Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Η σωστή απάντηση σε Moody’s και Νταβούτογλου: Ποιοι διάολο είστε εσείς;

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
 
Μπορούμε να μάθουμε κι’ εμείς οι πιο… ευέξαπτοι και λιγότερο «πολιτικώς ορθοί» τι σημαίνει η χρησιμοποιηθείσα ευρέως αυτές τις μέρες έκφραση «αδικαιολόγητη η νέα υποβάθμιση»;
Ότι οι περίφημοι διεθνείς οίκοι «αξιολόγησης» γενικώς δικαιολογούνται να παίζουν τα παιχνίδια τους , καταστρέφοντας όποια χώρα θέλουν και απλώς αυτή τη φορά έγινε μια αδικία;
Ότι νομιμοποιούνται να έχουν στήσει ένα καρτέλ αξιολογήσεων, λειτουργώντας σε ένα εντελώς μονοπωλιακό περιβάλλον;
Ότι δικαιολογημένα βαθμολόγησαν με ΑΑΑ τα τοξικά προϊόντα και την Lehman Brothers και αδικαιολόγητα ρίχνουν την Ελλάδα (και άλλες χώρες) στα σκουπίδια;
Ότι δικαιολογημένα μας υποβαθμίζουν σταθερά από το 2003 – εποχή της «Ισχυρής Ελλάδας» - και μόνο τώρα, που στο κάτω-κάτω έχουμε τα χάλια μας τα μαύρα, είναι αδικαιολόγητοι; (elzoni.gr).
Ότι δικαιολογημένα έχουν πάρει αμπάριζα και υποβαθμίζουν πότε τις τράπεζές μας και πότε (χθες και παρά τα κλαψουρίσματα) τον Δήμο Αθηναίων;
Ότι δικαιολογημένα (πάλι χθες και πάλι παρά τα κλαψουρίσματα), μας την έπεσε και η Standard & Poor’s, υποβαθμίζοντας τον ΟΤΕ; Δηλαδή έναν οργανισμό για τον οποίο ενδιαφέρεται ιδιαίτερα η Γερμανία (από τα χείλη της οποίας κρεμόμαστε), λόγω Ντόιτσε Τέλεκομ;

Ότι, δηλαδή, οι άνθρωποι γενικά κάνουν καλά τη δουλειά τους, αλλά αυτή τη φορά υπερέβαλαν σε αυστηρότητα;
Μα αν  είναι έτσι, αν δηλαδή κάνουν καμιά φορά και καμιά στραβοτιμονιά, δεν υπάρχει πρόβλημα. Και επομένως, εντελώς αδικαιολόγητα η ΕΕ έχει αποφασίσει τον έλεγχο αυτών των «οίκων» - έστω και με τους μακρόσυρτους ευρωπαϊκούς ρυθμούς.
Όταν ο κόσμος ολόκληρος έχει ξεσηκωθεί εναντίον αυτών των αξιολογήσεων, όταν η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ τους έχει βάλει στο στόχαστρο, όταν οι κύριοι αυτοί έχουν ξετιναχθεί από επιτροπές του Κογκρέσου, όταν Θαπατέρο και Σόκρατες τους έχουν ευθέως επιτεθεί, αδικαιολόγητη είναι η δουλική αντίδραση περί… αδικαιολόγητου!
Όταν ο Γιόχαν Σάνιο, Πρόεδρος της BaFin, της ρυθμιστικής αρχής του γερμανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος έχει πει πως «τρεις μόνο εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης κυριαρχούν στην αγορά κατά 95% και το κάνουν αυτό χωρίς διεθνείς κανονισμούς που να εγγυώνται την ανεξαρτησία και τη διαφάνεια των διαδικασιών αξιολόγησης», τότε αδικαιολόγητοι δεν είναι αυτοί. Αδικαιολόγητος είσαι εσύ που τους βρίσκεις αδικαιολόγητους.
Όχι, κύριοι. Η σωστή απάντηση στην υποβάθμιση, που οδήγησε το spread στον Θεό (936 μονάδες βάσης χθες), που οδήγησε το επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων στο 12,36%, που εκτίναξε τα CDS (ασφάλιστρα κινδύνου) στο επίπεδο-ρεκόρ των 1.050 μονάδων βάσης, που έστειλε στο ναδίρ το Χρηματιστήριο, δεν είναι η φράση-λαπάς  «αδικαιολόγητη η νέα υποβάθμιση».
Η σωστή απάντηση είναι «Ποιοι είστε εσείς, κύριοι;».  Όταν σου προκαλούν τόσο μεγάλη καταστροφή, την ώρα που ο λαός σου είναι γονατισμένος και εσύ υποτίθεται ότι αγωνιάς για την έκβαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και δίνεις μάχη (λέμε τώρα) για την συναίνεση, δεν ψελλίζεις τέτοιες κοινοτοπίες – παρασύροντας και την αντιπολίτευση που όφειλε να σε ψέξει γι’ αυτή τη δουλικότητα.
Θυμηθείτε, επιτέλους (για την ακρίβεια διαβάστε και ενημερωθείτε), ότι το 1955 τέτοιες αλλεπάλληλες επιθέσεις από τον οίκο Moody’s δέχθηκε ο Καναδάς, που έκανε επτά χρόνια να βγει από το τούνελ, καθώς δανειζόταν πολύ ακριβά. Ο τότε υπουργός Οικονομικών της χώρας είχε αναφωνήσει, έξω φρενών: «Ποιοι διάολο θαρρούν πως είναι για να μας κρίνουν;».
Ούτε αυτό δεν μπορείτε να πείτε; Γι’ αυτό δεν μπορέσατε να απαντήσετε χθες στον Νταβούτογλου;  Γι’ αυτό δεν του είπατε «ποιος διάολο είσαι εσύ που θα μας πεις πού είναι το Καστελόριζο;». Μήπως είναι και αυτός απλώς… αδικαιολόγητος; Ή μήπως είναι δικαιολογημένος, καθώς στον Νταβούτογλου δεν επιφυλάξατε καν την λαπαδοειδή απάντηση που δώσατε στον Moody’s.
Ερώτημα προς όσους κρατούν στα χέρια
 
τους τις τύχες αυτής της χώρας: Ποιοι
 
διάολο είστε επιτέλους;

Πού μας πηγαίνει "πακέτο" ο Παπανδρέου;


Ο Πρωθυπουργός μίλησε για «λύση πακέτο» σε ότι αφορά στην οικονομική κρίση και τις συνέπειές της (έλλειψη ρευστότητας, υπερβολικός δανεισμός, έλλειψη ανταγωνιστικότητας, επιτόκια θανάτου κλπ).

Μια λύση όχι μόνο για την Ελλάδα, ούτε μόνον για την Ιρλανδία, αλλά ίδια τακτική και όρους για όλους.
Θεωρητικά, η λύση πακέτο είναι στη σωστή κατεύθυνση, μια και τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας είναι σαφώς μεγαλύτερα και δυσκολότερα από της Ιρλανδίας ή και της Πορτογαλίας.

Ωστόσο, αυτό στο οποίο δεν αναφέρθηκε ο ΓΑΠ είναι το ποιός είναι ο στόχος… ποιό και πού είναι το τέρμα στο οποίο πρέπει να φτάσουμε, είτε με λύση πακέτο είτε χωρίς…

Θυμίζει πολύ τις εκπομπές ραδιοφώνου και τηλεόρασης, κάθε Κυριακή βράδυ και Δευτέρα… τηλεδικεία και σχολιασμοί δικαίων και αδίκων, σχετικών και ασχέτων, παντογνωστών και «κολλημένων» φανατικών, ανθρώπων που με παρωπίδες κοιτούν μόνο μέρος της πραγματικότητας που ανοίγεται μπροστά τους και όχι όλη την αλήθεια.

Έτσι και ο ΓΑΠ. Κολλημένος στα λάθη της κυβέρνησής του εδώ και ενάμισι χρόνο, αρνούμενος να δεχθεί ότι οι επιλογές του οδηγούν στην καταστροφή, προτιμά να κατηγορεί τους άλλους, να γυρνά γύρω από τον εαυτό του, να μιλά για την τακτική της ομάδας και τις ευθύνες των προκατόχων του και του διαιτητή (άντε και κάποιων παικτών του) και ποτέ για την αφλογιστία, την έλλειψη ταχύτητας, την ανετοιμότητα και τις ανούσιες ατομικές ενέργειες ορισμένων, μεταξύ αυτών και του ιδίου.

Διότι, όπως κάποιοι παίκτες απροκάλυπτα ομολογούν ότι δεν «παίζουν» στη συγκεκριμένη θέση και δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα, έτσι και σε κάποια υπουργεία και λοιπές Δημόσιες Υπηρεσίες πολλοί είναι αυτοί που λόγω ιδεολογικών παρωπίδων (μεταξύ αυτών ευκρινώς διακρίνεται και ο ΓΑΠ) δεν ξέρουν να «παίξουν» τη θέση, δεν μπορούν να αποδώσουν ή και δε θέλουν…

Το θέμα λοιπόν δεν είναι να ζητάμε λύση πακέτο, αλλά να ξέρουμε :

1. Σε ποιο τέρμα θέλουμε να σκοράρουμε (για να αποφύγουμε και άλλα αυτογκόλ);

2. Να έχουμε προγραμματίσει πόσα γκολ πρέπει να βάλουμε, και κυρίως

3. Πόσες και ποιες νίκες θέλουμε να κάνουμε;


Πολύ φοβούμαι ότι τίποτα από τα πιο πάνω δεν έχει γίνει ως τώρα και όλα αυτά πρέπει να προηγηθούν απαραιτήτως, προτού ξεκινήσουμε να σχεδιάζουμε το σύστημα και το ποιοι θα μπουν στην ενδεκάδα.

Και τα λέω αυτά, γιατί για άλλη μια φορά όλοι ασχολούνται με ανασχηματισμούς, με πρόωρες, με παρεμβάσεις στους Γερμανούς, με συνέδρια σοσιαλιστικής διεθνούς ή Ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος, με συνεντεύξεις τροϊκανών και ξένων τραπεζιτών, με «αποδοτικότητες» υπουργών κλπ, αλλά ουδείς με το προκείμενο: πού πάμε, γιατί πάμε εκεί, ξέρουμε τι είναι το εκεί, το διαλέξαμε ή μας πάνε έτσι κι αλλιώς;

Σε ποιάν Ευρώπη βρισκόμαστε, συνυπάρχουμε, συναποφασίζουμε (που λέει ο λόγος δηλαδή γιατί το Μνημόνιο που υπέγραψε ο ΓΑΠ μας στερεί και αυτό το δικαίωμα); Ποιάν Ευρώπη προσδοκούμε;
Σε ποιά θέση της Ευρώπης αυτής θέλουμε να στέκει η πατρίδα μας;

Θέλουμε ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης υπό τη σκέπη των ισχυρών (ή μάλλον ας το ομολογήσουμε, της μίας και ισχυρής καγκελαρίας), ή Ευρώπη ισότιμων εθνών, πολιτισμών, εθίμων και γλωσσών, με δικαιώματα και υποχρεώσεις πολιτών και αυτεξούσιων κρατών;

Η πιο συνήθεις απαντήσεις μετά από μια ήττα είναι: «ο αντίπαλος πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού και δυστυχώς δεν καταφέραμε να απαντήσουμε αποτελεσματικά», ή «ελέγξαμε το ρυθμό του παιχνιδιού, αλλά χάσαμε την ουσία». Σε κάθε περίπτωση η υπεκφυγή είναι προφανής. Και από ότι φαίνεται ο ΓΑΠ μας οδηγεί νομοτελειακά σε μια τραγική, ολοκληρωτική ήττα, μια ήττα που δε θα μας οδηγήσει στη Β ούτε καν στη Γ εθνική, αλλά στην οριστική αναστολή λειτουργίας του «μαγαζιού». Θα μας κλείσει τα βιβλία ο άτιμος…και θα μας τα κλείσει πακέτο…

Ν. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Εκπαιδευτικός
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

πηγή:ας μιλήσουμε επιτέλους   
Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρεκί"
                         

Η Μία, Αστείρευτη, Αιώνια Ενέργεια του Σύμπαντος: Ο Αιθέρας

 

Λεπτομερείς πληροφορίες για τον Αιθέρα και το ιστορικό απόκρυψης μας δίνει ο Ερευνητής Γιώργος Στάμκος:
Αν και θεωρείται επιστημονικά «νεκρός» εδώ κι έναν αιώνα, ο Αιθέρας (Aether) εμφανίζεται και πάλι στο προσκήνιο ως μια θεωρία για την ερμηνεία της ανεξήγητης «θάλασσας ενέργειας» και του «κοχλάζοντος κενού», που μας περιβάλει. Από την αρχαιότητα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ο Αιθέρας αποτελούσε το τελευταίο κρίκο που συνέδεε τη Φυσική με τη μεταφυσική.
Στην αρχαιότητα πίστευαν πως όλος ο κόσμος ήταν γεμάτος από ένα υλικό λεπτό, αέρινο, σχεδόν άυλο, που οι Έλληνες ονόμαζαν Αιθήρ, οι Ινδοί Πράνα και οι Κινέζοι Τσι.
Ο Πυθαγόρας πίστευε στην ύπαρξη του αιθέρα ως «πέμπτο στοιχείο» της Φύσης, ενώ οι ανατολικοί πολιτισμοί αποκαλούσαν το ίδιο στοιχείο Ακάσα (Akasha). Ο Αριστοτέλης υποστήριζε πως εκτός από τα τέσσερα στοιχεία (Γη, Ύδωρ, Αήρ και Πυρ) υπήρχε στη Φύση και ο Αιθήρ. Σύμφωνα με την άποψη του ο ουρανός διέφερε θεμελιακά από τον κόσμο, καθώς αποτελούνταν από ένα πέμπτο στοιχείο, τον αιθέρα, που ήταν και η «πέμπτη ουσία» της Φύσης (εξού και η λέξη πεμπτουσία). Ο Αριστοτέλης οδηγήθηκε σ’ αυτό το συμπέρασμα επειδή παρατήρησε πως όλα τα ουράνια σώματα είναι φωτεινά, διαγράφουν ατέρμονους κύκλους, είναι άφθαρτα κι αμετάβλητα. Επομένως κάποια άγνωστη μορφή ενέργειας θα έπρεπε να είναι υπεύθυνη γι’ αυτό.
Στους αιώνες που ακολούθησαν οι αλχημιστές, που αναζητούσαν την «πεμπτουσία», κράτησαν ζωντανή τη θεωρία του Αιθέρα. Στις συμβολικές απεικονίσεις των αλχημιστών ο Αιθέρας αντιπροσώπευε πάντα το κεφάλι (το «πέμπτο άκρο» του σώματος), ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία αντιπροσωπεύονταν από τα άλλα τέσσερα άκρα (χέρια και πόδια). Σύμφωνα μ’ αυτούς τους συμβολισμούς ο Αιθέρας θεωρούνταν ανώτερο στοιχείο της Φύσης και η «αιθερική» κατάσταση ως ένα από τα ανώτερα επίπεδα του «πνευματικού σώματος».
Στους επιστημονικούς και φιλοσοφικούς κύκλους η θεωρία του Αιθέρα γνώρισε και πάλι διάδοση τον 17ου αιώνα. Ο Ολλανδός αστρονόμος Κρίστιαν Χούχενς (Christiaan Huygens, 1629-1695) πίστευε ότι στο διαστημικό κενό υπήρχε ένα αδιόρατο ρευστό, που «κυμάτιζε» τα φωτόνια, όπως ανάλογα ο αέρας δημιουργούσε κύματα για τη διάδοση του ήχου. Το υλικό αυτό το ονόμασε Αιθέρα, από τον Αριστοτέλη. Την ίδια άποψη υιοθέτησαν ο Καρτέσιος, ο Κοπέρνικος και ο Νεύτωνας. Μάλιστα ο τελευταίος υποστήριξε ότι υπήρχε Αιθέρας, προκειμένου να ικανοποιήσει την ανάγκη του για ένα «ακίνητο σύστημα αναφοράς» έτσι ώστε να εξηγήσει την κίνηση των ουράνιων σωμάτων.
Τον 19ο αιώνα ο Φάραντεϊ υποστήριξε την ύπαρξη του φωτοβόλου αιθέρα, θέτοντας ταυτόχρονα τις βάσεις του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού. Στη συνέχεια ο Τζεημς Κλερκ Μάξγουελ (1831-1878), ορίζοντας τα πεδία ως καταστάσεις μηχανικής συμπίεσης ενός αόρατου αλλά υπαρκτού υλικού που γεμίζει το χώρο, του αιθέρα, πρόσθεσε ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα θα πρέπει να θεωρούνται ως ελαστικές συμπιέσεις του αιθέρα. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα ήταν δονήσεις αυτού του ενδιάμεσου αβαρούς και ρευστού υλικού, εφόσον τα κύματα της θάλασσας είναι δονήσεις του νερού και του ήχου δονήσεις του αέρα.
Σύμφωνα με τον Μάξγουελ το κενό φαινόταν να ενεργεί διηλεκτρικά, σαν να ήταν «ηλεκτρικά πολωμένο». Προσπάθησε λοιπόν να προσφέρει κάποιο είδος μηχανικού μοντέλου για τη διάδοση του ηλεκτρομαγνητικού κύματος μέσα στο απόλυτο κενό. Έτσι φαντάστηκε ότι το κενό γεμίζει από τη μυστηριώδη ουσία του Αιθέρα, που υποστηρίζει και περικλείει τα χρονικά μεταβαλλόμενα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία –κάτι σαν παλλόμενο αλλά αόρατο «ζελέ» που διαποτίζει το σύμπαν . Το «τρεμούλιασμα» του αιθέρα ήταν η αιτία που τοφως ταξίδευε μέσα του, ακριβώς όπως τα κύματα του νερού μεταδίδονται μέσω του νερού και ο ήχος μέσω του αέρα. Αυτό το παράξενο υλικό ήταν λεπτό, αέρινο, σχεδόν άυλο. Όλα τα ουράνια σώματα περνούσαν μέσα του χωρίς να επιβραδύνονται. Ήταν όμως αρκετά συμπαγής ώστε τα εγκάρσια κύματα να διαδίδονται με τεράστια ταχύτητα.
Ανάμεσα στους επιστήμονες του 19ου αιώνα που υπεράσπιζαν τη θεωρία του Αιθέρα ήταν και ο μεγαλοφυής Σερβοαμερικάνος Νίκολα Τέσλα, ο εφευρέτης των επαγωγικών κινητήρων εναλλασσόμενου ρεύματος, που έφεραν επανάσταση στην ηλεκτρομηχανική, καθώς και άλλων 700 πρωτοποριακών ευρεσιτεχνιών. Ο Τέσλα υποστήριζε πως: «Ένας ασύρματος πομπός δεν παράγει ερτζιανά κύματα, τα οποία είναι ένας μύθος, αλλά ηχητικά κύματα στον αιθέρα, που συμπεριφέρονται με κάθε τρόπο σαν αυτά στον αέρα, εκτός από το ότι, λόγω της μεγάλης ελαστικής δυνάμεως και εξαιρετικά μικρής πυκνότητας του μέσου, η ταχύτητα τους είναι αυτή του φωτός». 
Οι επιστήμονες που υποστήριζαν τη θεωρία του Αιθέρα είχαν αποδειχθεί τις εξής αξιωματικές ιδιότητες του: Ο Αιθέρας υπάρχει παντού, γεμίζει όλο το σύμπαν, διαπερνά κάθε ύλη, είναι η πηγή κάθε ενέργειας, μεταβάλλεται σε ύλη ή μάζα… Εκπέμπει φως, αλλά είναι διαφανής. Δεν υπάρχει θερμότητα στον αιθέρα, δεν υπάρχει απώλεια ενέργειας. Ο Αιθέρας είναι ακίνητος, στάσιμος και αναπόδεικτος…
Όμως η θεωρία του Αιθέρα δεν έμελλε να έχει πολύ «επιστημονική ζωή» μπροστά της. Το 1887 οι φυσικοί Άλμπερτ Μίκελσον και Έντουαρτ Μόρλεϊ (Albert Michelson-Edward W. Morley), θέλοντας σαν επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του Αιθέρα, πραγματοποίησαν ένα πείραμα που απέδειξε ωστόσο πως αυτό το στοιχείο ήταν ανύπαρκτο! Σ’ αυτό το πείραμα απέδειξαν πως η ταχύτητα μιας δέσμης φωτός δεν μεταβάλλεται σε όποια κατεύθυνση ή απόσταση κι αν κινείται στην πειραματική διάταξη. Εφόσον λοιπόν δεν βρέθηκαν μεταβολές, αλλά «μηδενικό αποτέλεσμα», ο Αιθέρας δεν υπήρχε.
Από τότε η θεωρία του Αιθέρα θεωρούνταν προβληματική και αμφιλεγόμενη. Τη χαριστική βολή όμως την έδωσε το 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν με τη Θεωρία της Σχετικότητας (Ε=mc²), που έδειξε πως δεν υπήρχε αιθέρας για να στηρίζει τη διάδοση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στο κενό. Τα κύματα διαδίδονται από μόνα τους. Διακηρύσσοντας πως τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία αποτελούν αυτούσιες οντότητες, που έχουν την ιδιότητα να ταξιδεύουν στο κενό διάστημα. 

Μετά κι από την κατακεραύνωση του Αϊνστάιν ο Αιθέρας θεωρούνταν «επιστημονικά νεκρός». Όποιος ασχολούνταν μαζί του θεωρούνταν ρομαντικός, αν όχι «αιρετικός». Η ενασχόληση με τον Αιθέρα θεωρούνταν «ψευδοεπιστήμη» και στιγμάτιζε την «καλή φήμη» των επιστημόνων. Με τα χρόνια η λέξη Αιθέρας απέκτησε υποτιμητική σημασία. Ακόμη και σήμερα το επίθετο «αιθέριος» (Ethereal) σημαίνει τον «φευγάτο», αυτόν που βρίσκεται «στον κόσμο του».
Παρ’ όλα αυτά υπήρχαν πάντα επιστήμονες κι ερευνητές που ριψοκινδύνευαν τη φήμη τους ασχολούμενοι με την «απαγορευμένη» θεωρία του Αιθέρα, ενώ κάποιοι αρνητές αυτής της θεωρίας έγιναν στη συνέχεια οπαδοί της. Ακόμη και ο ίδιος ο Αϊνστάιν πραγματοποίησε το 1920 μια ομιλία στο Πανεπιστήμιο Leyden, όπου φαινόταν να είχε μεταβάλει τη στάση του σχετικά με τον Αιθέρα: «Ανακεφαλαιώνοντας, μπορούμε να πούμε ότι σύμφωνα με τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας ο χώρος είναι προικισμένος με φυσικές ιδιότητες. Υπό αυτή την έννοια συνεπώς υπάρχει ένας Αιθέρας. Σύμφωνα με τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας ο χώρος χωρίς τον Αιθέρα είναι αδιανόητος, διότι σ’ έναν τέτοιο χώρο όχι μόνον δεν θα υπήρχε διάδοση του φωτός, αλλά επίσης καμιά πιθανότητα ύπαρξης των προτύπων του χώρου και του χρόνου, και συνεπώς ούτε χωροχρονικό συνεχές…».
Η κβαντική Φυσική καθώς και οι διάφορες θεωρίες για την Ενέργεια του Μηδενικού Σημείου ανάστησαν ως ένα βαθμό την ομιχλώδη και «απαγορευμένη» θεωρία του Αιθέρα. Εμφανίστηκαν έτσι οι λεγόμενοι νεοαιθεριστές, που υποστήριζαν τη σύγκλιση Φυσικής και μεταφυσικής. Ένας πρωτοπόρος νεοαιθεριστής ήταν και ο Βίλχελμ Ράιχ. Αυτός «ανακάλυψε» την οργόνη, μια αρχέγονη κοσμική ενέργεια που βρίσκεται παντού στο σύμπαν, και η οποία έχει σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά του παραδοσιακού Αιθέρα.
Το 1954 ο διακεκριμένος Άγγλος φυσικός P. A. M. Dirac αναρωτήθηκε σοβαρά για τη σκοπιμότητα η επιστήμη να ρίξει μια δεύτερη ματιά στη θεωρία του Αιθέρα: «H φυσική θεωρία που δεν βασίζεται στον αιθέρα φαίνεται πως έφθασε στο ανώτατο στάδιο και στο τέλος των δυνατοτήτων της. Ίσως δούμε στο Αιθέρα μια νέα ελπίδα για το μέλλον».
Ένας από αυτούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Dirac ήταν και ο E. W. Silvertooth, ένας αμερικανός επιστήμονας από την Ουάσιγκτον. Το 1986 ο Silvertooth εκτέλεσε ένα πείραμα χρησιμοποιώντας εξοπλισμό λέιζερ και τις ειδικές γνώσεις του στην προωθημένη οπτική. Σ’ αυτό το πείραμα μετρήθηκε η κίνηση της Γης στο διάστημα. Υπολογίστηκε πως το ηλιακό μας σύστημα κινείται προς ολοταχώς προς τον αστερισμό του Λέοντα με ταχύτητα 400 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, δηλαδή 144.000 χιλιόμετρα την ώρα! Ο Silvertooth πέτυχε εκεί που οι Michelson-Morley απέτυχαν. Το γεγονός ότι μπορούσε να ανιχνευθεί η κίνηση της Γης στο διάστημα, σήμαινε ότι πρέπει να υπήρχε ένα σταθερό σημείο αναφοράς, ο Αιθέρας. Ο Silvertooth χρησιμοποίησε για τα πειράματα του πανάκριβο εξοπλισμός και η έρευνα του στηρίχθηκε από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ κι από μια άλλη αμυντική υπηρεσία. Δεν είναι γνωστό αν επανέλαβε με επιτυχία το πείραμα του. Γνωστό είναι πάντως πως ένας Αυστριακός φυσικός υποστήριξε πως και ο ίδιος εντόπισε πειραματικά την ύπαρξη του Αιθέρα. 
Σήμερα οι θεωρητικοί του Αιθέρα δεν τον βλέπουν ως ένα αόρατο υγρό, που βρίσκεται παντού στο σύμπαν. Αντίθετα λένε ότι είναι ένα σπειροειδές θεμέλιο του σύμπαντος, που δεν μπορεί να μετρηθεί με τα όργανα επειδή κινείται πολύ γρήγορα. Ο δρ Moray B. King από τη Γιούτα των ΗΠΑ δεν είναι ο μόνος επιστήμονας της «ενέργειας του χώρου», που πιστεύει πως ο Αιθέρας κινείται με σπειροειδή κίνηση. Ο Ινδός επιστήμονας Paramahamsa Tewari έχει την ίδια άποψη. Σύμφωνα μ’ αυτή το σύμπαν, σε κάθε κυβικό του εκατοστό, είναι γεμάτο από κολοσσιαία επίπεδα ενέργειας τα οποία κινούνται με εκπληκτικές ταχύτητες σε «μορφή δίνης». Αυτή είναι η αιτία που από τους γαλαξίες μέχρι και τα ηλεκτρόνια κυριαρχεί η σπειροειδής κίνηση.
Γιατί όμως η ενέργεια του Αιθέρα δεν μπορεί να εντοπιστεί και να χρησιμοποιηθεί ακόμη; Ένας επιστήμονας περιέγραψε την ενέργεια αυτή σαν δύο γιγάντιους, αόρατους ελέφαντες που σπρώχνουν ταυτοχρόνως από τις δύο πλευρές μια πόρτα. Όσο κι αν σπρώχνουν με ίσες δυνάμεις, η πόρτα δεν πρόκειται ν’ ανοίξει ούτε από τη μία πλευρά ούτε από την άλλη. Η άντληση της αιθερικής ενέργειας απαιτεί μια κατάλληλη διαφορά δυναμικού.
Οι θεωρητικοί της νέας Φυσικής πιστεύουν πως ο Αιθέρας δεν υπακούει στους περιβόητους Νόμους της Θερμοδυναμικής, οι οποίοι υποστηρίζουν πως η ενέργεια δεν μπορεί να δημιουργηθεί ούτε και να καταστραφεί, παρά μόνον ν’ αλλάξει μορφή. Γι’ αυτούς η ενέργεια πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει. Δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί ή να καταστραφεί.  Εκείνο που χρειάζεται είναι ένας νέος Αϊνστάιν, που θα ξεπεράσει τους νόμους διατήρησης της ενέργειας και θα δημιουργήσει το θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα στηριχτεί η νέα αιθερική τεχνολογία (Aether Technology).
Το πρόβλημα όμως είναι πως οι άνθρωποι αρνούνται να πιστέψουν πως έχουν απεριόριστες δυνατότητες εμπρός τους, αρκεί να εκμεταλλευτούν σωστά τη νοημοσύνη και τα ένστικτα τους. Ο πλανήτης μας ασφυκτιά κάτω από το σημερινό ενεργειακό μοντέλο, που βασίζεται στην καύση των ανθρακούχων ενώσεων. Η Γη δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Χρειάζεται επαναστάτες όχι αύριο, αλλά σήμερα. Όχι μόνον λόγια, αλλά και δράση. «Ο θρίαμβος του κακού είναι η απραξία του καλού» (Edmund Burke).
 


πηγή: η ώρα της αγάπης

Βδέλλες για τη θεραπεία παθήσεων

Συντάκτης: Μαρία Ραγκούση,   

Παρά τις εξελίξεις στην ιατρική, μια πανάρχαια εναλλακτική θεραπευτική μέθοδος, που βασίζεται στη χρήση βδέλλας, εξακολουθεί να εφαρμόζεται και στις ημέρες μας, για τη θεραπεία διάφορων παθήσεων. Μάλιστα, η γειτονική Τουρκία φαίνεται ότι κατέχει σημαντική θέση στις εξαγωγές βδέλλας σε χώρες της Ευρώπης και ιδίως στη Γερμανία, όπου υπάρχουν 300 ιατρικά κέντρα, που χρησιμοποιούν αυτό το ζωικό είδος για θεραπευτικούς σκοπούς.
 Σύμφωνα με στοιχεία του τουρκικού Υπουργείου Γεωργίας και Αγροτικών Υποθέσεων, τα οποία επικαλείται το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων «Anadolu», οι εξαγωγές βδέλλας από την Τουρκία, κατά την τελευταία τετραετία, ανήλθαν στους 8.344 τόνους. Μάλιστα, στη γείτονα εφαρμόζεται ποσόστωση στις εξαγωγές βδέλλας, η οποία θεωρείται προστατευόμενο είδος, βάσει συμφωνίας για το διεθνές εμπόριο αγρίων ζώων και φυτικών ειδών, που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. Η ποσόστωση εξαγωγών φαρμακευτικής βδέλλας, από 10 τόνους ετησίως, που ήταν το 1996, φέτος μειώνεται στους 5 τόνους. Να σημειωθεί ότι στην Τουρκία, από την 1η Μαρτίου έως τις 30 Ιουνίου, ισχύει απαγόρευση αλιείας φαρμακευτικής βδέλλας σε γλυκά νερά.
 Όπως ανέφερε στο πρακτορείο «Anadolu» ο καθηγητής του Τμήματος Υδατοκαλλιεργειών του Πανεπιστημίου Φιράτ, Ναΐμ Σαγλάμ, οι βδέλλες που εξάγονται από την Τουρκία επανεξάγονται σε τρίτες χώρες, πράγμα που σημαίνει ότι τα 2/3 του συνόλου των εξαγωγών βδέλλας γίνονται από την Τουρκία. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι βδέλλες τις οποίες εξάγει η Τουρκία συλλέγονται από τη φύση, ενώ η Ρωσία και η Γαλλία εξάγουν βδέλλες τις οποίες καλλιεργούν. Ο καθηγητής Σαγλάμ ανέφερε ακόμη ότι περισσότερες εξαγωγές βδέλλας από την Τουρκία γίνονται προς τη Γερμανία, όπου υπάρχουν περίπου 300 θεραπευτικά κέντρα, που κάνουν χρήση βδέλλας.
 Από την αρχαιότητα, οι βδέλλες χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία ασθενειών, διότι οι άνθρωποι πίστευαν ότι αυτές ρουφούν το βρόμικο αίμα. Ο κ. Σαγλάμ υπενθυμίζει ότι ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA), απαντώντας θετικά σε αίτηση της γαλλικής εταιρείας βδελλοκαλλιέργειας, Ricarimpex, ενέκρινε τη θεραπεία με βδέλλες.
 Στη σύγχρονη ιατρική, σύμφωνα με τον κ. Σαγλάμ, οι βδέλλες χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση ενός ευρέος φάσματος παθήσεων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της υπέρτασης, της απόφραξης αγγείων, καθώς και ορισμένων αγγειακών και καρδιαγγειακών παθήσεων.
 Επίσης, χρησιμοποιούνται και για την αντιμετώπιση παθήσεων των οφθαλμών, όπως φλεγμονές του κερατοειδούς και του αμφιβληστροειδούς, αιματώματα στα μάτια, γλαύκωμα και καταρράκτης, αλλά και για ωτορινολαρυγγολογικές παθήσεις (βουητό στα αυτιά, χρόνια ωτίτιδα, ιγμορίτιδα), για φλεγμονές του δέρματος, για αιμορροΐδες, έλκη, έκζεμα, αποστήματα δοντιών, φλεγμονές αρθρώσεων και για πόνους από φθορά αρθρώσεων, για την αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος, έπειτα από συγκόλληση άκρων που έχουν αποκοπεί, για την αντιμετώπιση οιδημάτων, φλεγμονών και αιματωμάτων, που οφείλονται σε τραυματισμούς.Ωστόσο, ο κ. Σαγλάμ εκφράζει επιφυλάξεις για τη χρήση της προερχόμενης από τη φύση βδέλλας, λόγω του κινδύνου μετάδοσης λοιμώξεων, όπως η ηπατίτιδα, το AIDS και λοιμώξεις από πρωτόζωα, και τονίζει ότι αν αυτό το είδος πρόκειται να χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά σε ανθρώπους, θα πρέπει να προέρχεται από καλλιέργεια.


Πηγή  real.gr μέσω pyles.tv

Ωραία ιδέα για καλλιέργεια βδέλλας στην Ελλάδα,αλλά και ενεργοποίηση των ιατρών να
την χρησιμοποιούν θεραπευτικά και στην πατρίδα μας.

 

Απίστευτο κατασκευαστικό λάθος!

Ένα 13όροφο κτήριο κατέρρευσε στη Σανγκάη, πριν ακόμα ολοκληρωθεί η κατασκευή του. Σύμφωνα με τις έρευνες που έγιναν, η κατάρρευση του κτηρίου οφείλεται πολύ απλά… στην ηλιθιότητα της κατασκευαστικής εταιρείας!
Για τη δημιουργία ενός υπόγειου γκαράζ, οι εργάτες έσκαψαν σε βάθος πέντε μέτρων κάτω από τη μία πλευρά του κτηρίου. Το χώμα που έβγαλαν από εκεί συγκεντρώθηκε στην άλλη πλευρά, σε ένα σωρό ύψους 10 μέτρων. Αυτό οδήγησε στην άνιση κατανομή του βάρους του κτηρίου, το οποίο άρχισε να γέρνει. Τα θεμέλια στη μία πλευρά φυσικά δεν άντεξαν το επιπλέον βάρος και έσπασαν.
Έτσι το κτήριο δεν κατέρρευσε, αλλά «ξάπλωσε» στη μία του πλευρά όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που ακολουθούν.
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Στα σχήματα που ακολουθούν φαίνεται αναλυτικά πώς το κτήριο οδηγήθηκε στην πτώση.
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη
Perierga. gr - Ξαπλωμένο κτήριο στη Σανγκάη

Ψιλή, δασεία, περισπωμένη.....




Τα γράμματα σου βρήκα
σε κάποιο μου συρτάρι....
Στα όνειρα μου σ' είχα
Μα ποιος να σ' 'εχει πάρει....

Ψιλή, δασεία, περισπωμένη
που να 'σαι τώρα αγαπημένη!
Περισπωμένη, ψιλή, δασεία
μου έχεις μείνει στην φαντασία!

Τα γράμματα σου κήπος
άνθη και ευωδία...
μες στην καρδιά μου χτύπος
καινούργια μελωδία

Ψιλή, δασεία, περισπωμένη
που να 'σαι τώρα αγαπημένη!
Περισπωμένη, ψιλή, δασεία
μου έχεις μείνει στην φαντασία!

Τα γράμματα σου τώρα
κάθομαι και διαβάζω...
κι αν πέρασε η ώρα
σελίδα δεν αλλάζω...

Ψιλή, δασεία, περισπωμένη
που να 'σαι τώρα αγαπημένη!
Περισπωμένη, ψιλή, δασεία
μου έχεις μείνει στην φαντασία!
 
πηγή:μαλακές κουβέντες

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ - ΣΟΒΑΡΟ

 Σημαίες της Ανεξάρτητης Κρήτης Πωλούνται Πλέον στα Καταστήματα

Η σημαία της ανεξάρτητης Κρήτης κυματίζει πλέον στις Βιτρίνες των Διεθνών Ηλεκτρονικών Καταστημάτων.
Εάν κάνετε κλίκ πάνω στην εικόνα θα δείτε την ιστοσελίδα Γερμανικού ηλεκτρονικού καταστήματος το οποίο πουλά την σημαία της ανεξάρτητης Κρήτης.
Είναι σίγουρο ότι η παρούσα ενέργεια έχει ως απώτερο σκοπό την προέκταση της προπαγάνδας που ξεκίνησαν απο το διαφημιστικό της SPOT της Vodafon . Η διαδικτυακή Διεύθυνση του ηλεκτρονικού καταστήματος είναι....
http://cgi.ebay.de/Kreta-Insel-Griechenland-Fahne-Flagge-Grosse-1-50x0-90-/220557661932?pt=Flaggen&hash=item335a42d6ec#ht_1537wt_982
Η Τιμή Πώλησης ανέρχεται στην φιλική τιμή των 9,90¤ μετά τα μεταφορικά από Γερμανία. Η τιμή είναι πολύ δελεαστική γεγονός που αποδεικνύει την συγχρηματοδότηση της παραγωγής.
Όπως καταλαβαίνεται ένα Εργοστάσιο παραγωγής σημαιών δεν θα παρήγαγε προϊόν χωρίς να εξασφαλίσει το ελάχιστο κέρδος απο μια παρτίδα παραγωγής. Και μια παρτίδα παραγωγής δεν μπορεί να είναι μικρότερη απο χιλια κομμάτια ώστε μια σημαία να έρχεται στην τιμή των 9,90¤.
Η δνση του εργοστασίου παραγωγής δεν θα έπαιρνε το ρίσκο να παράξει προϊόν χωρίς να έχει διασφαλίσει την πώληση της παρτίδας εαν δεν είχε λάβει την σχετική χρηματοδότηση.
Ποιός είναι λοιπόν ο χρηματοδότης αυτής της προπαγάνδας?
http://amynias.blogspot.com/

Διδακτορικές διατριβές από «συγγραφείς - φαντάσματα»

Το σκάνδαλο λογοκλοπής στη συγγραφή της διδακτορικής του διατριβής οδήγησε σε παραίτηση τον (πρώην πλέον) υπουργό Αμυνας της Γερμανίας, Καρλ-Τέοντορ τσου Γκούτενμπεργκ, ενώ το βρετανικό πανεπιστήμιο LSE εξετάζει αντίστοιχη καταγγελία για το γιο του Καντάφι, Σαΐφ αλ Ισλάμ.
Για τον Λίβυο διδάκτορα του LSE, οι κατηγορίες εμπλέκουν, εκτός της λογοκλοπής, και έναν «συγγραφέα - φάντασμα», που ουσιαστικά πληρώθηκε για να γράψει την πανεπιστημιακή εργασία.
Με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών η λογοκλοπή είναι ευκολότερη από ποτέ. Εκατοντάδες πρωτοετείς φοιτητές στη Βρετανία, και όχι μόνο, υποκύπτουν, υποστηρίζει ο δρ Τζον Ολσον, του Forensic Linguistics Institute. Το 98% των βρετανικών πανεπιστημίων χρησιμοποιούν πλέον το πρόγραμμα Turnitin για να ελέγχουν «ύποπτες» εργασίες. Το λογισμικό, με τεράστια βάση δεδομένων, πέρσι μόνο χρησιμοποιήθηκε για τον έλεγχο 3 εκατ. εργασιών.
Και το παράπτωμα γίνεται σκάνδαλο όταν ξεφεύγει από τον ακαδημαϊκό χώρο και εμπλέκεται με το χώρο της πολιτικής, για να μη μιλήσουμε για το χώρο της λογοτεχνίας και του θεάματος.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας (2008), ο Μπαράκ Ομπάμα κατηγορήθηκε ότι «έκλεψε» ομιλία που είχε εκφωνήσει το 2006 ο κυβερνήτης της Μασαχουσέτης, Ντεβάλ Πάτρικ. Ο Ομπάμα υποστήριξε ότι είχε συνεργαστεί με τον Ντεβάλ για τη συγγραφή της ομιλίας του και ότι εκ παραδρομής δεν αναγνώρισε επισήμως τη συνδρομή του. Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν παραιτήθηκε το 1998 από τη διεκδίκηση της προεδρίας, όταν αποκαλύφθηκε ότι είχε «κλέψει» νομικό άρθρο και το είχε χρησιμοποιήσει στη διατριβή του στη νομική σχολή, αλλά και τμήματα ομιλιών του Βρετανού πρώην ηγέτη των Εργατικών Νιλ Κίνοκ. Μπορεί η εκστρατεία του το 1998 να έληξε δικαίως άδοξα, όμως τελικά ο Μπάιντεν βρήκε το δρόμο για το Λευκό Οίκο ως αντιπρόεδρος του Ομπάμα. «Κλεμμένες ομιλίες άλλων πολιτικών» φαίνεται ότι χρησιμοποιούσε κατά συρροήν και ο Καναδός πρωθυπουργός, Στίβεν Χάρπερ. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η κυβέρνηση Μπλερ κατηγορήθηκε το 2003 ότι «αντέγραψε» στον επίμαχο φάκελο για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ μεγάλα τμήματα πανεπιστημιακής εργασίας του φοιτητή Ιμπραΐμ αλ Μαρασί, που σπούδαζε στην Οξφόρδη.
Τον Μάρτιο του 2006, τον τίτλο του λογοκλόπου βρέθηκε στη δυσάρεση θέση να αποδεχθεί ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Ερευνητές από το αμερικανικό ινστιτούτο Brookings απέδειξαν ότι η διδακτορική διατριβή που είχε καταθέσει στο πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης ήταν σε μεγάλο της μέρος απλώς η «ρωσική μετάφραση» εργασίας που είχαν εκπονήσει το 1978 δύο ακαδημαϊκοί του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ. Το θέμα, όπως γράφουν οι «Τάιμς», «δεν απασχόλησε τη Ρωσία, που είναι μετά την Κίνα η Νο2 χώρα παραγωγός απομιμητικών προϊόντων».
Και ο Ιορδανός ποιητής Γιουσούφ Αμπού Χιλάλα φάνηκε αρκετά γενναίος κατηγορώντας για λογοκλοπή τον Οσάμα μπιν Λάντεν. Σύμφωνα με τον Χιλάλα, ο ηγέτης της Αλ Κάιντα σε δύο μηνύματά του μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου χρησιμοποίησε ένα δικό του ποίημα (5 στίχων) αλλάζοντας μόνο 6 λέξεις.

Εβδομάδα gay ετοιμάζει ο Γερουλάνος...!


Δεν μιλάμε φυσικά για το Athens Pride αλλά για μια νέα καινοτομία του Υπουργείου Πολιτισμού και του Ε.Ο.Τ. Είναι το πρόγραμμα "Athens Every Week" με το οποίο ο υπουργός Πολιτισμού κύριος Γερουλάνος, προσπαθεί να μεγαλώσει την τουριστική ζήτηση για την Αθήνα σε περιόδους όπως η Άνοιξη.
Στη γενικόλογη παρουσίασή του το Νοέμβριο, τόνισε πως θα εκμεταλλευτεί πλήρως το ΕΣΠΑ του Πολιτισμού προκειμένου να ξανακάνει την Ελλάδα και την Αθήνα δημοφιλή προορισμό. Ανάμεσα στα θετικά του προγράμματος παρουσιάστηκε και αυτό: Δίνει την ευκαιρία να αναδείξουμε πτυχές της παράδοσής μας και του πολιτισμού μας που θα μπορούσαν να έχουν διεθνές κοινό αλλά που σήμερα όμως είναι άγνωστα.

Ως προβολή πολιτισμού λοιπόν θα παρουσιαστεί μεταξύ άλλων και το "Athens Rainbow Week" μια βδομάδα αφιερωμένη στους ομοφυλόφιλους και τις λεσβίες της πατρίδας μας. Έτσι ενημερωνόμαστε από τον ιστότοπο του γνωστού περιοδικού "Screw", στο οποίο υπάρχει κάλεσμα gay καλλιτεχνών ώστε να παρουσιάσουν τα εκθέματα τους στους πολυχώρους των Αθηνών με θέμα "Civil Disobedience: youth revolt" (βλέπε εδώ). Εξάλλου, κι ο ίδιος ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος, στην εκπομπή του Παραλειπόμενα στο κανάλι GayWebTv, το ανακοινώνει ως εξαιρετική ευκαιρία για την κοινότητα των ομοφυλοφίλων να προβληθούν μέσω αφισών και διαφημίσεων (βλέπε εδώ).

Παρά τις αναφορές μερικών blogs το Νοέμβριο, δεν είχε γίνει κάποια αξιόλογη αντίδραση προκειμένου να μην διεξαχθούν με κρατικά έξοδα τα πανηγύρια των ομοφυλοφίλων. Είναι βεβαίως δικαίωμά τους, να δηλώνουν ο,τι θέλουν και να διοργανώνουν με έξοδά τους τις δράσεις τους, αλλά όχι με κρατικά χρήματα, όχι ως τουριστικό προϊόν! Την ώρα που εκατοντάδες αρχαιολογικοί χώροι κινδυνεύουν με ερήμωση, δεκάδες ιστορικοί χώροι παραμένουν ανεκμετάλλευτοι, δεν μπορεί ο κύριος Γερουλάνος να αντικαταστήσει τον Πολιτισμό με gay φιλιά και όργια.

Περιμένουμε ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ πολιτισμένη χωρίς κραυγές και αλλαλαγμούς βαρβάρων!
 

Ο Verheugen και η “Πρωτοβουλία” του, τα βιομηχανικά λόμπι και η απύθμενη υποκρισία της Ε.Ε


O συμπαθέστατος (λέμε τώρα) κύριος της φωτογραφίας είναι ο Γερμανός πρώην Επίτροπος Βιομηχανίας Günter Verheugen ο οποίος, αμέσως μόλις άφησε τη θέση του στο τέλος του 2009, ίδρυσε τη δική του εταιρεία λομπιστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση! H ενέργειά του αυτή προκάλεσε σάλο στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, οργή στις ευρωπαϊκές οργανώσεις που αγωνίζονται για διαφάνεια στην ΕΕ και έκδηλη αμηχανία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το τελευταίο και πιο τρανταχτό σκάνδαλο “περιστρεφόμενης πόρτας” (revolving door scandal) στα χρονικά – το φαινόμενο ισχυροί πρώην Επίτροποι να αναλαμβάνουν θέσεις “συμβούλων” στη βιομηχανία, εξαργυρώνοντας την “εσωτερική” γνώση και τις γνωριμίες που απέκτησαν ως Επίτροποι για να βοηθήσουν τις μεγάλες εταιρείες να επηρεάσουν τις πολιτικές της ΕΕ.

H “Πρωτοβουλία Verheugen”

Στην Ελλάδα ο κ. Verheugen έχει περίπου θεοποιηθεί. Μας άφησε κληρονομιά την περίφημη “Πρωτοβουλία” που φέρει το όνομά του ή αλλιώς “Πρωτοβουλία για τις Πρώτες Ύλες” (Raw Materials Intitiative). Το σκεπτικό: Η Ευρωπαϊκή βιομηχανία αντιμετωπίζει αυξανόμενο ανταγωνισμό για πρώτες ύλες από την Κίνα, την Ινδία και άλλες ραγδαία αναπτυσσόμενες χώρες. Επίσης μειονεκτεί έναντι του διεθνούς ανταγωνισμού σε πολλά άλλα μέτωπα όπως: α) υψηλότερο εργατικό κόστος β) υψηλότερο ιδιοκτησιακό κόστος γ) υψηλότερους φόρους. Για να επιτευχθεί ο ιερός στόχος της ανταγωνιστικότητας της (βορειο)Ευρωπαϊκής βιομηχανίας χρειάζονται ορυκτοί πόροι, κυρίως άφθονα μέταλλα σε χαμηλές τιμές – και η Πρωτοβουλία του καλού Γερμανού κυρίου αναλαμβάνει να τα βρει.
Στόχος είναι να πάρουμε τα μέταλλα από όπου κι αν βρίσκονται, στο εσωτερικό της Ένωσης ή σε τρίτες χώρες. Η Ε.Ε. θα επιδιώξει την άρση όλων των περιοριστικών πολιτικών των πλούσιων σε ορυκτά χωρών του Τρίτου Κόσμου, δηλαδή στην εφαρμογή των νόμων της “ελεύθερης αγοράς” και του άκρατου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Σε περίπτωση μη “συμμόρφωσης” των χωρών αυτών με τις επιθυμίες μας, η Ε.Ε. απειλεί (ευγενικά) με χρήση του μηχανισμού διαιτησίας και των εργαλείων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (WTO) που έχουν οδηγήσει τόσους και τόσους λαούς στην εξαθλίωση. Αυτό το ονομάζουν “δίκαιη και χωρίς στρεβλώσεις πρόσβαση στους ορυκτούς πόρους”!

Το “κατάλληλο” θεσμικό πλαίσιο

Το άρθρο από την Guardian που δημοσιεύσαμε εξηγεί ότι για τις φτωχές χώρες της Αφρικής η Πρωτοβουλία του κ. Verheugen ισοδυναμεί με μια νέα, αποικιοκρατικού τύπου, αρπαγή των πόρων τους (χωρίς να είναι η Ευρώπη η μόνη που επιδίδεται σ’αυτό το σπορ). Για τους ορυκτούς πόρους που βρίσκονται στο εσωτερικό της ΕΕ, το πρόβλημα δεν είναι οι περιοριστικές εθνικές πολιτικές, αφού ως μέλη της ΕΕ δεν δικαιούμαστε να έχουμε τέτοιες, αλλά ο αυξανόμενος ανταγωνισμός της μεταλλευτικής βιομηχανίες με άλλες χρήσεις γης – επειδή υπάρχουν άνθρωποι που πρέπει να ζήσουν και το περιβάλλον που πρέπει να προστατευθεί. Έτσι λοιπόν σε επίπεδο ΕΕ, η Πρωτοβουλία Verheugen αποσκοπεί στην διαμόρφωση του “κατάλληλου” θεσμικού πλαισίου που θα “προστατεύει” την μεταλλευτική βιομηχανία από τις ανταγωνιστικές χρήσεις και θα δώσει ώθηση στον εξορυκτικό τομέα στην Ευρώπη.
Στις 2 Φεβρουαρίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε Ανακοίνωση σχετικά με την «Αντιμετώπιση των Προκλήσεων στις Αγορές Εμπορευμάτων και Πρώτων Υλών». Πρόκειται για ένα “κείμενο στρατηγικής”, βασισμένο στις προτάσεις ενός “expert group” που συστάθηκε για να “ανταλλάξει καλές πρακτικές” στους τομείς του σχεδιασμού χρήσεων γης και του διοικητικού πλαισίου, με στόχο πάντα την διευκόλυνση της μεταλλευτικής έρευνας και εξόρυξης.

Εξορυκτικές δραστηριότητες και NATURA 2000

Τον ίδιο στόχο είχε και ο πρόσφατος “Οδηγός” για εξορυκτικές δραστηριότητες σε περιοχές NATURA2000 όπου η Επιτροπή, για να “βολέψει” και τη βιομηχανία, βάζει πολύ νερό στο κρασί της σε σχέση με τους στόχους προστασίας αυτών των τόπων. Η φιλοσοφία του δικτύου NATURA ήτανε πάντα ότι οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι επιτρεπτές εφ’όσον συμβάλουν στην διατήρηση του προστατευόμενου οικοτόπου, ενώ απαγορεύεται αυστηρώς οποιαδήποτε υποβάθμιση. Η μεταλλεία σίγουρα δεν εμπίπτει στην πρώτη περίπτωση και στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων ούτε στη δεύτερη. Δείτε σχετικά και το άρθρο H εξορυκτική δραστηριότητα στο έτος της βιοποικιλότητας!!!
Είναι περιττό να υπενθυμίσουμε ότι στην Ελλάδα το 70% της έκτασης των περιοχών Natura είναι έξω από φορείς διαχείρισης, είναι δηλαδή κυριολεκτικά στον αέρα! Οι 28 υφιστάμενοι φορείς διαχείρισης (πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι θα συγχωνευθούν σε 13, ένας για κάθε Περιφέρεια) εδώ και χρόνια υπολειτουργούν με σοβαρά προβλήματα, καθώς δεν έχουν ούτε τα μέσα ούτε την εκτελεστική εξουσία για να πετύχουν τους στόχους τους. Όλα τα’χε το NATURA, οι μεταλλευτικές δραστηριότητες του λείπανε! Δικαίως πανηγύρισαν οι εγχώριες μεταλλευτικές εταιρείες για την έκδοση αυτού του Οδηγού.
Πριν ακόμα και από αυτόν τον Οδηγό από την ΕΕ, ο δικός μας πρωτοπόρος κ. Σουφλιάς είχε φτιάξει το “Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (πάντα!) για τη Βιομηχανία”, το οποίο επιτρέπει όχι μόνο εξόρυξη αλλά και τη βαριά βιομηχανία της μεταλλουργίας μεσα στις “προστατευόμενες” περιοχές! Άρα το χωροταξικό του Σουφλιά είναι ένα “κατάλληλο” χωροταξικό σχέδιο με την έννοια της “Πρωτοβουλίας Verheugen”…

Πώς τα βιομηχανικά λόμπι διαμορφώνουν τις πολιτικές της Ε.Ε.

Ας σημειωθεί ότι αυτά τα “expert groups” που συμβουλεύουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο νομοθετικό της έργο είναι άλλη μια αμαρτωλή ιστορία, αφού κυριαρχούνται από τους λομπίστες της βιομηχανίας και των μεγάλων εταιρειών (σαν την εταιρεία του κ. Verheugen) που έχουν τα λεφτά να τους πληρώσουν. Υπάρχουν περίπου 1000 τέτοια expert groups, για όλους τους τομείς αρμοδιότητας της Επιτροπής, που απαρτίζονται κυρίως από εκπροσώπους της βιομηχανίας και καλοπληρωμένους λομπίστες, με αποτέλεσμα τα συμφέροντα των εργαζομένων, των καταναλωτών, των μικρών επιχειρήσεων και του ευρύτερου κοινού να μην εκπροσωπούνται ισότιμα, λόγω του υψηλού κόστους… Διαβάστε σχετικά αυτό κι αυτό.
Με τέτοιες σκοτεινές και αδιαφανείς διαδικασίες, τα μεγάλα βιομηχανικά λόμπι διαμορφώνουν “πολιτικές” και “οδηγίες” κομμένες και ραμμένες στα μέτρα και τα συμφέροντά τους. Η συγκεκριμένη “Πρωτοβουλία Verheugen” αποσκοπεί καθαρά στην εξασφάλιση σταθερών ροών φτηνών μετάλλων για τις μεγάλες βιομηχανίες της Β. Ευρώπης. Διαβάζουμε σε κάποια από τις υποστηρικτικές μελέτες της “Πρωτοβουλίας Verheugen”:
Σημαντική για την Ε.Ε. είναι η συνέχιση της ανάπτυξης και εξαγωγής προηγμένης τεχνολογίας και μηχανολογικού εξοπλισμού που προέρχεται απευθείας από προϊόντα εξόρυξης. Οι τεχνολογίες επεξεργασίας μετάλλων που έχουν αναπτυχθεί από την Outokumpu στη Φινλανδία ή την LK AB στη Σουηδία, για παράδειγμα, έχουν τεράστιο δυναμικό για αυξημένες πωλήσεις στις αγορές μετάλλων που αναπτύσσονται ραγδαία για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των αναπτυσσόμενων χωρών σε πρώτες ύλες. Παραδείγματα ιδιαίτερα επιτυχημένων εταιρειών μηχανολογικού εξοπλισμού όπως η Atlas Copco, η Metso Minerals και η Sandvik, ήδη παγκόσμιοι πρωτοπόροι στους βιομηχανικούς τομείς τους, γνωρίζουν τεράστια ανάπτυξη και έχουν μεγάλες δυνατότητες για το μέλλον, χάρη στην παγκόσμια εκρηκτική ανάπτυξη της μεταλλευτικής δραστηριότητας. (Towards a Roadmap for European Mining Regions)
Για να συμβούν αυτά χρειάζονται πάρα πολλά μέταλλα…. Αυτός είναι ο στόχος της “Πρωτοβουλίας Verheugen” κι ας μη γελιόμαστε. Είναι η περαιτέρω ανάπτυξη των Γερμανικών και Σουηδικών εξαγωγών, είναι να πουλήσουν ακόμα περισσότερα μηχανήματα η Outokumpu και η Sandvik στις χώρες που γνωρίζουν μεγάλη ανάπτυξη της μεταλλευτικής δραστηριότητας, όπως καλή ώρα εμείς! Μάλιστα το όφελος για τους κατασκευαστές αυτών των μηχανημάτων είναι διπλό αφού αφ’ενός εξασφαλίζουν την τροφοδοσία τους σε μέταλλα και αφ’ετέρου η αύξηση της μεταλλευτικής δραστηριότητας δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη ζήτηση για τα μηχανήματα τους! Και αυτό το ονομάζουν “ανάπτυξη”!!!
Δεν είναι κακός και σίγουρα δεν είναι αθέμιτος αυτός ο στόχος. Πανευρωπαϊκός δεν είναι. Ελληνικός δεν είναι. Μήπως πάλι η γνωστή κλίκα κρατών νομίζει ότι η υπόλοιπη Ευρώπη υπάρχει για να τους εξυπηρετεί;

Από τη Χαλκιδική μέχρι τον Έβρο

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η βόρεια Ελλάδα έχει ειδική σημασία ως μια από τις “σημαντικές κοιτασματολογικές περιφέρειες της Ευρώπης”, ενταγμένη ήδη στο πρόγραμμα PROMINE, για να διαπιστωθεί με κάθε λεπτομέρεια τι έχουμε που μπορούνε να πάρουνε. Εδώ εντάσσονται προφανώς οι έρευνες που θα ξεκινήσουν σύντομα από το ΙΓΜΕ σε όλη την ακτογραμμή από Χαλκιδική μέχρι Έβρο για σπάνιες γαίες (rare earth elements, REE) και άλλα μέταλλα, αφού οι σπάνιες γαίες είναι μέσα στις 14 μεταλλικές πρώτες ύλες που θεωρούνται “κρίσιμης σημασίας” για την Ευρωπαϊκή βιομηχανία.
Όλα αυτά βέβαια σερβίρονται με μπόλικες σάλτσες και ευχολόγια περί “βιωσιμότητας”, “βιώσιμης ανάπτυξης”, “προώθησης της ανακύκλωσης” κλπ. “Η αειφόρος εξόρυξη“, λέει η καινούρια στρατηγική της ΕΕ, “μπορεί να συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη”!!! (Aς εξηγήσει επιτέλους κάποιος αυτό το οξύμωρο “αειφόρος εξόρυξη”…). Προπαγανδίζονται δε ως “δημοσίου συμφέροντος” από Υφυπουργούς και παρατρεχάμενους, από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, από το σύνολο της μεταλλευτικής βιομηχανίας και από συγκεκριμένα στελέχη του ΙΓΜΕ που είναι μέσα σε όλα τα πληρωμένα από την ΕΕ προγράμματα και σε όλες τις συνεργασίες με ιδιωτικές μεταλλευτικές εταιρείες…

Ποιο “δημόσιο συμφέρον”;

Όμως το “δημόσιο συμφέρον” των Γερμανών είναι προφανές και τεκμηριωμένο, το Ελληνικό δεν είναι. Ο Μεταλλευτικός μας Κώδικας εξασφαλίζει ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει κανένα όφελος από την εξόρυξη όλων αυτών των μετάλλων, πέρα από τίς όποιες θέσεις εργασίας και τα αμφίβολα έσοδα από φορολογία των επιχειρήσεων. Για τις επιπτώσεις αυτών των δραστηριοτήτων στο περιβάλλον και σε άλλους τομείς της οικονομίας, ούτε λόγος, δεν απασχολούν κανέναν.
Άρα και ο Μεταλλευτικός Κώδικας είναι μια “κατάλληλη” πολιτική με την έννοια της διευκόλυνσης της εκμετάλλευσης των ορυκτών πόρων…

Γεωργία, μεταλλεία και υποκρισία

Όλες ανεξαιρέτως οι “κοινές πολιτικές” της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξεκινώντας από τη δημοσιονομική και καταλήγοντας στην αγροτική, είναι στην πραγματικότητα πολιτικές προσαρμοσμένες στα συμφέροντα των ισχυρών της Ευρώπης. Οι μικρότερες χώρες υποχρεώνονται να ακολουθήσουν, προσπαθώντας απλώς να διαφυλάξουν κάποια από τα εθνικά τους συμφέροντα στις διαπραγματεύσεις. Το κείμενο στρατηγικής που υιοθετήθηκε πρόσφατα έχει μεγάλο ενδιαφέρον, από πολλές απόψεις. Εξετάζει εν συντομία τις εξελίξεις στις παγκόσμιες αγορές βασικών εμπορευμάτων, πρώτων υλών, ενέργειας και ειδών διατροφής. Και λέει:
Η επισιτιστική ασφάλεια έχει χαρακτηρισθεί ένας από τους κύριους λόγους που υπαγορεύουν τη μελλοντική μεταρρύθμιση της ΚΓΠ. Ένας ισχυρός γεωργικός τομέας έχει ζωτική σημασία για να μπορέσει η πολύ ανταγωνιστική βιομηχανία τροφίμων να εξακολουθήσει να αποτελεί σημαντικό στοιχείο της οικονομίας και του εμπορικού τομέα της ΕΕ και μείζονα παίκτη στις διεθνείς αγορές.
Αυτά που γράφονται είναι πολύ σημαντικά για εμάς στην Ελλάδα. Στα πλαίσια της “Κοινής” Γεωργικής Πολιτικής η Ε.Ε. έκανε τα πάντα για να διαλύσει τον αγροτικό τομέα στην Ελλάδα προς όφελος των χωρών της Β. Ευρώπης – με τη βοήθεια βέβαια της εγχώριας υπόδουλης, κοντόφθαλμης και ψηφοθηρικής πολιτικής. Το έλλειμμα στο εμπορικό γεωργικό ισοζύγιο για το 2009 διαμορφώθηκε στα 2,3 δισ. ευρώ (πεσμένο κατά 21,2% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά επειδή μειώθηκαν οι εισαγωγές λόγω κρίσης), ενώ για τη δεκαετία 2000-2009 από τότε που μπήκαμε στην ΟΝΕ, το συνολικό γεωργικό έλλειμμα της χώρας μας ανήλθε στα 21,033 δισ. ευρώ! (πηγή: “Ημερησία”)
Έτσι η Ελλάδα που ήταν ανέκαθεν μια αγροτική-κτηνοτροφική χώρα έχασε χιλιάδες θέσεις εργασίας, ξοδεύει δισεκατομμύρια ετησίως για εισαγωγές αγροτικών προϊόντων, ενώ οι εναπομείναντες αγρότες της υποβιβάστηκαν σε ζητιάνους. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας μιλούν για έναν “ισχυρό και ανταγωνιστικό γεωργικό τομέα” που είναι “μείζων παίκτης στις διεθνείς αγορές”, όμως αυτό δεν αφορά την Ελλάδα που δεν μπορεί να καλύψει πια ούτε τις δικές της ανάγκες σε τρόφιμα. Η αποσύνθεση του αγροτικού-κτηνοτροφικού παραγωγικού ιστού της χώρας έχει χαρακτηριστικά εθνικής τραγωδίας και ο μόνος λόγος που δεν αντιμετωπίζουμε επισιτιστική κρίση είναι επειδή ΑΚΟΜΑ υπάρχουν λεφτά για να εισάγουμε αυτά που δεν παράγουμε ή παράγουμε και δεν πουλιούνται, από τους ίδιους τους Γερμανούς, Ολλανδούς και Δανούς που μας έφεραν σε αυτή τη θέση! Αυτά είναι που θα έπρεπε να μας απασχολούν και κατά τη γνώμη μας εκεί θα έπρεπε να επικεντρωθούν οι προσπάθειες ανασύνταξης της οικονομίας μας.

Η “λύση στην κρίση”: Σκάψτε τα όλα!

Και τώρα που βρισκόμαστε στη χειρότερη οικονομική κρίση της ιστορίας μας και με μια οικονομία που έχει απωλέσει την παραγωγική της βάση, οι Ευρωπαίοι φίλοι μας έχουν έτοιμη τη λύση: θα ανασκάψετε τη χώρα σας για να μας δώσετε τις πρώτες ύλες, τα μέταλλα για τις βιομηχανίες μας, δεν έχετε άλλη επιλογή, δεν μπορείτε να παράγετε τίποτα άλλο, δεν έχετε τίποτα άλλο που να θέλουμε. Α, θα πάρουμε και τις παραλίες σας, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία… Τι έχετε από μέταλλα; Χαλκό; Μόλυβδο; Σπάνιες γαίες; Τα θέλουμε. Θα χρησιμοποιήσετε τα πενιχρά έσοδα για να εισάγετε τρόφιμα, πάλι από μας βεβαίως!
Έτσι η Ελλάδα θα δώσει στους Γερμανούς φτηνά μέταλλα για να στηρίξει τη βιομηχανία τους και να μας πουλήσουν στη συνέχεια πανάκριβα αυτοκίνητα.
Η Ελλάδα θα δώσει στους Γερμανούς σπάνιες γαίες για να φτιάξουν και να μας πουλήσουν πανάκριβες ανεμογεννήτριες, παρηγορώντας μας ότι έτσι συμβάλλουμε στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής… Άσχετο αν εμείς για να βγάλουμε τις σπάνιες γαίες έχουμε καταστρέψει βιοτόπους στις εκβολές του Νέστου και του Έβρου και έχουμε χρησιμοποιήσει κακό λιγνίτη και εισαγόμενο πετρέλαιο…
Εν τέλει δεν είναι κακό να έχουμε μια στρατηγική για τους ορυκτούς πόρους, όπως θα έπρεπε να έχουμε (και δεν έχουμε) μια στρατηγική και για τον αγροτικό τομέα και για οτιδήποτε άλλο. Το θέμα είναι ποιες είναι οι προτεραιότητές μας και ποιον δρόμο θέλουμε να ακολουθήσουμε ως χώρα. H Ελλάδα δεν είναι η έρημος της Αυστραλίας, δεν έχει τις αχανείς εκτάσεις του Καναδά. Είναι μια μικρή πυκνοκατοικημένη χώρα, με μικρά πολύτιμα οικοσυστήματα που συντηρούν, μεταξύ άλλων, και τη μεγαλύτερη μας βιομηχανία, τον τουρισμό. Δεν λέμε όχι σε όλες τις εξορυκτικές δραστηριότητες, όμως πρέπει να προσέξουμε πολύ ποιες από αυτές θα δεχτούμε, πού και πώς.
Η εφαρμογή της στρατηγικής για της πρώτες ύλες προωθείται ταχύτατα στη χώρα μας γιατί από πίσω υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα μεγάλα συμφέροντα και πολλοί που περιμένουν να βάλουν το χέρι στο βάζο με το γλυκό. Όμως αφού εμείς καλούμαστε να εξορύξουμε όλα αυτά τα μέταλλα και όχι οι Γερμανοί που θα τα χρησιμοποιήσουν, είναι ανάγκη ΕΜΕΙΣ να δούμε τι μπαίνει από την άλλη μεριά της ζυγαριάς και να επαναπροσδιορίσουμε ποιο είναι το ΔΙΚΟ ΜΑΣ “εθνικό όφελος”.
Και να το σκεφτούμε καλά γιατί έτσι που πάμε θα καταλήξουμε σαν όλες τις Αφρικανικές χώρες που πίστεψαν ότι οι εξορυκτικές βιομηχανίες θα τους φέρουν ανάπτυξη: πλούσιες σε ορυκτά αλλά με πάμφτωχους ανθρώπους.
πηγή:blognews
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget