Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Κώστας Βεργόπουλος: Η Ευρώπη , ο κόσμος σήμερα, βαδίζουν προς το πουθενά...


Η Ευρώπη, ο κόσμος σήμερα, βαδίζουν προς το πουθενά, ενώ η Αγγλία ενδιαφέρεται να εγκλείσει τους Έλληνες εντός Ελλάδος, σαν να μεταβάλλεται η χώρα μας σε τόπο σωφρονιστηρίου. Συγχρόνως, η ύφεση δεν οδηγεί στην ανάκαμψη, αλλά στην κατάρρευση” ο Κώστας Βεργόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστημίου VIII του Παρισιού, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη με κυρίως θέμα την σημερινή, μετεκλογική, πολιτικοοικονομική κατάσταση της...
χώρας, συμμετέχοντας στον δημόσιο διάλογο του tvxs.
Παρά την σύσταση της μετεκλογικής τρικομματικής κυβέρνησης, η κατάσταση της χώρας δεν παύει να επιδεινώνεται οικονομικά και κοινωνικά. Παρόλο που οι τρεις κυβερνητικές συνιστώσες επαγγέλλοντο προεκλογικά την σταθεροποίηση της χώρας, εντούτοις σήμερα βλέπουμε ότι η διολίσθηση συνεχίζεται και όλα τα ενδεχόμενα, ακόμη και τα πιο παρακινδυνευμένα, παραμένουν ανοικτά.
Από την άλλη, η Ευρωπαϊκή πλευρά, επιδιώκει να αποφύγει οποιαδήποτε μεταβολή στους όρους του μνημονίου και της δανειακής συμφωνίας που έχει γίνει με την Ελλάδα και σκληραίνει σήμερα τη στάση της. Δεν θέλει καν να διευκολύνει την σημερινή κυβέρνηση, η οποία εν τούτοις, εξελέγει με την υποστήριξη των Ευρωπαίων.
Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση που επικρατούσε προ των εκλογών  συνεχίζεται και μετά από αυτές. Η φθορά των κυβερνητικών συνιστωσών είναι δεδομένη. Όπως εφθάρησαν μέχρι να φτάσουμε στις εκλογές, θα συνεχίσουν να φθείρονται και στη συνέχεια και μάλιστα με επιτάχυνση. Η συμμετοχή στη σημερινή κυβέρνηση εξελίσσεται σε πολιτική αυτοκτονία για όσες δυνάμεις την αναλαμβάνουν.
Το άλλο ζήτημα είναι, ότι η φιλοσοφία της ευρωπαϊκής πλευράς, την οποία ενστερνίζονται και τα ελληνικά στηρίγματά της, είναι ότι η ύφεση είναι αναγκαία για την υποθετική εξυγίανση και ανάκαμψη. Για την ακρίβεια, η ύφεση και ο πόνος, όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει ο Πωλ Κρούγκμαν. Κατά την γερμανική άποψή, πρέπει η Ελλάδα να πονέσει! Και όσο πιο πολύ πονέσει, τόσο ριζικότερη θα είναι η υποθετική εξυγίανση.
Πρόκειται ουσιαστικά για πολιτική χρησιμοποίηση παλαιού θρησκευτικού σχήματος, που έχει ενστερνιστεί η Γερμανία και η ευρωπαϊκή πλευρά και επαναλαμβάνεται από τα στηρίγματά τους στην Ελλάδα. Η ιδεολογία του δήθεν αναγκαίου πόνου, που οδηγεί στο αυτομαστίγωμα, εκλαϊκεύεται στο ευρύ κοινό:  καλά μας κάνουν, αφού δεν είμαστε ανταγωνιστικοί, δεν είμαστε παραγωγικοί, αντίθετα παραμένουμε παρασιτικοί κηφήνες, ψιλό… ή χοντρό… απατεώνες, απείθαρχοι, ανεπρόκοποι και ανεύθυνοι.
Υπ’ αυτούς τους όρους, η οικονομική κατάσταση θα συνεχίσει να επιδεινώνεται, αφού η ακριβώς η ύφεση είναι ο στόχος της πολιτικής που εφαρμόζεται υπό της καθοδήγησης της Τρόικας.
Οι περικοπές δαπανών θα συνεχιστούν, με αποτέλεσμα την όλο και μεγαλύτερη πτώση της οικονομίας, με όλο και χαμηλότερες εισπράξεις εσόδων.
Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο, ο οποίος θα αποδίδει όλο και λιγότερο στο μέλλον, ενώ παράλληλα η οικονομία θα αποσυντίθεται και οι άνθρωποι θα εξωθούνται στα άκρα.
Το ηθικοπλαστικό και θρησκευτικό σενάριο, θα «νομιμοποιείται», με την ιδέα, ότι «στην άλλη ζωή, τα πράγματα θα είναι καλύτερα!», ότι χάσαμε σε αυτή την ζωή. Θα εξασφαλίσουμε, όμως, την άλλη… Θα εξαγοράσουμε τις αμαρτίες μας και  θα γίνουμε τότε ενάρετοι, όπως οι Γερμανοί. Η σημερινή κυβέρνηση παραμένει δεσμευμένη σε αυτή τη λογική, φθείρεται προτού ακόμη λειτουργήσει και η διάρκεια της δεν προβλέπεται να ξεπεράσει τη διάρκεια μερικών μηνών.
Όλες οι συνιστώσες συμφώνησαν προεκλογικά, ότι χρειάζεται να αλλάξει το μνημόνιο, να γίνει επαναδιαπραγμάτευση. Όμως, κανένας από αυτούς, μετεκλογικά, δεν αναλαμβάνει την προεκλογική επαγγελία. Με αυτήν έλαβαν τους ψήφους. Τώρα όμως, αφού δεν αλλάζουν τίποτα, θα υποστούν σύντομα τις συνέπειες.
Κρ.Π.: Σε σχέση με την ευθύνη εκείνων που ηγήθηκαν της διαφθοράς στις μέχρι τώρα κυβερνήσεις που οδήγησαν τη χώρα στο μνημόνιο, τι νομίζετε ότι θα συμβεί;
Και αυτό το πρόβλημα θα τεθεί με μεγαλύτερη οξύτητα, σύντομα.
Μέχρι τότε, βλέπουμε να υπάρχει ένα γενικότερο κλίμα, ηθικοπλαστικό, εις βάρος της Ελλάδας και των Ελλήνων. Η Βρετανία, που δεν βρίσκεται στο ευρώ, δηλώνει μέσω του Πρωθυπουργού της Κάμερον ότι θα λάβει μέτρα για απαγόρευση την είσοδο Ελλήνων, εάν η Ελλάδα βγει από το ευρώ. Τί την ενδιαφέρει τη Βρετανία, εάν η Ελλάδα βγει από ευρώ, εφόσον δεν βρίσκεται σε αυτό ούτε η ίδια;
Επιπλέον, γνωρίζουμε, ότι η Ευρώπη δεν έχει μόνο τις δεκαεπτά χώρες που είναι μέσα στο ευρώ, αλλά και άλλες που δεν είναι αναγκαστικά μέλη της Ευρωζώνης. Οι Ευρωπαίοι πολίτες από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες ταξιδεύουν ελεύθερα στη Βρετανία, είτε αυτές ανήκουν στο ευρώ είτε όχι! Γιατί να επιβληθεί ειδική ποινή αποκλειστικά για τους Έλληνες, όταν βγουν από το ευρώ; Τί τον νοιάζει τον Κάμερον;
Εκδηλώνεται σήμερα ένα διεθνές τιμωρητικό κλίμα, τελείως αδικαιολόγητο και συγχρόνως, ένα κλίμα κακής διάθεσης ως προς την διευκόλυνση και πραγματική προώθηση των ελληνικών προβλημάτων, αλλά και των άλλων υπερχρεωμένων χωρών. Επικρατεί η ιδέα του τιμωρητισμού και ας χαθεί ο κόσμος. Επικαλούνται σήμερα την υπευθυνότητα, αυτοί που κατεξοχήν συμπεριφέρονται ανεύθυνα.
Η σημερινή Ευρώπη, στο σύνολό της, απελπίζει. Ασχολείται περισσότερο με το ηθικολογικό μέρος, με το να λέει ποιος είναι «καλός μαθητής» και ποιος είναι «κακός», και δεν ασχολείται με την οικονομική σταθεροποίηση και αποτελεσματικότητα.
Προβάλει μέτρα και μοντέλα, τα οποία, ακόμη και να θεωρηθούν σωστά, δεν οδηγούν πουθενά, απλώς καταστρέφουν, απλά και μόνο για να τιμωρήσει αυτούς που δεν έχουν συμμορφωθεί με αυτό που η ίδια προβάλλει ως πρότυπο.
Η Ευρώπη, ο κόσμος σήμερα, βαδίζουν προς το πουθενά, ενώ η Αγγλία ενδιαφέρεται να εγκλείσει τους Έλληνες εντός Ελλάδος, σαν να μεταβάλλεται η χώρα μας σε τόπο σωφρονιστηρίου. Συγχρόνως, η ύφεση δεν οδηγεί στην ανάκαμψη, αλλά στην κατάρρευση.
Οι ιθύνοντες δεν ασχολούνται με την πραγματική επίλυση των προβλημάτων, αλλά αποκλειστικά και μόνον με την αφηρημένες προδιαγραφές και κυρώσεις.
Η ελληνική οικονομία όμως χρειάζεται μέτρα για ανάκαμψη. Αυτό συνιστά την απόλυτη προτεραιότητα. Όμως, οι ιθύνοντες αποστρέφουν το πρόσωπο από τις πραγματικές ανάγκες. Νομιμοποιούν την ύφεση και τον πόνο!
Όσοι δεν ενστερνίζονται αυτή τη φιλοσοφία του πόνου διατηρούνται και υπάρχουν ακόμη. Το μέλλον κρίνεται από την σχέση ανάμεσα σε αυτούς που αυτό-αναγνωρίζονται στην φιλοσοφία του πόνου και σε αυτούς που την απορρίπτουν.
Σήμερα, όπως σημειώνει ο Πωλ Κρουγκμαν, η ελπίδα του κόσμου πηγάζει από τον φόβο της επικείμενης μεγάλης καταστροφής. Όσο επεκτείνεται το αίσθημα της καταστροφής, τόσο λιγότεροι θα το βρίσκουν αυτό αναγκαίο και εξυγιαντικό και τόσο περισσότεροι θα αντιλαμβάνονται ότι ανάμεσα στην κόλαση και στον παράδεισο υπάρχει και η μέση οδός, που δεν διέρχεται κατ’ ανάγκην ούτε από το ένα ούτε από το άλλο άκρο του θρησκευτικού σχήματος.

Γιάννης Βαρουφάκης: Τα τρία τρωτά της Dept Free Greece...


Επίδοξοι εθνικοί ευεργέτες μαζεύουν χρήματα ώστε να εξαγοραστεί το δημόσιο χρέος. Η πρόθεση λαμπρή. Όμως η μέθοδος είναι καταδικασμένη.
ΌΤΑΝ Ο ΔΡ ΦΑΟΥΣΤ έπεσε πάνω στον Μεφιστοφελή, σκέφτηκε ότι είχε έρθει το τέλος – η στιγμή παράδοσης της ψυχής του, σύμφωνα με το «χρεολύσιο» που είχε προσυπογράψει χρόνια πριν. «Είμαι στην Κόλαση;» αναρωτήθηκε. Τότε ο Μεφιστοφελής του απάντησε ότι...
δεν χρειάζεται να «πάει» στην Κόλαση, καθώς η Κόλαση είναι όπου βρίσκεται εκείνος. Κάπως έτσι είναι και με το χρέος. Όταν είσαι βουτηγμένος σε αυτό, σε ακολουθεί όπου κι αν είσαι, όπου κι αν πας.
Τα τελευταία δύο χρόνια το κοινό μας χρέος, το ελληνικό δημόσιο χρέος για να είμαι ακριβής, βρίσκεται παντού. Στο μυαλό μας, στις κουβέντες μας, στην ψυχή μας την ίδια, την οποία βαραίνει συνεχώς καθώς απειλεί το παρόν και το μέλλον της χώρας αυτής. Ακόμα κι όταν ταξιδεύουμε εκτός Ελλάδας, το «εθνικό χρέος» μας ακολουθεί ως μια αόρατη απειλή στα πέρατα της Γης. Συναντάμε ξένους και συμπατριώτες στην Κένυα ή την Αλάσκα και καταλήγουμε να μιλάμε για την κρίση χρέους της μικρής μας πατρίδας.
Όταν, λοιπόν, διαβάζουμε για τη μη κυβερνητική οργάνωση που ξεκίνησε μια παρέα υπό τον Πέτρο Νομικό με τίτλο Debt Free Greece, δεν μπορούμε παρά να νιώσουμε μια αίσθηση ελπίδας. Η ιδέα της DFG είναι απλή: το δημόσιο χρέος της χώρας έχει απαξιωθεί.
Τα ομόλογα αγοράζονται και πουλιούνται σε εξευτελιστικές τιμές (καθώς οι δανειστές μας δεν πολυπιστεύουν ότι θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω κι έτσι ξεπουλάνε τα ελληνικά ομόλογα όσο-όσο). Αν όλοι μαζί, φιλέλληνες, Έλληνες, πατριώτες και επιχειρήσεις (που θέλουν να προβληθούν μέσα από «καλές πράξεις») συμβληθούμε ώστε να συγκεντρώσουμε ένα σοβαρό ποσό, μπορούμε να αγοράσουμε στις χρηματαγορές έναν πολύ μεγάλο αριθμό των ομολόγων που κυκλοφορούν σε εξευτελιστικές τιμές. Και όταν τα συγκεντρώσουμε στο portfolio της DFG, τότε απλώς τα… σκίζουμε (καταργώντας έτσι το ελληνικό δημόσιο χρέος).
Η ιδέα ακούγεται εξαιρετική. Φέρνει στον νου τις παλιές καλές εποχές των εθνικών ευεργετών. Μοιάζει με κάτι που θα έκανε ένας σύγχρονος Ζάππας ή Αβέρωφ. Δεν διαφωνώ. Πιστεύω, όμως, ότι το εγχείρημα είναι καταδικασμένο στην αποτυχία, ακόμα κι αν ευαισθητοποιηθούν εκατομμύρια Έλληνες και φιλέλληνες. Τρεις είναι οι λόγοι:
 
ΠΡΩΤΟΝ, τα δύο χρόνια που πέρασαν η μεγαλύτερη «επιτυχία» των Μνημονίων ήταν ότι μετέτρεψαν τα χρέη του ελληνικού Δημοσίου από χρέη σε ιδιώτες σε χρέη προς την Τρόικα. Με το Μνημόνιο 2 και μετά το PSI η πλειονότητα των χρημάτων που χρωστά το Δημόσιο οφείλεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε άλλες χώρες της Ε.Ε. και στο ΔΝΤ. Αυτά τα χρέη δεν έχουν πλέον τη μορφή ομολόγων τα οποία μπορείς να αγοράσεις σε εξευτελιστικές τιμές και να τα σκίσεις. Άρα, η υπόσχεση που δίνει η DFG στην ιστοσελίδα της ότι για κάθε ένα ευρώ που δωρίζουμε διαγράφονται 8 ευρώ χρέους δεν στέκει.
 
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, έστω ότι δεν ίσχυε το παραπάνω κι ότι μαζεύαμε τα 45 δισ. ευρώ που θα χρειάζονταν (σύμφωνα με τους υπολογισμούς της DFG), ώστε να διαγραφεί το δυσθεώρητο ελληνικό δημόσιο χρέος (κάτι που, μην ξεχνάμε, θα σήμαινε δωρεές 4.500 ευρώ για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί στην Ελλάδα, ακόμα κι αν το χρέος εξαγοραζόταν στο 20% της αξίας του). Με το που θα προσπαθούσε να αγοράσει η DFG τα ομόλογα αυτά (για να τα σκίσει), αμέσως οι τιμές των ομολόγων θα ανέβαιναν τόσο που τα 45 δισ. δεν θα έφταναν για να διαγράψουν παρά μόνο ένα μικρό ποσοστό του χρέους. (Η DFG ισχυρίζεται ότι αυτό το πρόβλημα δεν θα προκύψει, αν αγοράσει όλα τα ομόλογα μαζί, αφού συγκεντρώσει το ποσό αυτό. Δεν πείθομαι. Μια «συγκομιδή» τόσων δισεκατομμυρίων δεν κρατιέται μυστική για πολύ. Με το που θα το πάρουν χαμπάρι οι αγορές, οι τιμές των ομολόγων θα πολλαπλασιαστούν, ακυρώνοντας τα σχέδια της DFG.)
 
ΤΡΙΤΟΝ , η όλη ιδέα βασίζεται σε μία πλάνη: ότι η κρίση στην Ελλάδα είναι κρίση χρέους. Δεν είναι! Το χρέος είναι το σύμπτωμα, όχι η αιτία. Όταν ακούω να μιλούν για κρίση χρέους θυμώνω, επειδή αυτές οι αναφορές σηματοδοτούν το γεγονός ότι ακόμα δεν έχουμε συλλάβει τι έχει γίνει. Είναι σαν να ακούς γιατρό να βγάζει διάγνωση για καρκινοπαθή ότι πάσχει από κρίση πόνου. Το ότι πονάει αφάνταστα ο ασθενής και ο πόνος του (όπως το χρέος μας) είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα δεν σημαίνει ότι ο γιατρός δεν είναι τσαρλατάνος.
 
Γενικότερα, είναι βασικό λάθος να σκεφτόμαστε για το δημόσιο χρέος όπως σκεφτόμαστε για το χρέος ενός φίλου μας που έχει βουλιάξει στα δάνεια. Το κράτος μας δεν έχει ανάγκη να αποπληρώσει το υπάρχον χρέος. Αυτό που έχει τραγική και άμεση ανάγκη είναι να αρχίσει η ελληνική οικονομία να παράγει ώστε από το νέο εισόδημα να μπορεί να εξυπηρετεί τα συσσωρευμένα χρέη. Συνεπώς, οι εφοπλιστές και όσοι άλλοι θέλουν, προς τιμήν τους, να αναδειχτούν στους νέους εθνικούς ευεργέτες, το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι… επενδύσεις σε αυτήν τη ρημάδα τη χώρα. Ας χρησιμοποιήσουν τα κονδύλια που μαζεύει η DFG γι’ αυτόν το σκοπό.
 
 
www.lifo.gr, μέσω "ecoleft"

Η διατροφική αξία των ξηρών καρπών


Η κατανάλωση ξηρών καρπών αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των σύγχρονων διατροφικών συνηθειών μας. Είτε συνοδευτικοί με κάποιο αλκοολούχο ποτό είτε ως συστατικό σε συνταγές γλυκών και φαγητών οι ξηροί καρποί διευρύνουν τον κατάλογο των... γαστριμαργικών απολαύσεων και δημιουργούν ερωτηματικά για την ιδανική ποσότητα και τον τρόπο κατανάλωσής τους.

Σχετικές πληροφορίες δίνει στο www.Life2day.gr η Εύα Καφετζή, BSc Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος Επιστημονική Διευθύντρια ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, Πτολεμαΐδας Αναπληρωτής Υπεύθυνη Βορείου Ελλάδας Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας

Πρόσφατες επιστημονικές μελέτες έχουν έγκυρα αποδείξει ότι οι ξηροί καρποί είναι γεμάτοι θρεπτικές ουσίες και ευεργετικά συστατικά, εμπεριέχουν καλά λιπαρά, παρέχουν αντιφλεγμονώδη προστασία και συμβάλουν στην καταπολέμηση διαφόρων ασθενειών.

Οι ξηροί καρποί ως μέρος της ισορροπημένης διατροφής αποτελούν πολύ καλή πηγή ασβεστίου, φωσφόρου, ψευδαργύρου, υδατανθράκων, φυλλικού οξέος, βιταμινών Α και Ε, χαλκού, σεληνίου και ω3 λιπαρών οξέων.

Ειδικότερα, η βιταμίνη Ε που περιέχουν οι ξηροί καρποί αποτελεί ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες και εμποδίζει τη δημιουργία αθηρωματικής πλάκας.

Επίσης, οι ξηροί καρποί περιέχουν φυλλικό οξύ, το οποίο είναι σημαντικό για την πρόληψη της αύξησης των επιπέδων ομοκυστεΐνης στο αίμα και μαγνήσιο που συμμετέχει στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης.

Επιπρόσθετα, οι ξηροί καρποί περιέχουν πρωτεΐνη, που αποτελεί σημαντικό δομικό συστατικό των μυών. Συγκεκριμένα, τα καρύδια και τα αμύγδαλα περιέχουν6 γραμμάριαπρωτεΐνης, ενώ τα φιστίκια έχουν την υψηλότερη ποσότητα πρωτεϊνών, δεδομένου ότι 1/3 ενός φλιτζανιού περιέχει γύρω στα12 γραμμάριαπρωτεΐνης, δηλαδή περίπου το 1/5 από την απαραίτητη ημερήσια ποσότητα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός.

Οι ξηροί καρποί προστατεύουν την καρδιά και προφυλάσσουν από την υψηλή χοληστερόλη. Τα έλαια (ω3 λιπαρά) των ξηρών καρπών είναι όμοια με το λάδι της ελιάς και παρόμοια με τα ιχθυέλαια. Τα ω3 λιπαρά συμβάλλουν στην καλή λειτουργία των αρτηριών και εμποδίζουν τη δημιουργία θρόμβων. Συνεπώς, λειτουργούν ως ασπίδα προστασίας από εμφράγματα και εγκεφαλικά.

Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η συχνή κατανάλωση ξηρών καρπών προλαμβάνει τον κίνδυνο του διαβήτη τύπου 2 και δρουν προστατευτικά έναντι ορισμένων μορφών καρκίνου.

Η κατανάλωση μιας χούφτας ξηρών καρπών 3-4 φορές την εβδομάδα είναι ωφέλιμη για την υγεία. Να προτιμάτε να αγοράζετε τους ξηρούς καρπούς με το περίβλημά τους και να τους καθαρίζετε ή τουλάχιστον να τους αγοράζετε όσο το δυνατόν πιο φρέσκους, γιατί τα λιπαρά τους οξειδώνονται εύκολα με τον αέρα και αλλοιώνονται με το χρόνο. Καλό θα είναι να αποφεύγετε τους αλατισμένους, καβουρδισμένους και τους καραμελωμένους ξηρούς καρπούς, γιατί αυτές οι διαδικασίες επεξεργασίας αλλοιώνουν κατά πολύ τις ευεργετικές τους ιδιότητες!

Ωστόσο, η θερμιδική αξία των ξηρών καρπών ανέρχεται περίπου στις 600 θερμίδες ανά100 γραμμάρια, με πρωταγωνιστές βέβαια τα φουντούκια τα οποία έχουν τις περισσότερες θερμίδες. Συνεπώς, θα πρέπει να είστε προσεκτικοί στην ποσότητα που καταναλώνετε, δεδομένου ότι η υπερκατανάλωσή τους μπορεί να αυξήσει το βάρος σας.

Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΣΠΟΡΩΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΣΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ

 

 


Το κείμενο που ακολουθεί είναι μετάφραση μέρους άρθρου απο την ιστοσελίδα http://www.voltairenet.orgΖητούμε συγγνώμη για τα όποια λάθη εντοπίσετε στη μετάφραση.


Εγκαινιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2008 αυτή η "παγωμένη Κιβωτός του Νώε" και τώρα βρίσκεται ξανά στην επικαιρότητα με την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα των ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ Μπαν κι Μούν σε αυτήν, πριν την σημαντική Διεθνή Διάσκεψη για το Κλίμα στην Κοπεγχάγη το Δεκέμβριο του 2009.

Σε αυτό το άρθρο που γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 2007 του Φ.ΓΟΥΪΛΙΑΜ σχολιάζει πως όταν ο Γκέϊτς και οι Ροκφέλερ και οι Αγροτοβιομήχανοι συνεργάζονται πάνω σε ένα πρόγραμμα, είναι φρόνιμο να του δίνεται η απαραίτητη προσοχή.

Εαν οι πράξεις του παρελθόντος είναι ενδεικτικές για το τι θα συμβεί στο μέλλον, αυτοί που έχουν αναλάβει οι ίδιοι να τοποθετήσουν και να αποθηκεύσουν τους σπόρους σε αυτή την ασφαλή κατάσταση, δεν είναι καλοπροαίρετοι υπηρέτες της ανθρωπότητας και της διατήρησης της ζωής.
Σκεφτείτε μόνο τα συμφέροντα του ιδρύματος Ροκφέλερ απο το 1920 στο να οδηγήσει την επιστήμη στην υπηρεσία της ευγονικής.Τι συμβαίνει άραγε;

Σημείωση συντάκτη:Οπως ο Χένρυ Κίσινγκερ δήλωσε τη δεκαετία του 1970

"ΑΝ ΕΛΕΓΧΕΙΣ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΕΛΕΓΧΕΙΣ ΤΑ ΚΡΑΤΗ - ΑΝ ΕΛΕΓΧΕΙΣ ΤΗ ΤΡΟΦΗ ΕΛΕΓΧΕΙΣ ΤΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ"





Το μέρος στο οποίο βρίσκεται η "Κιβωτός"

Ενα πράγμα για το οποίο ο ιδρυτής της Microsoft Μπίλ Γκέϊτς δεν μπορεί να κατηγορηθεί είναι η τεμπελιά.Ηδη στα 14 του χρόνια έκανε προγραμματισμό,ίδρυσε τη Μαϊκροσοφτ στα 20 του,ενω ήταν ακόμη φοιτητής στο Χάρβαρντ.Μέχρι το 1995 είχε περιληφθεί στον κατάλογο του Forbes ως ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου (Σ.Σ: Ο Μπίλ Γκέίτς είναι εβραϊκής καταγωγής και αντίθετα απο ότι γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος είναι γιός εβραίων τραπεζιτών).

Οταν λοιπόν ο Γκέϊτς αποφασίζει μέσω του ιδρύματός του να επενδύσει μερικές δεκάδες εκατομμυρίων δολαρίων τα οποία έβγαλε με κόπο σε ένα πρόγραμμα όπως η Κιβωτός των σπόρων,αυτό αξίζει προσοχής (Σ.Επιστήμης: Ο Μπίλ Γκέϊτς έχει κατασκευάσει και προσωπικό καταφύγιο, εκατοντάδες μέτρα κάτω απο την κατοικία του και έχει γυριστεί ντοκυμαντέρ απο το «Discovery» στο οποίο παρουσίαζε λεπτομέρειες απο το εσωτερικό του καταφυγίου).

Κανένα άλλο πρόγραμμα δεν είναι πιο ενδιαφέρον αυτή τη στιγμή, απο το περίεργο αυτό πρόγραμμα που πραγματοποιείται σε μια απο τις πιο απομωνομένες περιοχές του πλανήτη στο Σβάλμπαρντ.

Ο Μπίλ Γκέϊτς επενδύει εκατομμύρια δολάρια σε μια τράπεζα σπόρων που βρίσκεται στη θάλασσα Μπάρεντς κοντά στον Αρκτικό Ωκεανό περίπου 1100 χιλιόμετρα μακριά απο το Βόρειο Πόλο.

Σε αυτό το ξεχασμένο απο το Θεό μέρος, ο Μπίλ Γκέϊτς έχει επενδύσει δεκάδες εκατομμύρια καθώς επίσης και το Ιδρυμα Ροκφέλερ, η γνωστή εταιρεία παραγωγής σπόρων Μονσάντο,το Ιδρυμα Syngenta και η Κυβέρνηση της Νορβηγίας, ανάμεσα σε άλλους, σε αυτό που έχει ονομαστεί "υπόγειος χώρος φύλαξης της ημέρας της κρίσεως".

Η τράπεζα των σπόρων έχει κτιστεί μέσα σε ένα βουνό στο νησί Σπίτσμπεργκερ,κοντά στο μικρό χωριό του Λοντζ. Η τράπεζα αυτή θα έχει διπλές πόρτες που θα το προστατεύουν απο εκρήξεις με αισθητήρες κίνησης, με τοίχους ενός μέτρου ενισχυμένους με χάλυβα.

Θα περιέχει πάνω απο 3 εκατομύρια διαφορετικές ποικιλίες σπόρων απο όλο τον κόσμο έτσι ώστε η ποικιλία των καλλιεργειών,να μπορεί να διατηρηθεί στο μέλλον,σύμφωνα με την Νορβηγική κυβέρνηση.

Οι σπόροι θα είναι με ειδικό τρόπο τυλιγμένοι ώστε να μην πιάνουν υγρασία. Δεν θα υπάρχει προσωπικό αλλά η αδυναμία πρόσβασης στην περιοχή θα διευκολύνει την παρακολούθηση.

Μήπως μας διαφεύγει κάτι; Η συνέντευξη τύπου δήλωνε πως κατ'αυτό το τρόπο θα διατηρηθούν οι ποικιλίες στο μέλλον. Ποιό είναι αυτό το μέλλον που προβλέπουν αυτοί οι χορηγοί της τράπεζας των σπόρων;
Τι θα απειλήσει την παγκόσμια διαθεσιμότητα των τρεχόντων σπόρων,οι οποίοι στο σύνολό τους είναι ήδη καλά προστατευμένοι σε ειδικά σχεδιασμένες τράπεζες σπόρων, ανα τον κόσμο.

Κάθε φορά που ο Μπίλ Γκέϊτς, το Ιδρυμα Ροκφέλερ, η Μονσάντο και η Syngenta συνεργάζονται μαζί για την επίτευξη ενός σκοπού τότε υπάρχει κάτι βαθύτερο απο τους άγονους βράχους του Σπίτσμπεργκεν. Οταν η έρευνα γίνεται ανακαλύπτουμε μερικά εκπληκτικά πράγματα.

Το πρώτο αξιοσημείωτο σημείο είναι το ποιός χρηματοδοτεί το πρόγραμμα αυτό της τράπεζας σπόρων.

Το πρόγραμμα του ιδρύματος Ροκφέλερ και ορισμένων πολύ ισχυρών οικονομικών συμφερόντων με σκοπό την χρησιμοποίηση της ευγονικής, η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε γενετική ωστε να δικαιολογήσει την δημιουργία μιας γενετικά τροποποιημένης κυρίαρχης φυλής, που ο Χίτλερ και οι Ναζί την ονόμασαν "Άρια".

Η ευγονική του Χίτλερ χρηματοδοτήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος της απο το ίδιο ίδρυμα του Ροκφέλερ το οποίο σήμερα κτίζει αυτή τη τράπεζα σπόρων ώστε να διατηρήσει δείγματα κάθε σπόρου που υπάρχει στο πλανήτη.Τώρα η υπόθεση αυτή γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα.

Το ίδιο ίδρυμα του Ροκφέλερ το οποίο δημιούργησε την ψευδοεπιστήμη της μοριακής βιολογίας στην αμείλικτη επιδίωξή τους για τη μείωση της ανθρώπινης ζωής. Καθορίζοντας τα γονίδια με τρόπο που θα μπορούσαν να επιβάλλουν τα χαρακτηριστικά κατα βούληση.

Οι επιστήμονες της ευγονικής του Χίτλερ πολλοί απο τους οποίους τους πήγαν στην Αμερική, μετά το πόλεμο ωστε να συνεχίσουν εκεί τις έρευνες πάνω στην βιολογική ευγονική.

Το ίδιο το ίδρυμα Ροκφέλερ, δημιούργησε την ονομαζόμενη Πράσινη Επανάσταση, κατα τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο Νέο Μεξικό το 1946 απο τον Νέλσον Ροκφέρλερ και τον πρώην Υπουργό Γεωργίας του "Νιού Ντήλ" και ιδρυτή της εταιρείας Pioneer, Χένρυ Γουάλας.

Αυτή η Πράσινη Επανάσταση φιλοδοξούσε να λύσει το παγκόσμιο πρόβλημα της πείνας. Κατα μεγάλο μέρος στο Μεξικό, στην Ινδία και σε άλλες επιλεγμένες χώρες που εργάστηκε ο Ροκφέλερ.
Ο γεωπόνος του Ιδρύματος Ροκφέλερ, ο Νόρμαν Μπόρλογκ, κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης για την εργασία του, πράγμα για το οποίο είχαν να καυχιούνται παρέα με τον Κίσινγκερ.


Στην πραγματικότητα καθώς αποδείχτηκε μετά απο χρόνια η Πράσινη Επανάσταση ήταν ένα λαμπρό σχέδιο της οικογένειας Ροκφέλερ για την ανάπτυξη μιας Παγκοσμιοποιημένης βιομηχανίας γεωργικών επιχειρήσεων, με την οποία θα μπορούσαν να μονοπωλήσουν, ακριβώς όπως είχαν κάνει και με την παγκόσμια αγορά πετρελαίου μισό αιώνα πριν.

Οπως ο Χένρυ Κίσινγκερ είχε δηλώσει στη δεκαετία του 70':

"Αν ελέγχεις το πετρέλαιο,ελέγχεις τα κράτη.Αν ελέγχει τη τροφή ελέγχεις το πληθυσμό".

Οι πολυεθνικές αυτές εταιρείες ελέγχουν το 90% της διακίνησης σπόρων σε όλη τη ΓΗ.

Σημείωση Επιστήμης:
Να θυμίσουμε εδώ οτι μετά την πτώση του Σαντάμ Χουσεϊν στο Ιράκ, ο Αμερικανοεβραίος διοικητής Πώλ Μπρένερ, υποχρέωσε τους Ιρακινούς να δεχτούν μια δέσμη περίπου 150 νομοθετημάτων. Ενα απο αυτά υποχρεώνει τους αγρότες του Ιράκ να αγοράζουν σπόρους και μάλιστα μεταλλαγμένους, απο τις προαναφερθείσες αυτές εταιρείες.


Οι γεωργικές επιχειρήσεις προχώρησαν χέρι χέρι μαζί με τη Πράσινη Επανάσταση των Ροκφέλερ. Αυτοί ηταν μέρος μιας μεγάλης στρατηγικής που περιελάμβανε χρηματοδότηση ερευνών πάνω στην ανάπτυξη γενετικής μηχανικής φυτών και ζώων μερικά χρόνια αργότερα.

Ο Ντέϊβις υπήρξε βοηθός γραμματέα Υπουργού Γεωργίας κατα την προεδρία του Αϊζενχάουερ στις αρχές της δεκαετίας του 50'. Εφυγε το 1955 απο την Ουάσινγκτον και πήγε στο Χάρβαρντ, μια ασυνήθιστη θέση για έναν ειδικό εκείνες τις ημέρες.

Είχε μια ξεκάθαρη στρατηγική.Το 1956 ο Ντέϊβις έγραψε ένα άρθρο στο οικονομικό περιοδικό, Harvard Bysiness Review,στο οποίο δήλωνε πως για να λυθεί οριστικά το ονομαζόμενο πρόβλημα της γεωργίας και για να αποφύγουμε τα χρονοβόρα κυβερνητικά προγράμματα πρέπει η γεωργία να εξελιχθεί σε αγροτοβιομηχανία(πολυεθνικές).

Γνώριζε ακριβώς τι είχε στο μυαλό του,ενω κάποιοι άλλοι δεν είχαν ιδέα τότε - μια επανάσταση στην αγροτική παραγωγή , η οποία θα συγκέντρωνε τον έλεγχο της τροφικής αλυσίδας στα χέρια πολυεθνικών εταιρειών, μακριά απο το παραδοσιακό οικογενειακό τρόπο καλλιέργειας.

Μια σημαντική πλευρά η οποία οδήγησε τα συμφέροντα του Ιδρύματος Ροκφέλερ και τις αγροτοβιομηχανίες της Αμερικής ήταν το γεγονός οτι η Πράσινη Επανάσταση βασίστηκε στη διάδοση των νέων υβριδικών σπόρων σε αναπτυσσόμενες αγορές.

Ενα βασικό χαρακτηριστικό των υβριδικών σπόρων είναι η μειωμένη ικανότητα αναπαραγωγής τους.Οι υβριδικοί αυτοί σπόροι είναι φτιαγμένοι με προστασία ωστε να μην πολλαπλασιάζονται.

Σε αντίθεση με τους κανονικούς σπόρους που δίνουν σπόρους ανάλογους με τους "γονείς" τους, οι σοδειές των υβριδικών σπόρων ήταν σημαντικά μειωμένες απο τις άλλες χρονιές, χαμηλότερα απο εκείνη της πρώτης γενιάς.

Αυτοί οι μειωμένη απόδοση των νέων σπόρων σήμαινε οι αγρότες οτι λογικά θα αγοράζουν κάθε χρόνο σπόρο για να πετυχαίνουν μεγαλύτερες σοδειές. Αν και πολλοί εμπορεύονται σπόρους 2ης γενιάς δίχως την άδεια των δημιουργών των σπόρων, αυτό τείνει να εξαληφθεί εξαιτίας της χαμηλής αποδοτικότητας αυτών των σπόρων.

Είναι κοινό μυστικό και στην Ελλάδα οτι οι σπόροι δεύτερης γενιάς απο υβρίδια έχουν πολυ χαμηλή παραγωγικότητα.

Το πλήρες κείμενο θα το βρείτε στο http://www.voltairenet.org/article162545.html
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget