Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

ΟΣΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ «MR. FINANCIAL TIMES»





Τί συμφέροντα έχει ο Μr. Financial Τimes Μορένο από τη χρεοκοπία της Ελλάδας;







Η βρετανική οικονομική εφημερίδα Financial Times ήταν από τα έντυπα που πρωτοστάτησαν εναντίον της Ελλάδας, δημοσιεύοντας πλήθος άρθρων και απόψεων γραμμένων από αναλυτές και ειδικούς για το αβέβαιο μέλλον της χώρας μας και τη ζημιά που αυτή κάνει στο ευρώ.



Πρόεδρος του μιντιακού ομίλου Pearson, στον οποίο ανήκουν οι Financial Times, είναι από το 2005 ο γεννημένος στις Ηνωμένες Πολιτείες, 68χρονος Γκλεν Μορένο. Ο κύριος αυτός εργάστηκε για 18 χρόνια ως υψηλόβαθμο στέλεχος της Citigroup στην Ευρώπη και την Ασία, ενώ ακόμα και σήμερα είναι ανώτατο διευθυντικό στέλεχος στον επενδυτικό κολοσσό Μan Group Plc, ο οποίος διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους 44 δισ. ευρώ, «ποντάροντας» και...

στα spreads των ελληνικών ομολόγων.



Παράλληλα, το 2009 ορίστηκε διαχειριστής του πακέτου ύψους 37 δισ. λιρών που διέθεσε η κυβέρνηση Μπράουν για τη διάσωση των βρετανικών τραπεζών. Ωστόσο, το Φεβρουάριο του 2010 αποκαλύφθηκε ότι παράλληλα με αυτή του τη δραστηριότητα ήταν και συνδιαχειριστής χρηματοπιστωτικού οίκου στο Λιχτενστάιν, μέσω του οποίου Βρετανοί φοροφυγάδες διοχέτευαν τις οικονομίες τους εκτός χώρας. Η αποκάλυψη αυτή οδήγησε τον Μορένο σε παραίτηση από τη συγκεκριμένη θέση, ενώ το σκάνδαλο που προκλήθηκε έπληξε την κυβέρνηση Μπράουν.



Εφημερίδες διεθνούς κύρους, όπως η γερμανική Handelsblatt και οι Times του Λονδίνου, έχουν αναφέρει ξεκάθαρα στο παρελθόν ότι πολλά δημοσιεύματα των Financial Times εξυπηρετούν αμερικάνικα και βρετανικά κερδοσκοπικά συμφέροντα με στόχο να πλήξουν το ευρώ, καθοδηγούμενα από συγκεκριμένα κυκλώματα.



Είναι άραγε και ο Γκλεν Μορένο κομμάτι αυτών των κυκλωμάτων; Αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να αποδείξει, αλλά δυστυχώς δεν μπορεί και να διαψεύσει, κρίνοντας από τις ενδείξεις. Αυτός που πλήττεται όμως από αυτό, δεν είναι τόσο ο ίδιος, όσο οι Financial Times που κάποτε αναγνωρίζονταν ομοφώνως ως η ναυαρχίδα των διεθνών οικονομικών εντύπων.

Από iefimerida

Το Διαδίκτυο SOPAσε!

Το Διαδίκτυο SOPAσε!




Σήμερα, Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012, πραγματοποιείται η μεγαλύτερη διαδικτυακή διαμαρτυρία στην Ιστορία για να αποτραπούν οι δύο πρωτοβουλίες: SOPA (Stop Online Piracy Act, Πράξη Διακοπής Δικτυακής/Επιγραμμικής* Πειρατείας) και PIPA (Protect Intellectual Property Act ή PROTECT IP act, Πράξη Προστασίας Πνευματικής Ιδιοκτησίας), που...
αποσκοπούν στη λογοκρισία του Διαδικτύου (Internet), με πρόφαση την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων.
Όλοι οι χρήστες του Διαδικτύου μπορούν να συμμετέχουν στη διαμαρτυρία διακόπτοντας τη λειτουργία των ιστοσελίδων τους, ή/και αποστέλλοντας έγγραφη διαμαρτυρία στο Αμερικανικό Κογκρέσο (κλικ
εδώ για να δείτε ένα έτοιμο κείμενο).
Για αυτά τα δύο αντιδημοκρατικά νομοσχέδια εκφράστηκαν σφοδρές αντιδράσεις παγκοσμίως, από χρήστες και τεχνολόγους του Διαδικτύου.
Ο συνιδρυτής της Wikipedia, Jimmy Donal “Jimbo” Wales (Τζίμι Ντόναλ «Τζίμπο» Γουέιλς),
αποφάσισε να διακόψει τη λειτουργία της αγγλικής εκδοχής της για 24 ώρες, ξεκινώντας από σήμερα Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου και ώρα 5:00UTC (7:00πμ), διαμαρτυρόμενος για τις προτάσεις SOPA και PIPA. Επίσης, με τον ίδιο τρόπο και για τον ίδιο λόγο θα διαμαρτυρηθούν μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες υπηρεσιών Ιστού (Web) όπως: Google, Reddit, Amazon, Ebay, Yahoo κ.ά. Επίσης, ο Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε ότι δεν θα υποστηρίξει τα νομοσχέδια για το SOPA και το PIPA.
Είναι φανερό ότι έχουμε ευθεία σύγκρουση, μεταξύ της παρωχημένης και κακομαθημένης επιχειρηματικότητας του κλάδου της ψυχαγωγίας που κάνει χρήση ξεπερασμένων μέσων, και της νέας επιχειρηματικότητας της υψηλής τεχνολογίας και των καινοτομιών της ψηφιακής εποχής.
Εννοείται ότι σε αυτόν τον πόλεμο χαμένος θα είναι όποιος δεν προσαρμοστεί έγκαιρα στα νέα δεδομένα της σημερινής εποχής: είτε είναι επιχειρηματίας, είτε απλός πολίτης, είτε πολιτικός.
Το ποτάμι της εξέλιξης δεν γυρίζει πίσω. Όλοι οι χρήστες και οι τεχνολόγοι των δικτύων της κοινωνίας της πληροφορίας θα υπερασπιστούν το δικαίωμα στην απρόσκοπτη ροή της πληροφορίας και την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτή.
Όχι σε οποιαδήποτε μορφή λογοκρισίας. Όχι σε SOPA και PIPA!
Ακολουθούν στιμιότυπα από τις ιστοσελίδες:
Η αγγλικής Wikipedia
(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Το μήνυμα της ελληνικής Βικιπαίδεια
(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Η αγγλική Google
(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Το μήνυμα της αγγλικής Google
(κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)


-----------
*Βλ. Σχέδιο Ελληνικού Προτύπου ΕΛΟΤ 996.01 για τον αγγλικό όρο: «online»

Βασίλης Τσιτσάνης ...





Από τον Γιάννη Μυλωνάhttp://syllektiko-pazari.blogspot.com/

Ο Τσιτσάνης γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 18 Ιανουαρίου του 1915. Από μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική και έμαθε μαντολίνο και βιολί και φυσικά μπουζούκι. Το φθινόπωρο του 1936 ο Τσιτσάνης επισκέπτεται την Αθήνα. Κύριος σκοπός του είναι να σπουδάσει Νομική, αλλά γρήγορα τον κερδίζει η μουσική. Οι πρώτες του επιρροές είναι τα τραγούδια του Βαγγέλη Παπάζογλου και του Μάρκου Βαμβακάρη. Πρώτη του εμφάνιση γίνεται...στο μαγαζί «Μπιζέλια» ενώ σύντομα γνωρίζει τον σπουδαίο αλλά αδικημένο από την Ιστορία τραγουδιστή Δημήτρη Περδικόπουλο. Ο Περδικόπουλος τον πηγαίνει στην Odeon όπου ηχογραφεί τα πρώτα του τραγούδια. «Σ’ έναν τεκέ μπουκάρανε» είναι η πρώτη ηχογράφηση του Τσιτσάνη. Την περίοδο 1938-1940 υπηρέτησε σαν Τηλεγραφητής στο Τάγμα Τηλεγραφητών Θεσσαλονίκης γράφει καταπληκτικά τραγούδια τα οποία ηχογραφεί με τις φωνές του Δημήτρη Περδικόπουλου, και των άλλων σπουδαίων τραγουδιστών εκείνης της εποχής Στράτου Παγιουμτζή, Μάρκου Βαμβακάρη Στελλάκη Περπινιάδη με τους οποίους σε πολλές ηχογραφήσεις ο Τσιτσάνης συμμετέχει σαν δεύτερη φωνή. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ο Τσιτσάνης έμεινε στη Θεσσαλονίκη, όπου για ένα μεγάλο διάστημα είχε δικό του μαγαζί, το 'Ουζερί ο Τσιτσάνης', στη διασταύρωση Παύλου Μελά και Τσιμισκή, που έγινε διάσημο. Εκεί έγραψε μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του, τα οποία ηχογραφήθηκαν μετά την λήξη του πολέμου. Το 1946 εγκαθίσταται ξανά στην Αθήνα και αρχίζει να ηχογραφεί. Δίπλα του έγιναν ευρέως γνωστοί τραγουδιστές όπως η Σωτηρία Μπέλλου,η Ιωάννα Γεωργακοπούλου η Μαρίκα Νίνου και ο Πρόδρομος Τσαουσάκης.
Τα επόμενα χρόνια ο Τσιτσάνης γνώρισε ευρύτατη αποδοχή. Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου του 1984 στο Λονδίνο, όπου βρισκόταν για εγχείρηση, και κηδεύτηκε στο Α΄Νεκροταφείο Αθηνών.
Απολαυστε το τραγουδι του ΣΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΤΩΝ ,Ο ΑΣΥΡΜΑΤΙΣΤΗΣ

Τράγκας σε Εxtra 3

Πώς ο Ιουστινιανός έσφαξε 30.000 «αγανακτισμένους»...


 

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 532 Μ.Χ ΕΓΙΝΕ Η «ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΑ»
Οι εξεγέρσεις, τα επεισόδια, οι καταστροφές αλλά και η βίαιη καταστολή δεν είναι φαινόμενο μόνον του σύγχρονου ελληνικού κόσμου. Οι Έλληνες σε οποιοδήποτε σημείο της ιστορίας τους, κάτω από οποιοδήποτε ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο και εάν βρίσκονταν, έβρισκαν τους τρόπους να εκφράζουν την αγανάκτισή τους, με τον όποιο κυβερνητικό χειρισμό δεν...
ενέκριναν.
Έτσι, πριν από 1480 χρόνια ξέσπασε μία από τις μεγαλύτερες εξεγέρσεις που γνώρισε ο ελληνικός κόσμος, δηλαδή η Στάση του Νίκα. Την εποχή εκείνη αυτοκράτωρ του Βυζαντίου (Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) ήταν ο Ιουστινιανός (από το 527 μ.Χ.).
 
«Σύνδεσμοι φιλάθλων ιπποδρομιών»
Στα χρόνια εκείνα, όπου δεν υπήρχαν δημοκρατικοί θεσμοί στην βυζαντινή αυτή κοινωνία, αλλά και ούτε η ευκολία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ένας από τους πιο διαδεδομένους τρόπους προκειμένου οι πολίτες της Κωνσταντινούπολης να εκφράσουν τις απόψεις τους αλλά και να συζητήσουν με πολύ κόσμο για τα προβλήματα που ταλάνιζαν την τότε κοινωνία ήταν τα αθλητικά δρώμενα, με πιο διαδεδομένες να είναι οι ιπποδρομίες.
Όμως οι φίλαθλοι δεν παρευρίσκονταν ανοργάνωτοι στις ιπποδρομίες. Οι Βυζαντινοί λαμβάνοντας το άθλημα αυτό ως κληρονομιά από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, έλαβαν μαζί και την οργάνωσή τους, βάσει της οποίας υπήρχαν και σύνδεσμοι φιλάθλων, οι οποίοι είχαν εξελιχθεί σε βασικούς πόλους της κοινωνίας, έχοντας μέχρι και την δύναμη να επηρεάσουν και τις πολιτικές εξελίξεις.
 
Στις ιπποδρομίες της Κωνσταντινούπολης υπήρχαν 4 ομάδες, οι Βένετοι (Γαλάζιοι), οι Κόκκινοι (Ρούσσοι), οι Πράσινοι και οι Λευκοί, οι οποίες είχαν και τους «οργανωμένους οπαδούς» τους. Ωστόσο την περίοδο του Ιουστινιανού οι μεγαλύτερες ομάδες που είχαν την μερίδα του λέοντος από άποψη απήχησης στον λαό, αλλά και την δυνατότητα να επηρεάσουν τα άνωθεν πολιτικά κλιμάκια της αυτοκρατορίας ήταν οι Βένετοι και οι Πράσινοι. Όπως ήταν φυσικό και οι εκάστοτε αυτοκράτορες υποστήριζαν την ομάδα της αρεσκείας τους, έτσι και ο Ιουστινιανός ο οποίος τουλάχιστον μέχρι την Στάση υποστήριζε τους Βένετους.
 
«Τα νέα μέτρα δεν θα περάσουν!»
Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις του Ιουστινιανού έκαναν πολύ κόσμο να «αγανακτίσει», με αρκετούς συγκλητικούς να δράττονται της ευκαιρίας επειδή είδαν τα δικαιώματά των περισσότερων ευγενών να ψαλιδίζονται. Έτσι, παίρνοντας με το μέρος τους οπαδούς των Πρασίνων και των Βένετων, τους οποίους λέγεται πως προμήθευσαν με όπλα, ξεκίνησαν μία από τις μεγαλύτερες εξεγέρσεις.
Το πλήθος των στασιαστών ξεχύθηκε στην πόλη και για ημέρες κατέστρεφαν ό,τι έβρισκαν φωνάζοντας ένα μόνο σύνθημα. «Νίκα, Νίκα»! Το σύνθημα αυτό ήταν δημοφιλές επειδή ήταν και η ιαχή που έκανε τον Ιππόδρομο να τρέμει κατά την διάρκεια των αγώνων. Κατά την διάρκεια των επεισοδίων σχεδόν η μισή Πόλη κάηκε ενώ σημειώθηκαν ζημιές ακόμη και στον, όχι όπως τον ξέρουμε σήμερα, ναό της Αγίας Σοφίας. Οι στασιαστές εκτιμώντας πως η εξέγερσή τους θα φέρει αποτέλεσμα έστεψαν μάλιστα και νέο αυτοκράτορα τον Υπάτιο, ανηψιό του Αυτοκράτορα Αναστασίου Α', τον οποίον και έβαλαν να καθήσει στην αυτοκρατορική θέση στον Ιππόδρομο.
Ο Ιουστινιανός βλέποντας την έκταση που έλαβαν τα γεγονότα αποφάσισε αρχικά να εγκαταλείψει την Πόλη, πράγμα που δεν έκανε όμως μετά από παρότρυνση της συζύγου του της Θεοδώρας.
 
«Καταστολή πάση θυσία»
Τελικά διέταξε τους στρατηγούς Βελισάριο και Μούνδο να καταστείλουν την εξέγερση με κάθε τρόπο, πράγμα και που έκαναν. Δωροδοκώντας τους ηγέτες των εξεγερμένων δημιουργήθηκαν έριδες και διαφωνίες μεταξύ του πλήθους. Εν τέλει οι εξεγερθέντες εγκλωβίστηκαν στον Ιππόδρομο, όπου και κυριολεκτικά σφαγιάστηκαν μέχρις ενός.
 
Ο σύγχρονος του Ιουστινιανού, ιστορικός Προκόπιος, στο βιβλίο του «Η ιστορία των Πολέμων», μας διηγείται πως ο αριθμός των σφαγιασθέντων έφτασε τους 35.000. Τέλος ο Ιουστινιανός μετά από αυτήν του την «επιτυχία» για να εδραιώσει την κυριαρχία του, διέταξε την εκτέλεση του Υπατίου αλλά και όλων των ευγενών και συγκλητικών που υποστήριξαν την Στάση του Νίκα, και οι περιουσίες τους δημεύθηκαν.
 
Από iefimerida, μέσω "Το Γρέκι"

Πετώντας πάνω από τη Βενετία! [video]


 

Γερανοί, πετούν πάνω από τη Βενετία και η κάμερα του BBC τους ακολουθεί. Το αποτέλεσμα είναι ένα μαγικό βίντεο...

piperies.gr

Αφιερωμένο στους εναπομείναντες ψηφοφόρους της Πασοκικής λαίλαπας


 

Δείτε ολόκληρη την εικόνα παρακάτω...

Ένα λουκάνικο την ημέρα οδηγεί σε καρκίνο;


 


Τρώγοντας ένα λουκάνικο την ημέρα ή δύο φέτες μπέικον, αυξάνεται ο κίνδυνος καρκίνου στο πάγκρεας κατά 20%, σύμφωνα με σουηδική έρευνα που δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση «British Journal of Cancer».

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που το επεξεργασμένο κρέας (σαλάμι, λουκάνικο, μπέικον κ.λπ.) μπαίνει στο στόχαστρο των ειδικών ως απειλή για την υγεία μας. Υπάρχουν ήδη αρκετά στοιχεία που ενοχοποιούν την κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος για την πρόκληση καρκίνου του παχέος εντέρου.

Τώρα, οι Σουηδοί ερευνητές του Ινστιτούτου Karolinska ανέλυσαν τα στοιχεία 11 προηγούμενων ερευνών που αφορούν 6.000 ασθενείς με παγκρεατικό καρκίνο και διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση μόλις 50 γρ. επεξεργασμένου κρέατος την ημέρα αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου κατά 19%.

Η κατανάλωση 100 γρ. την ημέρα, ποσότητα που περιέχεται σε ένα χάμπουργκερ, αυξάνει τον κίνδυνο κατά 38%, ενώ η κατανάλωση 150 γρ. την ημέρα τον αυξάνει κατά 57%.

Ο καρκίνος του παγκρέατος εξελίσσεται σιωπηρά και συχνά η διάγνωση γίνεται τυχαία, όταν βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο.

Πηγή: vita.gr

Aνέκδοτο

Μια μέρα, περπατώντας στο δρόμο, ένας μεγάλος πολιτικός αρχηγός κόμματος τραυματίστηκε από ένα φορτηγό και πέθανε. Η ψυχή του ανέβηκε στον παράδεισο (μάλλον κατά  λάθος) και βρέθηκε μπροστά από τον Άγιο Πέτρο...

- Καλώς ήρθατε  στον παράδεισο! Είπε o Άγιος Πέτρος πριν μπει, έχουμε ένα πρόβλημα ...   Βλέπετε, ένας πολιτικός του αναστήματός σας σπάνια περνάει από εδώ και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε με σας ... Αλλά θα κάνουμε το εξής: θα περάσετε μια μέρα στην κόλαση και μία στον παράδεισο, και  εμείς θα σας αφήσουμε να επιλέξετε πού θα περάσετε την αιωνιότητα.

 Ο  άνδρας οδηγήθηκε στον ανελκυστήρα, ο οποίος τον κατέβασε , στην  κόλαση. Οι πόρτες άνοιξαν και ο άντρας βρέθηκε ακριβώς στη μέση ενός  γηπέδου γκολφ, κομψό και πράσινο. Λίγο μακρύτερα είδε μια λέσχη και             μπροστά πρώην συναδέλφους του κόμματος και φίλους του επιχειρηματίες  που είχαν ήδη πεθάνει, ντυμένους κομψά και πολύ ευχαριστημένους.  Έτρεξαν να τον χαιρετήσουν, τον αγκάλιασαν και άρχισαν να θυμούνται   τα καλά χρόνια, όταν πλούτιζαν εις βάρος του λαού ...
Έπαιξαν  χαρούμενοι μια παρτίδα γκολφ, στη συνέχεια δείπνησαν στο σύλλογο  διασκεδάζοντας και τρώγοντας χαβιάρι και το βράδυ -συντροφιά με μια  όμορφη νεαρή ... Συναντήθηκε ακόμη και με τον Διάβολο, ο οποίος             αποδείχθηκε ότι είναι ένας συμπαθητικός τύπος, διασκεδαστικός, είπαν  ανέκδοτα και χόρεψαν. Ήταν τόσο καλά που δεν κατάλαβε όταν ήρθε η  ώρα να φύγει. Όλοι τον ξεπροβόδησαν ... Ανέβηκε μέχρι την πύλη του     Παραδείσου, όπου Άγιος Πέτρος τον περίμενε:

- Τώρα είναι η ώρα να  πάς στον παράδεισο!
Ο πολιτικός ( χωρίς ενδοιασμούς, φυσικά), πέρασε τις επόμενες ώρες πάνω από το ένα σύννεφο στο άλλο,             χαϊδεύοντας μια άρπα και τραγουδώντας. Οι 24 ώρες πέταξαν, και ο  Άγιος Πέτρος ήρθε:

- Περάσατε μια μέρα στην κόλαση και μία στον             παράδεισο. Είναι η ώρα να επιλέξετε! Ο άνθρωπος το σκέφτηκε για μια στιγμή και στη συνέχεια είπε:

- Ο παράδεισος είναι πολύ όμορφος, αλλά νομίζω ότι θα ένιωθα καλύτερα στην κόλαση. Ο Άγιος Πέτρος τον συνόδευσε στον ανελκυστήρα και κατέβηκε στην κόλαση ... Όταν άνοιξε την πόρτα, ξύπνησε στη μέση μιας ερήμου που καλύπτονταν με κάθε  λογής σκουπίδια. Είδε τους φίλους του ντυμένους με κουρέλια, να             σκάβουν μέσα στα σκουπίδια. Ο Μεγάλος διάβολος τον υποδέχτηκε και τον χάιδεψε στον ώμο ...

- Δεν καταλαβαίνω, είπε ο πολιτικός,χθες ήμουν εδώ και ήταν όμορφες γυναίκες, γκολφ, έφαγα από όλα τα             καλά και διασκέδασα πολύ .... και ... και ... Τώρα το μόνο που έχετε είναι ένα ξηρό έδαφος, γεμάτο σκουπίδια ... και οι φίλοι μου φαίνονται πικραμένοι ...Ο Μεγάλος διάβολος χαμογέλασε και είπε:

- Χθες ήταν η προεκλογική εκστρατεία! ΣΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΕΣ!

Οι πέντε «συμβουλές» Καμμένου στον Γιώργο


«Συμβουλές» προς τον Γιώργο Παπανδρέου δίνει ο βουλευτής Πάνος Καμμένος με σημερινή του ανάρτηση στο Facebook, αναφορικά με το ταξίδι του πρώην πρωθυπουργού στην Κόστα Ρίκα.

Οι πέντε «συμβουλές» Καμμένου στον Γιώργο
Ο κ. Παπανδρέου πρόκειται να μεταβεί στη χώρα της Λατινικής Αμερικής για να συμμετάσχει στο συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Για το λόγο αυτό ο κ. Καμμένος του δίνει ορισμένες συμβουλές ώστε ο πρώην πρωθυπουργός να μην βρεθεί εξ απροόπτου, όταν τον συναντήσουν κάποιοι «γνωστοί» του αδερφού του Αντρίκου και ορισμένων συνεργατών του.
Προτρέπει μάλιστα τον Γ. Παπανδρέου να προσέχει μην βγει καμία φωτογραφία με τον Χοσέ Μαρία Φιγουέρες Όλσεν, ο οποίος είναι στο συμβούλιο της I4CENSE του αδελφού Αντρίκου και ορισμένων «φίλων» του Γιώργου Παπανδρέου.
Η ανάρτηση του κ. Καμμένου:
«Σαν βγεις στον πηγεμό για την Costa-Rica.....
GAP, για να μην λες ότι δεν σε ειδοποίησα και να παραπονιέσαι ότι δεν χτυπώ εσένα αλλά τα αδέλφια σου εν όψη του ταξιδιού σου στην Costa Rica για το συνέδριο της σοσιαλιστικής διεθνούς σε ενημερώνω
ΠΡΟΣΕΧΕ....
Μην σε πλησιάσει ο Κύριος της φωτογραφίας και σε παρασύρει λέγοντας σου
1.Είμαι στο συμβούλιο της I4CENSE του αδελφού σου Αντρίκου.
2.Είμαι συνέταιρος του φίλου σου του Ντορή του Μαργέλλου στην IJPARTNERS Ελβετίας και Λουξεμβούργου και μου έχει πει τα ωραία σας στο Λονδίνο στην Πάρο και στο Παρίσι και γενικότερα.
3.Είμαι πρόεδρος του World Economic Forum 2008, 2009, στο Davos που με έβαλε ο George Sorros αυτός που δέχτηκες στο γραφείο σου στη Βουλή και άρχισε η κρίση και σου λένε τώρα διάφορα για κονόμες με τα CDS και με το δημοψήφισμα.
4.Eίμαι ο πρώην πρόεδρος της χώρας και αυτοεξορίστηκα γιατι βρήκαν οι παλιάνθρωποι σε συγγενικό μου πρόσωπο 900000$ απο την Alcatel που είχαμε κάτι δουλίτσες.
5.Είμαι το αφεντικό του Χάρη Μάκα και της Μιράντας Ξαφά που ζητάμε με τον Μαργέλλο 14.000.000 ευρώ από αυτό το καθίκι τον Καμμένο που σε κυνηγάει

Ότι και να σου πεί ΓΑΠ μου ενώ ξέρεις όλα αυτά ,εσύ βράχος, μακριά του μην τραβήξει καμιά φωτογραφία κανένας κακοήθης όπως στο ZUMA και τρέχεις πάλι στον 8ο που θα έλεγε και ο Ψυχάρης.
Ο μόνος μη συμμαθητής σου Πάνος»

Πωλείται η Ελλάδα και θυμάμαι...





Πώς αρρωστήσαμε τόσο πολύ;
Πώς καταφέραμε να πέσουμε σε τέτοιο πάτο;
Στο χαμηλότερο επίπεδο που μπορεί να φτάσει μια ανθρώπινη ύπαρξη;

Πώς γίναμε τόσο τυφλοί, τόσο κουφοί, τόσο ανάπηροι στο σώμα και στο μυαλό και στην ψυχή;

Πώς αφήνεις τον ίδιο σου τον τόπο, τον ίδιο σου τον εαυτό να ξεπουλιέται; ΠΩΣ;

Θα σου πω πώς…

Γιατί πάει πολύς καιρός τώρα που ξεπουλιέται όλη η Ελλάδα, κι ήμουνα ΕΔΩ.
Γιατί ΘΥΜΑΜΑΙ…
Ήμουνα ΕΔΩ.

Μεγάλωσα σ' αυτήν εδώ τη χώρα, μέσα στις εξελίξεις των καιρών.

ΘΥΜΑΜΑΙ τον θρίαμβο της "Δημοκρατίας" ενάντια της "Χούντας".

ΘΥΜΑΜΑΙ τους φοιτητές που χύσανε το αίμα τους στο Πολυτεχνείο.
Την ανάσα του κόσμου, τις ελπίδες μετά από αυτό το αίμα "για μια ελεύθερη Ελλάδα", όπου μπορούσες να δουλέψεις, να φας ψωμί και να πατήσεις στα πόδια σου, να φτιάξεις σπιτικό και οικογένεια, να ζήσεις επιτέλους σαν άνθρωπος.

ΘΥΜΑΜΑΙ πότε άρχισε η μπασταρδοποίηση του "αρχαίου αθάνατου ελληνικού πνεύματος".

ΘΥΜΑΜΑΙ τις πρώτες κυβερνήσεις, τα Κόμματα, τις πρώτες τους συναντήσεις με την Αμερική και την Ευρώπη.

ΘΥΜΑΜΑΙ τους πολιτικάντηδες στα μπαλκόνια, τους μεγάλους λόγους τους, και τη λαοθάλασσα με τις χιλιάδες σημαίες από κάτω, να φωνάζει συνθήματα "προχώρα, σε θέλει όλη η χώρα".

ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις". Λεφτά στους φτωχούς αγρότες, "για μια καλύτερη Ελλάδα".
Βέβαια αυτά δεν χαρίστηκαν έτσι.
Πάντα υπήρχε τίμημα.
Κι ήταν από την αρχή πολύ βαρύ.
Τα χωράφια αλλάξανε μ΄ αυτά τα λεφτά, γίνανε μονοκαλλιέργειες, γεμάτες φάρμακα.
Άρχισε να μπασταρδεύεται και να δηλητηριάζεται το χώμα σε όλη την επικράτεια.

Στα κανάλια των εκλογών, η χώρα φαινότανε πράσινη και μπλε, στην πραγματική ζωή γινόταν όλο και πιο μαύρη...
Έχεις έκταση;
Βάλε βαμβάκι.
Είσαι μικρός; Τον πούλο! (το βαμβάκι τί το κάναμε τελικά; Αφού κινέζικα φοράμε...)

ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδο των απρόσωπων "υπέρ-αγορών" (super market) και των Πολυεθνικών στην Ελλάδα, και των "ξένων επενδυτών". Ψώνιζε.
Αυτή είναι η ευτυχία.
Κι άλλες διαφημίσεις…
Τα πάντα όλα σε αφθονία.

ΘΥΜΑΜΑΙ να κλείνουν σιγά-σιγά όλα τα "μπακάλικα" της γειτονιάς.
Αυτά που είχαν μέσα ένα μπακάλη με πρόσωπο κι απ' όλα τα καλά, κι απέξω ένα τραπεζάκι με δυό καρέκλες, να ξαποστάσεις να κεραστείς και κανά τσίπουρο.

ΘΥΜΑΜΑΙ να κλείνουν οι Ελληνικές Βιοτεχνίες και να ρημάζουν, σα φαντάσματα που απ΄ τα σπασμένα τους παράθυρα προλαλούσαν το ξεπούλημα.

ΘΥΜΑΜΑΙ τον κόσμο να κλαίει και να πεινάει. Ξανά…
Θεέ μου, δώσε μας δύναμη
Δεν μπορώ να τους βλέπω. Δεν μπορώ να δω αυτό που έρχεται επάνω μου τρέχοντας. Τρέχω, κρύβομαι κι ελπίζω πως όταν έρθει θα με προσπεράσει…
Αυταπάτες…

ΘΥΜΑΜΑΙ και την αρχή της "τηλεόρασης".
Τις πρώτες διαφημίσεις. Καλλυντικά και φτιασίδωμα "Όπως Αμερική" - μεγάλο χαμόγελο.

ΘΥΜΑΜΑΙ τα πρώτα casino.
Έλα να παίξεις. Τζόγος. Να και τα τυχερά παιχνίδια. Παίξε τα όλα.

ΘΥΜΑΜΑΙ την επαρχία να ρημάζει, τόσο που τα χωριά μείνανε με λιγοστούς παππούδες, και να μεγαλώνει η πόλη. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, η Λάρισα…

ΘΥΜΑΜΑΙ την αρχή της καταγραφής των δεδομένων.
"Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη!".
Και να οι φόροι.
Αφού τα 'χεις, να μην τα πάρουμε;
Είναι για τα "Έργα Υποδομής"… της δικής τους υποδομής, της δικής τους βόλεψης. Η Ελλάδα τους έδωσε όνειρα κι αυτοί αποφάσισαν να κλέψουν τα δικά μας. Τα δικά τους είχαν κούραση, δουλειά πολύ… καλύτερα είναι τα κλεμμένα όνειρα κι ας μείνουν άλλοι χωρίς ελπίδα...
Και να τα "λαμόγια". Οι πλάγιες ματιές, οι χειραψίες και τα χαμόγελα της colgate.

ΘΥΜΑΜΑΙ τα "Νομοσχέδια", που κρατήσανε ό,τι συνέφερε από τη χούντα, κι άρχισαν να προσθέτουν και τα δικά τους "συμπληρωματικά νομοσχέδια".

ΘΥΜΑΜΑΙ πότε άρχισαμε να "κωλοβαράμε" στον Στρατό.

ΘΥΜΑΜΑΙ που παραδώσαμε "Βάσεις" στον Αμερικανικό Στρατό. Την φωνή μας που φώναζε "έξω οι βάσεις".
Οι βάσεις είναι σταθερά εδώ, μέσα στο σπίτι μας. Και δεν επιτρέπεται ούτε απ' έξω να περάσεις. Τόσο καλά… Τέτοια επιτυχία στους αγώνες… στους στημένους και πουλημένους αγώνες…

ΘΥΜΑΜΑΙ κι άλλες "επιχορηγήσεις" για τα "Έργα Ανάπτυξης".

ΘΥΜΑΜΑΙ την αρχή του χτισίματος, της "ανοικοδόμησης" της χώρας.
Και να οι "εργολάβοι" και οι "αντιπαροχή".
Και να οι Τράπεζες σα μανιτάρια σε όλα τα τετράγωνα δυο-τρεις.
Και να τα μεγαθήρια και οι ταμπέλες…

ΘΥΜΑΜΑΙ τον τόπο μου με χωματόδρομους και μικρά χωριά, λόφους και δάση.

ΘΥΜΑΜΑΙ πώς χρόνο με τον χρόνο τα κάψανε τα δάση, και "φάγανε" τους λόφους, και φτιάξανε "Εθνικές οδούς", έτσι που ο τόπος μου έγινε αγνώριστος.
Ούτε που ξέρω πια ποιά χώρα θυμίζει αυτή η εικόνα.
Δεν αφήσανε σπιθαμή ανεκμετάλλευτη, γέμισε ο ντουνιάς με "έργα Ανάπτυξης".
Οι παραλίες μας γίνανε ξενοδοχεία και ομπρέλες για τους τουρίστες.
Οι λόφοι αυθαίρετα και βίλες αυτών που πλούτισαν ξαφνικά μ΄ όλα αυτά.
Ούτε από 'κει μπορείς πια να περάσεις, και το χτίσιμο συνεχίζεται κατά ριπάς…

ΘΥΜΑΜΑΙ και τη διαφθορά από τότε. Διαφθορά στις Εφορίες και στις Εφορίες, διαφθορά στις Πολεοδομίες, στα Νοσοκομεία, στα Πανεπιστήμια, στις Τράπεζες, σε όλες τις "Δημόσιες Υπηρεσίες"…
Τότε που άρχιζαν τα "σκάνδαλα", ένα-ένα…
Να οι "μίζες και τα λαδώματα".
"Δεν πειράζει, άσε να μας βάλει το παιδί μας στο Δημόσιο, να σωθεί...
Ξέρεις τι βγάζουνε;
Και να τα επιδόματα, και να οι άδειες, κι έχουν και τα τυχερά τους…"

ΘΥΜΑΜΑΙ πότε έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτες ξεβράκωτες στα "κανάλια". Οι πρώτες αυτές ήταν "ξένες". Οι δικές μας είχαν ακόμη τσίπα. Όταν χάθηκε κι αυτή, άρχισαν τις τσόντες… τις βίζιτες και άλλα πολλά, εντός και εκτός της δύστυχης πατρίδας…

ΘΥΜΑΜΑΙ και τα πρώτα "φαστ-φουντ" (αυτά που σερβίρουν hamburgers και cheeseburgers, ξέρεις, αλά Αμερικάνα…)
Γιατί για να μετατραπείς από άνθρωπο σε ζώο, πρέπει να τονιστεί αυτή η πλευρά σου.
Οπότε, πάρε κρέας, κώλους και βυζιά, και ξέχνα τα όλα.
Είναι τώρα "Η Ελλάδα της Ανάπτυξης", όλα είναι ανθηρά, "προχωράμε σταθερά", πήγαινε και σ' ένα μπουζουξίδικο να χορέψεις τα τσιφτετέλια σου, και μη σε νοιάζει.
Περνάς καλά; Ε, λοιπόν τι άλλο θές;
Κοίτα τον κώλο σου, κι άσε τους άλλους να κουρεύονται".

ΘΥΜΑΜΑΙ την Αμερικανική Πρεσβεία και το κάψιμο της Ελληνικής σημαίας.

ΘΥΜΑΜΑΙ τις "αναχαιτίσεις των Τούρκων στον Ελλαδικό χώρο".

ΘΥΜΑΜΑΙ την "ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση".
Πάει η αυτονομία…
Τώρα πιά "κράτος-μέλος"…
Πάει και το νόμισμα της Ελλάδας…
Να το Ευρώ...
Α, τώρα είμαστε ίσα κι όμοια με το dollar…
Εντάξει, τώρα δεν κινδυνεύουμε απ΄ τους Τούρκους, τη γλιτώσαμε.

ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις" για την Παιδεία.
Τις καταλήψεις των παιδιών και τον Τεμπονέρα.

ΘΥΜΑΜΑΙ όταν τα πτυχία μας έχασαν την αξία τους.
"Ελλάδα σερβιτόρα" μετά από 15 χρόνια στα θρανία, πάνω στην πιο δυνατή και δημιουργική περίοδο του ανθρώπου.
Παιδί, έφηβος, νέος.
Για τα σκουπίδια το χαρτί.
3 με 5 ευρώ την ώρα.
Κι ο νέος γερασμένος…

ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδο του "στρες" στη ζωή του από πάντα "φιλοσοφημένου" λαού, κι άπειρες "εκπομπές ενημέρωσης" με "επιστημονικές μελέτες και πορίσματα" για το άγχος, και πώς θα το αντιμετωπίσουμε.

ΘΥΜΑΜΑΙ και τις "επιχορηγήσεις" για την Υγεία…

ΘΥΜΑΜΑΙ το μπούκωμα με χάπια.
Χάπια για την πίεση, χάπια για την καρδιά, χάπια για το σώμα και την ψυχή, χάπια για τον ύπνο.
Χωρίς χάπια δε γίνεται.
Τι, χωρίς φακελάκι; Που πας; ΣΤΟ ΡΑΝΤΣΟ!!
Πονάει χέρι, κόψει χέρι. Βρώμα και δυσωδία παντού…

ΘΥΜΑΜΑΙ τα πρώτα "δάνεια".
Στην αρχή για τη δουλειά σου.
Για το σπίτι σου.
Με τον καιρό, δάνειο για τις διακοπές σου, για τα ψώνια σου, για ψύλλου πήδημα…
Πάρε να ' χεις. "Χαρίζουμε".
Κι άμα πάρεις κι άλλα, έχεις και bonus και δώρα, κι ό,τι τραβάει η ψυχή σου…!

Κι ύστερα η "Ελλάδα της λιτότητας".

Και να οι πλειστηριασμοί, και να τα ξεπουλήματα. "Beautiful View - For Sale".

Κι ύστερα κι άλλες ξεβράκωτες.
Ελληνίδες τώρα, στα χνάρια των ξένων.
Σεξ, πολύ σεξ.
Και πολλά σήριαλ με μπάτσους. Αμερικάνους μπάτσους.
Και shows φανταχτερά. Αλά Αμερικάνα...
Α, να και τα ριάλιτυ (reality= αλήθεια - αυτή όμως είναι άλλη, πολύ μεγάλη κουβέντα και δεν την λένε ούτε την δείχνουν στο ΓΥΑΛΙ…)

ΘΥΜΑΜΑΙ το μάζεμα "των τρομοκρατών" ενόψει Ολυμπιάδας.
Θρίαμβος! Δεν έχουμε τίποτα να φοβόμαστε.
Τα λαμπρά μυαλά τους τα στουμπώσανε ψυχοφάρμακα και τα χώσανε στο μπουντρούμι.
Θα βάλουμε και "κάμερες παρακολούθησης", να είμαστε τελείως "προστατευμένοι από τους τρομοκράτες".
Κι όλα καλά… Μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι. Θα περνάει κι ένα μπαλόνι πάνω απ' τα κεφάλια σας που θα καταγράφει τα πάντα, μη φοβάστε τίποτα.
Και πολλοί μπάτσοι. Πολλές ομάδες. Έχουν και όπλα! (οι λεγόμενοι "τρομοκράτες" καθόλου δε με τρομοκρατούσαν όλα αυτά τα χρόνια, που δρούσαν παρά τη γενική καθούρα και απάθεια, μάλλον με προβλημάτιζαν και με ξυπνούσαν με τα λαμπρά μυαλά τους και τα ιδανικά τους, που φαίνονταν κάτι άπιαστο μέσα στο πλήθος των προβάτων που δούλευε, ψώνιζε και πλήρωνε φόρους σα να μην τρέχει τίποτα).

Κι άλλα "έργα ανάπτυξης"...
Κι άλλες ξεβράκωτες...
Κι άλλο σεξ…
Πολύ κρέας και πολύ σεξ.

Άπειρες τηλεοπτικές ώρες με τις χειρότερες "ποιότητες" που μπορεί να περιέχει το ανθρώπινο είδος. "Μας βγάλαν στο κλαρί".

Κι άλλη καταστροφή του τόπου.
Να τα απόβλητα και οι χωματερές, να οι τόνοι σκουπιδιών, να τα νεκρά ψάρια, να τα μολυσμένα νερά, να τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, να κι οι "αγρότες" που πετάνε τα φαρμακωμένα τους στους δρόμους…

Κι ύστερα η Ολυμπιάδα με τους "εθελοντές".
Ο μισός κόσμος "εθελοντές" χαμογελαστοί κι ο μισός μπροστά στην οθόνη.
Κάποιοι λίγοι μ' ανοιχτό το στόμα..

ΘΥΜΑΜΑΙ την "μερική απασχόληση" μετά τον "εθελοντισμό".
Αφού είδαμε ότι μπορείς και τσάμπα, γιατί θες να πληρώνεσαι;
Μείωση λοιπόν.

Κι ύστερα κι άλλα "σκάνδαλα"!
Μα βρε παιδί μου, ακόμα και οι "Πατέρες της Εκκλησίας";
Ε, πως... Λείπει ο Μάρτης απ' τη Σαρακοστή;
"Τρέξε μετά τη τσόντα και το hamburger ν' ανάψεις ένα κεράκι, ο Θεός να μας έχει καλά, τίποτα δε μας λείπει.."

Κι ύστερα αναμπουμπούλες.
Ξεσηκωμοί. "Κλέφτες, Ελλάδα η χώρα της διαφθοράς".

"Στη φόρα όλα τα άπλυτα", το τάδε κόμμα είναι διεφθαρμένο, το άλλο κόμμα είναι κι αυτό διεφθαρμένο, και πού να σου πω και για τους άλλους, που το παίζουνε προοδευτικοί, ή κομμουνιστές, ή οικολόγοι....

Άπειρα "αποκλειστικά" από κάποιους "δημοσιογράφους", που κανείς δεν ξέρει τελικά από πού πληρώνονται και ποιος τους προστατεύει, και πώς στέκουν ζωντανοί και δεν τους έχουνε φάει λάχανο με τις φωτιές που ανάβουνε, όπως τρώνε λάχανο τον απλό κοσμάκη που σηκώνεται κάποτε να πει μια κουβέντα, και χαμπάρι δεν παίρνεις... Μην τυχόν και πληρώνονται από πιο μακριά απ' όσο νομίζαμε;

Γιατί, αν έχεις λίγο ενοχληθεί ή έχεις θυμώσει μέχρι τώρα με όλα αυτά, πρέπει να υπάρχει και η "αντίθετη άποψη", γιατί αλλιώς ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΤΑΥΤΙΣΤΕΙΣ;
Ποιός θα "αντιπροσωπεύσει" το θυμό και την αγανάκτηση και το ξέσπασμά σου στο γυαλί;
ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ!!! Μεγάλη εφεύρεση αυτό το ΓΥΑΛΙ.
Κόβει μυαλά, τα κάνει κομμάτια…
Κόβει όνειρα και τα πουλάει σαν φρεσκοκομμένο κιμά στους λιμάρηδες που με θέλουν γλάστρα στα όσα μου ετοιμάζουν…

Κι άλλες ξεβράκωτες, πολλές, όλες είναι ξεβράκωτες...
Μια απέραντη τσόντα, μιλάει μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω, δε μπορεί να είναι η γλώσσα μου αυτή...
Σα να ξεπουλήσαμε και την ψυχή μας στο διάολο, κι αποφασίσαμε να μη ξαναμιλήσουμε γι αυτό...
Κάποιους λίγους Ανθρώπους που βγαίνουν στο γυαλί να μιλήσουν και να προειδοποιήσουν, τους εμφανίζουν μετά τις 1 τη νύχτα, όταν κοιμάσαι ναρκωμένος του καλού καιρού..

ΘΥΜΑΜΑΙ τον Δεκέμβρη του ΄08 που κάποια παιδιά αποφάσισαν να σπάσουν το γυαλί. Μια ανάσα ότι κάτι κινείται, κάτι γίνεται, δεν έχουν καταφέρει ακόμα να μας κοιμίσουν…
Να κι "άρση του ασύλου". Όπου και να πας θα σε βρω και θα σε τσακίσω.

ΘΥΜΑΜΑΙ δακρυγόνα και όπλα, και κεφάλια να τσακίζονται και να αιμορραγούν στην άσφαλτο των "Έργων Ανάπτυξης". Έτσι όπως το κάνουν και στην Αμερική. Όπως το κάνουν πια παντού…

ΘΥΜΑΜΑΙ και τον Κολοκοτρώνη και τους άντρες της Ελληνικής Επανάστασης, που σκοτωθήκανε να πάρουνε πίσω τα χώματά σου, να καταντάνε διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας.
Και να μη μιλάει κανείς…
Πάει κι η μνήμη. Περσινά ξινά σταφύλια…

Κι ύστερα "Κρίση Οικονομική" ή αλλιώς "κραχ".
Τα φάγανε όλα τα λεφτά από τις "επιχορηγήσεις".
Δεν υπάρχει φράγκο.
Πάει κι η δουλειά σου.
Πάει κι η σύνταξη.
Πάει κι ο μισθός.
Κι ύστερα τσόντα.

"Πουλήστε κανά νησί να ξεχρεώσετε".
Πάει το "κράτος-μέλος". "Κράτος υπό κατοχή".
Κι ύστερα τσόντα.

Κι ύστερα "πιάσαμε τους τρομοκράτες". Πάλι την πιο τέλεια στιγμή.
Κι άλλες κάμερες.
Κι ύστερα το Δ.Ν.Τ. "Διεθνές Νομισματικό Ταμείο".
"Δυστυχώς επτωχεύσαμε". "Μας βγάλαν στο σφυρί".
Τι είναι αυτό το ποσό; Πόσα δισεκατομμύρια;
Δεν το χωράει το κεφάλι μου ούτε σαν ιδέα.
Τι, αυτά ήταν οι "επιχορηγήσεις";
Κι ύστερα τσόντα.

Κι ύστερα πάνε και τα παιδιά και τα εγγόνια σου. Θα χρωστάνε μέχρι να πεθάνουνε.
Κι άλλη τσόντα στο καπάκι.
Για να μην ξεχνιόμαστε τώρα που μπήκες επιτέλους στη ροή.
Όλη η ξεβρακωσιά και η ξετσιπωσιά σε όλο τους το μεγαλείο.
Να τους βλέπεις να τρελαίνεσαι.
Όλη μέρα τσόντα, και το βράδυ ΔΝΤ.
Μέχρι να μη σου κάνει καμιά εντύπωση, να το θεωρήσεις ΚΑΙ αυτό "φυσιολογικό".
Είναι κι αυτό ένα βήμα από τα πολλά, ανάμεσα στα προηγούμενα και στα επόμενα. Και χρησιμοποιήθηκε κάθε μέσο που ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί.
Εκφυλίστηκε από παντού η ανθρώπινη ύπαρξη, να μη μπορεί να το κουνήσει ρούπι.

Να πιστέψεις μέχρι τα βάθη της ψυχής σου ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ.

Το επόμενο βήμα είναι ο εμφύλιος. Κι έτσι θα κλείσει πανηγυρικά όλη η προσεγμένα μελετημένη δουλειά που κάνανε τόσα χρόνια.
Όσα χρόνια ΘΥΜΑΜΑΙ.
Γιατί μετά τη διαφθορά και την "κρίση", έρχεται η πείνα και η εξαθλίωση και η οργή. Μετά το ξεπούλημα ακόμα και της βράκας σου, στους ξένους, που έχουν και "πληρώνουν ρευστό", έρχεται η "επανάσταση". Και μετά έρχονται οι "ειρηνευτικές δυνάμεις" (όπως στο Ιράκ, στα Βαλκάνια, ξέρεις..) για να "βάλουν τα πράγματα στη θέση τους".
Ξέχνα τα σύνορα που ήξερες. Αυτά αλλάζουν συνεχώς. Ποιά Ελλάδα; Όχι, τώρα είναι υποκατάστημα της Ουάσιγκτον, και να δεις κάτι κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο, να τρίβεις τα μάτια σου..
Έλα μωρέ, θα βρεις άλλο μέρος. Παντού στον κόσμο έχει κρέας και κώλους και βυζιά, δε θα σου φανεί η διαφορά.
Και μετά έρχονται να "ανοικοδομήσουν" το κατεστραμμένο τοπίο οι "Εταιρίες", που φέρνουν μαζί και το "δυναμικό" τους.

ΘΥΜΑΜΑΙ τη γιαγιά μου να ανοίγει την πόρτα του σπιτιού στο χωριό, να μπαίνει ο περαστικός να τρώει και να πίνει. Κι η γιαγιά το ίδιο βράδυ μπορεί να την έβγαζε με σκέτο παξιμάδι.

ΘΥΜΑΜΑΙ το μοίρασμα και τις ανταλλαγές. -Σού ‘φερα λίγο λάδι -πάρε λίγα αυγά, σήμερα μου τα κάνανε οι κοτούλες μου, είναι φρέσκα, να δώσεις στα παιδιά...

ΘΥΜΑΜΑΙ το ψωμί και την ελιά.

ΘΥΜΑΜΑΙ ανοιχτές καρδιές και αγκαλιές. Γέλια αληθινά και κλάμα αληθινό. Αλήθεια.

ΘΥΜΑΜΑΙ καυγάδες σώμα με σώμα, κι ύστερα "φιλιώναμε". Δεν έμενε ο θυμός.

ΘΥΜΑΜΑΙ τη μυρωδιά του φρέσκου χώματος, του πράσινου σαπουνιού και του ανθού της πορτοκαλιάς...

ΘΥΜΑΜΑΙ τον Άνθρωπο. Στητό κι αγέρωχο, περήφανο, αξιοπρεπή.
Δυνατό σαν ψηλό Βουνό. Με Λόγο και Πράξη. Έλληνα.

ΘΥΜΑΜΑΙ.
Δεν ξέρω αν είναι τύχη ή κατάρα.
Δεν ξέρω αν μπορώ να αντέξω άλλο αυτά που θυμάμαι...
Δεν ξέρω αν πρέπει να σταματήσω να αντέχω όλους αυτούς που δεν θέλουν να θυμάμαι...

Έζησα αυτό τον ευλογημένο τόπο, τον τόσο πλούσιο και εύφορο, με την αφθονία αγαθών και με τις ομορφιές του, με το σκαμμένο πρόσωπο από τον ήλιο και τον κάματο, με τους ρόζους στα χέρια και το βαθύ του βλέμμα- αυτό το βλέμμα που ξέρεις ότι δε σηκώνει μύγα στο σπαθί του, που δίνει και τη ζωή του την ίδια για τα ιδανικά του, για την αγάπη του, για τον τόπο του...

Ίσως αν δεν είχα προλάβει να τον δω έτσι, δε θα πονούσα τόσο πολύ τώρα που τον πουλάνε.

Πωλείται η Ελλάδα!

Πωλείται ο τόπος μου!!

Πωλείται η μνήμη και τη Ζωή μου.


Χωρίς να έχω κανένα λόγο;
Κανένα δικαίωμα επιλογής;
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget