυξιακές πρωτοβουλίες συνδέοντας περιοχές της χώρας με παραγωγικούς κλάδους. Όπως για παράδειγμα η άρση του cabbotage και τα Δωδεκανησα. Ο αρχιπελαγικός Τουρισμός και οι Κυκλάδες, τα Επτάνησα και οι Σποράδες. Με τις μαρίνες που πρέπει να γίνουν και τον «τουρισμό του «γιότινγκ» που μπορεί να αναπτυχθεί. Όπως η καθετοποίηση προϊόντων κτηνοτροφίας, γαλακτομικών κλπ. και η ορεινή Ελλάδα, η Ήπειρος κλπ. Όπως η βιολογική γεωργία και η επεξεργασία εμπορία των προϊόντων της, για να μη μιλήσω για το κρασί και το λάδι. Ή όπως ο κλάδος των ιαματικών, αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, όπου όλη η Ελλάδα έχει τεράστιο διεθνές συγκριτικό πλεονέκτημα, το οποίο ούτε η ίδια δεν ξέρει καλά-καλά. Όπως οι συνέργειες ανάμεσα στον Πολιτισμό και τον ποιοτικό εξειδικευμένο Τουρισμό. Που μπορεί να φέρει πολλαπλάσιους επισκέπτες απ’ ό,τι σήμερα σε εκσυγχρονισμένα μουσεία και αναβαθμισμένους αρχαιολογικούς χώρους.
Όλα αυτά τα ψάχνουμε, τα προχωράμε, τα επεξεργαζόμαστε στις λεπτομέρειές του. Βλέπουμε τι γίνεται έξω. Και διαπιστώνουμε τι θα μπορούσαμε να κερδίζουμε αν κάναμε κι εδώ ένα μέρος απ’ όσα γίνονται έξω. Και από χώρες που δεν διαθέτουν τον πλούτο της Ελλάδας σε μια σειρά αναπτυξιακούς τομείς.

Φίλες και φίλοι,
Όλα αυτά, που σας ανέφερα μόνον ενδεικτικά, σκιαγραφούν μια στρατηγική με τρία σκέλη:
  • Χτυπάμε ταυτόχρονα το έλλειμμα και την ύφεση, ώστε να μειωθεί πραγματικά και γρήγορα το ίδιο το έλλειμμα.
  • Χτυπάμε ταυτόχρονα το έλλειμμα και το χρέος, ώστε να ανακόψουμε τη ολέθρια δυναμική ελλειμμάτων-χρέους, που έχει ξεφύγει σήμερα από κάθε έλεγχο.
  • Δεν σταματάμε τη μάχη για τον περιορισμό του ελλείμματος. Αλλά το κάνουμε με «στοχευμένους» τρόπους, όχι με «οριζόντιες» περικοπές και «οριζόντιες» φοροεπιδρομές. Εδώ η φράση κλειδί είναι: «Στοχευμένα, όχι οριζόντια»!

Η λογική «κόβω ό,τι νομίζω ότι περισσεύει» δεν είναι οικονομική λογική. Είναι λογική… Προκρούστη!
Και ο χασάπης κόβει κρέας και ο χειρουργός κόβει κρέας. Αλλά οι δύο δεν είναι το ίδιο πράγμα: Ο χασάπης τεμαχίζει. Ο χειρουργός σώζει ζωές!
– «Οριζόντια» μέτρα είναι με τη λογική του χασάπη:. Ακρωτηριάζουν την Οικονομία και την Κοινωνία.
– «Στοχευμένα» μέτρα είναι με τη λογική του χειρουργού. Εντοπίζουν το πρόβλημα και το απομονώνουν. Δεν ακρωτηριάζουν.
Χτυπάμε το έλλειμμα με στοχευμένα, όχι με οριζόντια μέτρα.
Χτυπάμε την ύφεση, ταυτόχρονα με το έλλειμμα, για να καταφέρουμε αληθινά να το περιορίσουμε.
Και μειώνουμε το χρέος απευθείας, ταυτόχρονα με τον περιορισμό του ελλείμματος.

Φίλες και φίλοι,
Το δικό μας Σχέδιο αν εφαρμοστεί ολόκληρο και άμεσα – όχι τμηματικά, όχι αποσπασματικά, όχι σταδιακά – μπορεί να επιτύχει:
Επανεκκίνηση της Οικονομίας - Ανάκαμψη και έλεγχο των ελλειμμάτων.
Μένει ένα ακόμα στοιχείο: Η μακροχρόνια και διατηρήσιμη Ανάπτυξη.
Εδώ θα σας αναφέρω τρείς έννοιες κλειδιά:

  • Αλλαγή παραγωγικού μοντέλου.
  • Ανταγωνιστικότητα, δηλαδή εκμετάλλευση συγκριτικών πλεονεκτημάτων που έχει σήμερα η Ελλάδα και μένουν ανενεργά κι αυτά.
  • Και τέλος, Εξωστρέφεια.

Αλλαγή παραγωγικού μοντέλου σημαίνει τέρμα η αναδιανομή δανεικών, σημαίνει ανάπτυξη παραγωγικών τομέων και κλάδων με εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της Ελλάδα και με εξωστρέφεια.
Υπάρχουν τρείς χώρες που δείχνουν ότι σχετικά μικρές οικονομίες, μπορούν να επιτύχουν μεγάλα αναπτυξιακά επιτεύγματα σε σύντομο χρόνο:
* Η Φινλανδία, για παράδειγμα, πριν τρείς δεκαετίες ήταν μια μικρή, σχετικά φτωχή χώρα. Κατάφερε να γίνει, σε λιγότερο από τρείς δεκαετίες, μια από τις πλουσιότερες και πιο ανταγωνιστικές στον κόσμο. Ποιο ήταν το «μυστικό» της; Επένδυσε στην Παιδεία και στην Ποιότητα.
* Η Δανία, επίσης μικρή, κατάφερε κι αυτή να γίνει μια από τις πιο πλούσιες στην Ευρώπη, γιατί επένδυσε στην πλήρη εκμετάλλευση των ανταγωνιστικών της πλεονεκτημάτων στην πρωτογενή παραγωγή, στην καθετοποίηση, στις υπηρεσίες και, ασφαλώς, στην Ποιότητα.
* Τέλος, η Ιρλανδία, η οποία αντιμετωπίζει κι αυτή σοβαρά προβλήματα σήμερα, λόγω σφαλμάτων που έκανε και υπερβολών στο χρηματο-οικονομικό τομέα. Αλλά η Ιρλανδία, παρά την κρίση της, κατάφερε να διασώσει την αναπτυξιακή της δυναμική! Πόνταρε κι εκείνη στα ανταγωνιστικά της πλεονεκτήματα και στις υπηρεσίες της. Πόνταρε ακόμα στην Ποιότητα και στην Εκπαίδευση. Καθώς και στο γεγονός ότι είναι χώρα-μεταίχμιο ανάμεσα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.
Μπορεί και η Ελλάδα να επενδύσει στην Ποιότητα, μπορεί και η Ελλάδα να επενδύσει στον πιο σημαντικό παραγωγικό πόρο: στους ανθρώπους της, δηλαδή στην Παιδεία.
Μπορεί και η Ελλάδα να επενδύσει στα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της γης της, της θέσης και της φύσης της. Και στην καθετοποίηση…
Ό,τι σωστό έκανε καθεμία από τις χώρες αυτές ξεχωριστά, η Ελλάδα μπορεί να τα κάνει όλα μαζί! Και ταυτόχρονα να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι βρίσκεται κι αυτή στο «μεταίχμιο» Ευρώπης- Μέσης Ανατολής. Πράγμα που, αντί να αναδεικνύει το ρόλο μας, μέχρι στιγμής μεγιστοποιεί μόνο κινδύνους για μας.
Κι αυτό είναι το τελικό μου μήνυμα απόψε – μήνυμα Ελπίδας:
Η Ελλάδα δεν είναι «τελειωμένη υπόθεση». Η Ελλάδα είναι σήμερα, πράγματι, υπερχρεωμένη. Αλλά είναι, δυνητικά, πολύ πλούσια χώρα!
Έχει αναξιοποίητα συγκριτικά πλεονεκτήματα. Έχει ανθρώπινο δυναμικό και επιχειρήσεις που μεγαλουργούν παντού στον κόσμο και μαραζώνουν στην ίδια την πατρίδα τους. Έχει περιουσιακά στοιχεία που παραμένουν αδρανή και ανεκμετάλλευτα.
Κι από την άλλη πλευρά υπάρχει μια κρατική γραφειοκρατία που πνίγει τα πάντα. Και που, παρά τις υποσχέσεις, δεν άλλαξε. Χειροτέρεψε!
Δεν πνίγει μόνο τις παραγωγικές πρωτοβουλίες. Πνίγει και την απονομή Δικαιοσύνης. Κι έτσι υποθέσεις που παντού αλλού τελεσιδικούν μέσα σε ένα χρόνο το πολύ, εδώ χρειάζονται πολλά-πολλά χρόνια…
Όλα αυτά πνίγουν τη χώρα. Πνίγουν κάθε δημιουργικότητά της. Πνίγουν κάθε ανταγωνιστική δυνατότητά της.
Όλα αυτά είναι «βρόγχοι» γύρω από το λαιμό της…
Όλα αυτά είναι «βαρίδια» στα πόδια της.
Προτείνω, λοιπόν, να κόψουμε τους βρόγχους που την πνίγουν.
Να την απαλλάξουμε από τα βαρίδια στα πόδια της.
Και τότε να δείτε τι μπορεί να καταφέρει…
Το λέω, λοιπόν, ανοιχτά: Σας θέλουμε δίπλα μας. Χρειαζόμαστε τις ιδέες σας. Τις υποδείξεις σας…
Είμαστε το κόμμα της Ανάπτυξης.
Και θέλουμε μαζί μας τους «μοχλούς», τους ηγέτες της Ανάπτυξης.
Δεν έχω να σας πω τίποτε άλλο. Είστε αυτοδημιούργητοι, είστε μορφωμένοι, είστε έμπειροι, είστε «της πιάτσας»…
Ξέρετε τι χρειάζεται αυτός το τόπος: Όραμα, Σχέδιο, Προοπτική.
Ξέρετε τι χρειάζεται αυτός ο λαός. Πίστη ότι μπορεί να ξεπεράσει την κρίση, Εμπιστοσύνη στους ηγέτες του και στον εαυτό του.
Και Ελπίδα! Που τα συνοψίζει όλα.
Εμείς όλα αυτά δεν τα επικαλούμαστε ρητορικά.
Τα δουλεύουμε συνεχώς!
Τα προωθούμε και τα χτίζουμε. Συστηματικά:
Βήμα-βήμα. Λιθαράκι-λιθαράκι.
Εμείς δεν τάζουμε στους πάντες τα πάντα.
Δεν ζητάμε εκλογές κάθε τόσο.
Δεν βιαζόμαστε να «αρπάξουμε» την κυβέρνηση, πάση θυσία, για να κυβερνήσουμε ένα-δύο τέρμινα…
Χτίζουμε μια κοινωνική πλειοψηφία και μια λαϊκή εντολή για να αλλάξουμε την Πατρίδα μας.
Σε αυτή την προσπάθεια σας θέλουμε κοντά μας. Σας θέλουμε μαζί μας. Θέλουμε τον κόσμο των επιχειρήσεων πρωταγωνιστή.
Αυτό που εκπροσωπείτε εσείς, αυτό που ονομάζουμε σήμερα «το επιχειρείν», είναι αυτό που παλαιότερα το λέγαμε αλλιώς: το δαιμόνιο του Έλληνα!
Και δεν μπορούμε να αλλάξουμε την Ελλάδα αν δεν απελευθερώσουμε το δαιμόνιο του Έλληνα, αν δεν απελευθερώσουμε «το επιχειρείν», αν δεν απενοχοποιήσουμε την επιχειρηματικότητα.
Αυτό το «τζίνι» εμείς θα το βγάλουμε από το μπουκάλι!
Μαζί θα τα καταφέρουμε.
Και θα αλλάξουμε τα πάντα στον τόπο μας.
Σας ευχαριστώ πολύ.

Ο κατά τον Σωκράτη ορισμός του μορφωμένου ανθρώπου

Όταν ρωτήσανε τον Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου,


Δεν ανέφερε τίποτε για την συσσώρευση γνώσεων. «Η μόρφωση είπε, είναι θέμα συμπεριφοράς…

Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;

1. Πρώτα απ’όλους αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις , αντί να ελέγχονται από αυτές…

2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα & λογική..

3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές..

4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα..

5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους..

6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες & τις αποτυχίες τους..


7. Τελικά αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους…»


ΣΩΚΡΑΤΗΣ

Αφιερωμένο στους 300 της βουλής και
στους φίλους τους .

Ο Γιώργος έχει αρχίσει να σκέφτεται τις... κρεμάλες;

 Η φωτογραφία της αποχώρησης του κ. Παπανδρέου από το προεδρικό μέγαρο στο Παρίσι εξηγεί τα πάντα

Όταν είσαι στο μονόδρομο που διάλεξες μη σου φαίνεται παράξενο το αδιέξοδο που έφτασες...
Υπάρχει μια οικονομική θεωρία που λέει ότι «αν χρωστάς στη Τράπεζα 100 ευρώ είναι δικό σου πρόβλημα….Αν της χρωστάς 1.000.000 ευρώ είναι δικό της πρόβλημα..»Όταν... κινδυνεύεις να χρεοκοπήσεις και δε βλέπεις «φώς» δεν υποθηκεύεις το σπίτι σου…
Η Κυβέρνηση σε πλήρη αντιδιαστολή με τη κοινή λογική πέρυσι έδωσε εμπράγματες εγγυήσεις στους Πιστωτές μας…
Το μόνο ενθαρρυντικό στοιχείο των ημερών είναι ότι το οικονομικό επιτελείο και ο Πρωθυπουργός είδαν το Παγόβουνο… Πέρυσι τέτοια εποχή λέγαμε ότι το μοναδικό όπλο στο τραπέζι θα ήταν να απειλήσουμε με στάση πληρωμών τους εταίρους, με συμμάχους τον αδύναμο νότο… Πολιτική ρίσκου αλλά ήταν η μόνη ελπίδα σε σχέση με τη πολιτική υποτέλειας…Ο Πρωθυπουργός πήγε επαιτώντας ,και όχι ως προεξάρχων των αδύναμων χωρών και απείλησε τη Καγκελάριο Μέρκελ με προσφυγή στο Δ.Ν.Τ. , για να λάβει πληρωμένη απάντηση και Δ.Ν.Τ και Ε.Ε. και Ε.Κ.Τ...Αυτό που ο ιστορικός του Μέλλοντος θα το χαρακτηρίσει ως διπλωματική ήττα η Κυβέρνηση το θεώρησε μετα κωδωνοκρουσιών και επαίνων νίκη για να μας πείσει ότι το να αποδεχτούμε μια Σύμβαση Δανεισμού(Μνημόνιο) είναι καλύτερη από τη χρεωκοπία…Σαφώς και είναι αλλά αν το είχαμε διαπραγματευτεί θα ήταν ακόμη καλύτερα…
Όλα τα είχαμε πεί…
Αλλά η Κυβέρνηση το μόνο που έκανε ήταν να αναλώνεται σε επικοινωνιακά παιγχνίδια για δήθεν μάχες με τη Τρόικα σε όλα τα ζητήματα…Κάτι που δεν θα κατάφερνε χωρίς τη συνδρομή των Δημοσιογράφων αλλά και της χλιαρής απάντησης των «εργατοπατέρων»…Αυτό την ενδιέφερε… Η επικοινωνία… Ούτε έβλεπε τι γινόταν στη Κοινωνία…Στις 25 Μαρτίου παίζεται το κεφάλι μας….Και θα εξαρτηθεί από τη στάση ανθρώπων που δε στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων μέχρι τώρα….Ο Πρωθυπουργός είπε ότι θα ασκήσει Βέτο αν πιεστεί για το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας… Αν ασκήσει βέτο τότε θα γυρίσει να ανακοινώσει τη χρεοκοπία, Εκλογές και την αποχώρηση από την Ε.Ε.Αν δε τους είχε εξασφλίσει μέσω Μνημονίου τους Πιστωτές δε θα ήταν τόσο άσχημα…Τώρα όμως έχει εγκλωβιστεί σε αυτό που ονόμαζε «σχέδιο Σωτηρίας»...Αν «πάρουμε» τις καλύτερες προθεσμίες και το καλύτερο επιτόκιο θα επιστρέψει λαμβάνοντας μέτρα, με όση πολιτική «συναίνεση» εξασφάλισε και παραχωρώντας -για να δώσει προοπτική ανάπτυξης στη χώρα και να τονώσει τα Έσοδα-τα πάντα στους ξένους…Αυτά είναι τα σενάρια που κατά τη γνώμη μας είναι πάνω στο τραπέζι…Επιθετική αναδιάρθρωση ή ήπια…
Το ένα χειρότερο από το άλλο…


πηγή:blognews

Γιατί ΔΕΝ θα χρεοκοπήσουμε!

  Τα διάφορα «κοράκια» σε εσωτερικό και εξωτερικό θέλοντας να πιουν και την τελευταία σταγόνα αίματος της Ελλάδας, παίζουν καθημερινά το σενάριο της χρεοκοπίας της χώρας μας.
 Προχθές ήρθε ένα γνωστό λαμόγιο – χρηματιστής με βρήκε και μου είπε εμπιστευτικά: «Έμαθα ότι σε ένα μήνα χρεοκοπούμε και μας γυρνάνε στη δραχμή. Αν έχεις τίποτα καταθέσεις στην τράπεζα να τις βγάλουΜΕ έξω».
 Μόνο που δεν τον πλάκωσα στις μπουνιές τον αλητάμπουρα, αυτό το παράσιτο στο ελληνικό πρόβλημα, που ποιος ξέρεις και σε πόσους άλλους πούλησε το παραμύθι του. Ξέρετε ότι δεν σας έκρυψα ποτέ την αλήθεια και δεν μπορώ να τζογάρω δημοσιογραφικά στην αγωνία σας.
  Μείνετε μακριά από όλους αυτούς’ τους σπεκουλαδόρους που παίζουν με τους φόβους σας.

 Πρώτον: Δεν κινδυνεύουν οι καταθέσεις σας στις ελληνικές τράπεζες - όσοι έχετε...- και δεν υπάρχει περίπτωση να καταρρεύσουν καθότι είναι από τις πιο υγιείς τράπεζες της Ευρώπης χωρίς «τοξικά» δάνεια. Και τις καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ τις εγγυάται το Ελληνικό Δημόσιο.
 Δεύτερον: Δεν θα μας αφήσουν να χρεοκοπήσουμε γιατί τα διάφορα funds, οι ξένες τράπεζες και οι παγκόσμιοι επενδυτές τύπου Σόρος, που έχουν αγοράσει ελληνικά ομόλογα, θα χάσουν 500 εκατ. ευρώ αν χρεοκοπήσουμε. Και επειδή δεν έχουν μάθει να χάνουν ποτέ και μόνο να κερδίζουν δεν θα αφήσουν την Ελλάδα να καταρρεύσει για να έχουμε μια ζωή να ξοφλάμε το χρέος μας.
 Αυτή η αλήθεια, όσο πικρή κι αν είναι , είναι παράλληλα και η μεγάλη ασπίδα της χώρας μας προς την χρεοκοπία. Ας μείνουμε όρθιοι κόντρα στα κοράκια -ντόπια και εισαγωγής- και ας πάρουμε ένα γερό  μάθημα για την επόμενη φορά που θα κληθούμε να δείξουμε την τεράστια δύναμή μας στις κάλπες!


  Και να απαντήσουμε σε όσους προεξοφλούν ότι "η Ελλάδα πέθανε", πως -επιτέλους!!- εμείς είμαστε η Ελλάδα! Και είμαι σίγουρος πως όλοι μαζί οργισμένοι, μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά!

Κώστας Χαρδαβέλλαςwww.newsbomb.gr

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ!

 


Εγώ είμαι του «συστήματος»
και συ στα ...πεζοδρόμια!
Είμαι μικρός κι ασήμαντος
κι η τάξη μας ανόμοια!

Μπροστάρισσα!
στο κίνημα των δρόμων
«ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»!
Κι εγώ που σε γουστάρισα
μπάρες θα σου σηκώνω!

Πάρε με στις πορείες σου...
να μπω στα πρώτα βήματα
και μες στις απεργίες σου
να μάθω για κινήματα!

Μπροστάρισσα!
στο κίνημα των δρόμων
«ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»!
Κι εγώ που σε γουστάρισα
μπάρες θα σου σηκώνω!

Μη με αφήνεις μόνο μου
-Γουστάρω τις ιδέες σου!
Είσαι το οξυγόνο μου
και μ΄ έλκουν οι ...σημαίες σου!

Μπροστάρισσα!
στο κίνημα των δρόμων
«ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»!
Κι εγώ που σε γουστάρισα
πηγή:μαλακές κουβέντες

Νανόπουλος: "Το τέλος της γης πλησιάζει"


 Υπάρχουν πάρα πολλά σύμπαντα, χωρίς όμως να τα βλέπουμε, δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις, ενώ δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο!

Ο Δημήτρης Νανόπουλος, καθηγητής Φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M (ΗΠΑ) και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, μίλησε την Τετάρτη 9/3, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, για το πείραμα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών(CERN) και την πειραματική διερεύνηση της ύπαρξης του Πολυσύμπαντος.


Ο κ. Νανόπουλος παρουσίασε μερικές νέες επιστημονικές ιδέες που ανέπτυξε πρόσφατα με την ερευνητική ομάδα του στο αμερικανικό πανεπιστήμιο και οι οποίες δίνουν μια συγκεκριμένη μορφή στην έννοια του Πολυσύμπαντος.
Σύμφωνα με τις μελέτες αυτές, εκτιμάται, με βάση μαθηματικές εξισώσεις, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα (ο αριθμός 10 με εκθέτη τον αριθμό 500!), σύμφωνα με τη θεωρία της Υπερσυμμετρίας (SUSY) και των Υπερχορδών, η οποία προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις "μεγάλες" διαστάσεις -τρεις του χώρου (μήκος, πλάτος, ύψος) και ο χρόνος- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται "διπλωμένες" σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. "Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε" είπε ο κ. Νανόπουλος.

Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι Το ένα σύμπαν "γεννάει" το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, όπως είπε, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.
Σύμφωνα με τον έλληνα φυσικό, η Γη αργά ή γρήγορα "δύσκολα θα αντέξει" στα προβλήματά της, γι' αυτό είναι ανάγκη να προετοιμαστεί η μετοίκηση της ανθρωπότητας σε άλλους πλανήτες. Η δήλωση του αυτή βρίσκει σύμφωνους πολλούς ακόμη επιστήμονες.

Τέλος,ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι ο ήλιος κάποτε θα "σβήσει", όμως το σύμπαν μας, που συνεχώς διαστέλλεται, είναι "ανοιχτό", συνεπώς ποτέ δεν θα "πεθάνει", ενώ είναι πιθανό να κάνει "μετάβαση" σε ένα άλλο σύμπαν-φυσαλίδα.

πηγή:cosmo.gr

Τριαντάφυλλα ουράνιο τόξο

Τα τριαντάφυλλα αυτά έχουν πέταλα με διαφορετικά χρώματα και είναι εντελώς αληθινά και φυσικά. Για να ακριβολογούμε υπάρχει τεχνητή παράμβαση που όμως δεν αφορά γεννετική τροποποίηση ή βαφή αλλά εκμεταλλεύται το φυσικό τρόπο ανάπτυξης των ρόδων ώστε να προσδώσει διαφορετικά χρώματα στο λουλούδι που αποκαλείται «τριαντάφυλλο ουράνιο τόξο» ή «χαρούμενο τριαντάφυλλο».
Η βασική ιδέα του χρωματισμού είναι ο διαχωρισμός του στελέχους του άνθους σε διαφορετικά τμήματα (κανάλια) και η βύθιση του καθενός σε διαφορετικά χρωματισμένο νερό.
Perierga.gr - Τριαντάφυλλα ουράνιο τόξο
Perierga.gr - Τριαντάφυλλα ουράνιο τόξο
Perierga.gr - Τριαντάφυλλα ουράνιο τόξο
Perierga.gr - Τριαντάφυλλα ουράνιο τόξο
πηγή:perierga

Ενέργεια, το ελιξίριο της μακροζωίας




Καθημερινά, κάθε στιγμή χρειαζόμαστε ενέργεια για να ζούμε, να αναπνέουμε, να περπατάμε, να διαβάζουμε ακόμα και να κοιμόμαστε.

Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται 7-8 ώρες ύπνου για να αναλάβουν μετά από μια κουραστική μέρα δουλειάς και δραστηριοτήτων.

Η έλλειψη ικανής ποσότητας νερού στον οργανισμό προκαλεί μερική αφυδάτωση δημιουργεί κούραση, προσθέτει νεύρα ή πονοκεφάλους. Το πόσιμο νερό είναι μια δυνατή πηγή ενέργειας.

Η φυσική άσκηση βοηθά να κυκλοφορήσει, το αίμα, ανακουφίζει από το στρες και βελτιώνει τη διάθεσή. Το περπάτημα, το κολύμπι, ή το ποδήλατο βελτιώνουν την αντοχή και δυναμώνουν την καρδιά. Οι ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης μαζί με διατάσεις ή γιόγκα με 2-3 φορές την εβδομάδα είναι το καλύτερο ντοπάρισμα, για φουλ ενέργεια.

Πολλά και μικρά γεύματα: πρωινό, δεκατιανό, μεσημεριανό, απογευματινό και δείπνο. Σε μικρές ποσότητες.

Μακριά από καφεΐνη. Ένα φλυτζάνι είναι αρκετό, το δεύτερο είναι κατάχρηση.

Όχι κάπνισμα. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι καπνιστές έχουν συνήθως μικρότερη ενέργεια από τους μη καπνιστές. Για παράδειγμα, ο οργανισμός πρέπει να συνδυάζει τη γλυκόζη με το οξυγόνο για να παράγει ενέργεια, αλλά το μονοξείδιο του άνθρακα του καπνού του τσιγάρου μειώνει την ποσότητα του οξυγόνου στον οργανισμό. Το αποτέλεσμα; Κούραση. 

πηγή:newsbomb

Πρόταση για… ΜΕΤΩΠΟ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ



Προταση του ..galaxiako.blogspot.com
(Αν σήμερα φαίνεται αδύνατο… αύριο θα είναι άλλη μια χαμένη ευκαιρία.)
Η χρεοκοπία και η γύμνια των σημερινών πολιτικών κομμάτων-σχηματισμών στην Ελλάδα έχει αποκαλυφθεί πλήρως. Η ανικανότητα σε συνδυασμό με την διαπλοκή τα οδήγησαν στην απαξίωση και ανυποληψία το δε λαό και τη χώρα την βύθισαν στο τέλμα και το αδιέξοδο.
Θα θέλαμε όλοι ένα φορέα καθαρό, πατριωτικό, δημοκρατικό που να μπορεί να επεξεργάζεται προτάσεις-λύσεις, να γεννά πολιτική με προοπτικές, να απεγκλωβίζει παραγωγικές δυνάμεις, να μπορεί να αξιοποιεί τον εγχώριο πλούτο με σύνεση, να αξιοποιεί τις δυνατότητες του τόπου και του λαού και να τις θέτει στην υπηρεσία του λαού και όχι των Μονοπωλίων. Ένα φορέα ικανό να χαράζει εξωτερική και εσωτερική πολιτική με συγκεκριμένο ρεαλιστικό τρόπο που να έχουν συνέχεια και διάρκεια με ανάλογες τακτικές και στρατηγικές.
Εδώ και 37 χρόνια έγιναν απόπειρες από πολλούς ουτοπιστές να στήσουν κόμμα-φορέα κατά πως νόμιζαν. Από το ΚΟΔΗΣΟ (Ζίγδη)και την Ένωση Κέντρου (Μαύρου), ο Τρίτσης, ο Μάνος, Ο Αβραμόπουλος, ο Σαμαράς, ο Τσοβόλας, Η Ντόρα, ο Καρατζαφέρης, ο Κουβέλης, Ο Αλαβάνος, ο Μίκης Θεοδωράκης.*, και πολλές Αριστερές μικροομάδες… Δεν είναι τυχαία η αποτυχία τους. Δεν γίνεται φορέας ούτε με παρθενογένεση, ούτε με μια «φίρμα- όνομᨻ όποιο κι αν είναι. Δεν γίνεται χωρίς καθαρή προοπτική και στόχους. Δεν γίνεται χωρίς πρόταση εξουσίας και απαντήσεις στα τρέχοντα προβλήματα του λαού. Οι συνθήκες της εποχής του Μωυσή δεν υπάρχουν σήμερα και δεν μπορούμε να κάνουμε εδώ διαλεκτική πλήρη ανάλυση του φαινομένου γιατί τότε θα γράφαμε βιβλίο κι όχι άρθρο.
Έχουμε προτείνει και παλιότερα την δημιουργία μιας Ενωμένης Δημοκρατικής Αριστεράς ή Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς, δεν ενδιαφέρει ο τίτλος αλλά η ουσία…και άλλο μπορεί να είναι το όνομα. Το ζήτημα είναι λοιπόν ποιοι θα στήσουν αυτό το φορέα;
Εμείς ως ομάδα δεν δηλώνουμε τίποτε πέρα από την ύπαρξη 5 ατόμων που θέλουν να γίνει κάτι τέτοιο, ούτε κόμμα ούτε απόκομμα, ούτε ότι εμείς θα βγάλουμε τις θέσεις του νέου φορέα αλίμονο!. Έχουμε σηματοδοτήσει μια μικρή παρουσία και δηλώνουμε εκτός συστήματος για να δείξουμε ότι δεν έχουμε φραγμούς ,ενδοιασμούς, μικροσυμφέροντα, αλλά είμαστε πέρα για πέρα ρεαλιστές και όχι ουτοπιστές. Έχουμε επικρίνει και κόμματα και πρόσωπα πολιτικά, και απόψεις και θέσεις και μάλιστα δρυμύτατα… αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να βλέπουμε την πραγματικότητα. Είμαστε έτοιμοι να συνυπάρξουμε σε ένα νέο φορέα με προοπτικήδεν μπορεί να περιμένουμε να συμφωνούμε σε όλα… δεν πρέπει να κρατάμε λογαριασμούς και γινάτια! Είμαστε έτοιμοι να συνυπάρξουμε με την Παπαρήγα, τον Τσίπρα ,Τον Παπανδρέου!!! Σε τέτοια κατεύθυνση κι ας τους έχουμε ψάλει τα εξαμάξης.
Η πραγματικότητα λοιπόν λέει ότι χωρίς το μεγάλο μέρος του ΚΚΕ (μακάρι και ολόκληρο), το 60% των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, το 80% του σημερινού ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Αριστεράς του Κουβέλη, ανένταχτα στελέχη και δυνάμεις που αγγίζουν μέχρι και το Κέντρο με την καθιερωμένη ορολογία… κανένας λαϊκός υγιής φορέας-κόμμα-κίνημα δεν μπορεί να στηθεί με προοπτική εξουσίας και με πρόγραμμα φιλολαϊκό που να απαντά και να λύνει τα μεγάλα προβλήματα του Ελληνικού λαού. Η δομή των υπαρχόντων κομμάτων και η πλεγματική σχέση τους με το συνδικαλισμό, σωματεία, συνεταιρισμούς, Δήμους, Νομαρχίες-Περιφέρειες, συλλόγους κ.λ.π. είναι τέτοια που δεν επιτρέπει την απελευθέρωση επαρκών δυνάμεων για τη δημιουργία νέου φορέα… Ο εμβολισμός των κομμάτων είναι αδύνατος από οποιονδήποτε νέο φορέα… τόσο απλά… αναφέραμε πιο πάνω τις απόπειρες που απέτυχαν. Αν δεν βγούμε όλοι έξω από τα κόμματα να αφουγκραστούμε την κοινωνία (62%αποχή από τις εκλογές!) , αν δεν πιστέψουμε ότι μπορεί να γίνει αρκεί να υπάρξει η καλοπροαίρετη διάθεση ,αν δεν βάλουμε όλοι νερό στο κρασί μας τότε τίποτε δεν θα γίνει.
Ο νέος φορέας λοιπόν πρέπει να γίνει από δοκιμασμένα στελέχη όλων των παραπάνω χώρων που είναι αναγνωρίσιμα στο λαό και που έχουν μια έντιμη γενικά διαδρομή χωρίς ιδιαίτερες σκιές. Όλοι δεν μπορεί να εγκρίνουν όλους αλλά το σύνολο πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη, ελπίδα, σιγουριά μα προ πάντων θέσεις-άξονες κατ` αρχήν και πρόγραμμα –μπούσουλα στη συνέχεια. Είχαμε προτείνει στο Μίκη Θεοδωράκη να κάνει ένα ξεκίνημα… αλλά κατά την γνώμη μας έγινε μισό δεν έγινε αυτό που περιμέναμε και γιαυτό είμαστε και προβληματισμένοι και βλέπουμε πολύ δύσκολο το εγχείρημα. Θα μπορούσε είπαμε ο Μίκης ή ένα άλλο στέλεχος να καλέσει ονομαστικά 50-60 στελέχη από όλους τους χώρους και να ανοίξει ένας διάλογος-προβληματισμός για το πώς θα μπορούσαμε να βγούμε από το πολιτικό-κοινωνικό-οικονομικό αδιέξοδο. Επειδή βρίσκεται η χώρα μας σε τραγική κατάσταση όσο καθυστερεί μια τέτοια πρωτοβουλία βυθιζόμαστε ακόμα πιο πολύ. Έχουμε από το παρελθόν παραδείγματα όταν μέσα στη Γερμανική κατοχή έγινε το ΕΑΜ δεν φαντάζεται κανείς ότι ήταν πιο εύκολο τότε να βρεθούν μαζί Ο Τσιριμώκος, ο Γ, Παπανδρέου, το ΚΚΕ και τόσοι άλλοι …άσχετα αν μετά με τους Άγγλους πράκτορες φτάσαμε σε εμφύλιο. Για τον εμφύλιο δεν φταίει η ύπαρξη του ΕΑΜ αλλά των Άγγλων…. Γιατί λοιπόν σήμερα να μη μπορεί να γίνει κάτι παρόμοιο;
Πιστεύουμε ότι άλλη λύση για τον τόπο και το λαό δεν υπάρχει στον ορίζοντα και ότι ίσως μπορούμε ακόμα να προλάβουμε ανεπανόρθωτες εθνικές τραγωδίες… ο νοών νοήτω.
Πιστεύουμε ότι η κατάσταση της χώρας είναι τόσο τραγική και δύσκολη που χρειάζεται επειγόντως μια συμμαχία ουσίας των ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ,ΣΥΡΙΖΑ και ο Μίκης θα μπορούσε να γίνει ο καταλύτης μιας τέτοιας προοπτικής ,όσο ανέφικτη και να ακούγεται είναι η μοναδική διέξοδος. Σίγουρα κάποιοι θα πουν ότι αυτά είναι όνειρα… αν λοιπόν αυτό είναι όνειρο τότε κάποια μέρα πολύ σύντομα θα ξυπνήσουμε όλοι πολύ άσχημα και σε τραγικές για το λαό μας συνθήκες.
* Ο Μίκης θα μπορούσε να ενώσει όλο το φάσμα της Αριστεράς... ετσι νομίζουμε.

 

Galaxiako.blogspot.com 10/03/2011
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget