Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Σαν Σήμερα - Μανώλης Χιώτης !!!

Ο Μανώλης Χιώτης ήταν ένας από τους σημαντικότερους μουσικοσυνθέτες της Λαϊκής μουσικής και σπουδαίος δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Έφερε επανάσταση στην ελληνική μουσική, και στο λαϊκό τραγούδι γενικότερα επινοώντας τη τετράχορδη παραλλαγή του μπουζουκιού, αλλά και δημιουργώντας το πρώτο "κοσμικό κέντρο".

Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1921 στη Θεσσαλονίκη.Από μικρή ηλικία άρχισε ν΄ ασχολείται με τα λαϊκά όργανα όπου και ξεκίνησε να μαθαίνει κοντά σε Θεσσαλονικιό μουσικοδιδάσκαλο αρχικά κιθάρα, μπουζούκι και στη συνέχεια ούτι. Έτσι από 15 ετών όταν η οικογένειά του μετακόμισε στο Ναύπλιο ο Μανώλης Χιώτης άρχισε να εργάζεται επαγγελματικά ως μουσικός.

Το 1935 περίπου ήλθε στην Αθήνα προκειμένου να σπουδάσει βιολί όταν τότε και γνωρίστηκε με τον Στράτο Παγιουμτζή ο οποίος και τον προσέλαβε να παίζει δίπλα του μπουζούκι στο κέντρο «Δάσος» του Βοτανικού. Το 1937 ο Μ. Χιώτης ακολουθώντας το ρεμπέτικο μοτίβο ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι «το χρήμα δεν το λογαριάζω» που έγινε αμέσως επιτυχία. 

Μέχρι τον πόλεμο αλλά και μετά απ΄ αυτόν συνέχισε να γράφει τραγούδια πλην όμως βλέποντας ότι με το «κλασικό» μπουζούκι δεν μπορούσε να αποδώσει γρηγορότερες σε ρυθμό μουσικές εκτελέσεις, προχώρησε στη μεγάλη καινοτομία προσθέτοντας άλλη μία χορδή στο όργανο δημιουργώντας έτσι το «τετράχορδο μπουζούκι». Με το τετράχορδο πλέον μπουζούκι άνοιξε ο ορίζοντας για ασύλληπτες σε ταχύτητα εκτελέσεις σε σχέση με το κλασικό μπουζούκι.
Ταυτόχρονα στη δεκαετία του 1950 πρώτος αυτός εφαρμόζει τη χρήση του ενισχυτή σε λαϊκό όργανο. Έτσι καινοτομώντας αρχίζει η περίοδος του αρχοντορεμπέτικου όπου πλέον το μπουζούκι γίνεται αποδεκτό και από την λεγόμενη υψηλή κοινωνία για χατίρι της οποίας άρχισε επιλέγοντας να γράφει τραγούδια με λατινοαμερικάνικο χαρακτήρα κυρίως του μάμπο. 
Αυτή η δεύτερη καινοτομία του, τον καθιέρωσε πλέον ως ηγέτη ιδιαίτερης μουσικής σχολής και τραγουδιού από το κοινό της εποχής του. Εκείνη ακριβώς την περίοδο ο αθηναϊκός τύπος τον αποκαλούσε «οδηγό του μπουζουκιού στα σαλόνια».
Ο Μανώλης Χιώτης φέρεται να έγραψε περισσότερα από 1500 τραγούδια. Ανεξάρτητα όμως αυτού πολύ τακτικά συμμετείχε και ως σολίστ σε ηχογραφήσεις και πολλών άλλων λαϊκών συνθετών. 

Χαρακτηριστικό υπήρξε το γεγονός ότι ο Μίκης Θεοδωράκης στηρίχθηκε ακριβώς στη δεξιοτεχνία του Μ. Χιώτη κατά την πρώτη του επίσημη δισκογραφική του παρουσία με τον «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου, συνεργασία που συνεχίστηκε και στο "Λιποτάχτες", "Αρχιπέλαγος" κ.ά.. Την ίδια εποχή συνεργάσθηκε ομοίως και με τον Μάνο Χατζιδάκι.

Οι μεγαλύτερες του επιτυχίες αποδόθηκαν από την τραγουδίστρια Μαίρη Λίντα, που υπήρξε η δεύτερη σύζυγός του για μια δεκαετία, με την οποία και εμφανίσθηκε στον κινηματογράφο. el.wikipedia.org
 

Κάμερον, Χίλαρι Κλίντον και Σαρκοζί για χάρη της BP ρίχνουν τον Καντάφι

 


Tι συμβαίνει όταν παίρνετε για πρωταγωνιστές στη διεθνή πολιτική σκηνή ηγέτες με σοβαρά προβλήματα στη χώρα τους; Με μια λέξη, πρόβλημα. Όπως και τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, αυτοί οι πολιτικοί πήραν την ιστορία της Λιβύης λάθος από την πρώτη μέρα, και εγείρει σοβαρά ερωτήματα ως προς την ικανότητά τους να εκτελούν τα καθήκοντά τους.

Γιατί, για παράδειγμα, έχουν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης επιδοθεί σε ψέματα(;) σχετικά με αεροπορικές επιδρομές που ποτέ δεν έγιναν, σχετικά με τους βομβαρδισμούς... των αμάχων όταν τα κτίρια που έπρεπε να έχουν βομβαρδιστεί είναι ακόμα σε άριστη κατάσταση; Γιατί υπήρξαν ιστορίες για στροφή των βαρέων όπλων του Gaddafy ενάντιων «άοπλων πολιτών» όταν αυτό που μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα είναι επιδρομικές συμμορίες των τρομοκρατών και των............ κακοποιών να διαπράττουν πράξεις βαρβαρότητας, εμπρησμούς και αδικαιολόγητη καταστροφή;

Γιατί Ντέιβιντ Κάμερον, Χίλαρι Κλίντον και ο Νικολά Σαρκοζί παρέλειψαν να αναφερθούν - έστω και μία φορά - τη σφαγή των οπαδών του Muammar Al-Qathafi στη Βεγγάζη; Δεν είναι ένα ή δύο άτομα, όχι στρατιώτες, 212 (διακόσιοι δώδεκα) άοπλοι πολίτες - αυτοί ναι, ήταν πράγματι άοπλοι - στη Βεγγάζη (πού αλλού); Δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ.

Γιατί παρέλειψαν να αναφέρουν - έστω και μία φορά - την προέλευση όλων των μισθοφόρων στις μάχες στη Λιβύη - όχι μόνο για την υποστήριξη των κυβερνητικών δυνάμεων - αλλά και αυτών που αγωνίζονται μαζί με τους «αντάρτες» από την Βεγγάζη ανακηρύσσοντάς την σε αυτόνομη περιφέρεια. Ξεχνάμε ότι η Βρετανία και η Γαλλία έχουν πολεμήσει σε μεγάλες και αιματηρές μάχες εναντίον των αυτονομιστών, στη Βόρεια Ιρλανδία, στη Βρετάνη, στην Κορσική.

Γιατί Κάμερον, Κλίντον και Σαρκοζί παρέλειψαν να αναφέρουν το γεγονός ότι η Λιβυκή κυβέρνηση αποδέχτηκε το διεθνές σχέδιο ειρήνευσης που πρότεινε ο πρόεδρος Τσάβες της Βενεζουέλας και την δημιουργία μιας Διεθνούς Επιτροπής Ειρήνης, γιατί παρέβλεψαν το γεγονός ότι Muammar Al-Qathafi πρότεινε μια ομάδα από την επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ να έρθει στη Λιβύη για να κάνει μια έρευνα σχετικά με το τι συνέβη;

Γιατί πουθενά δεν αναφέρουν το γεγονός ότι ο πλούτος απο το πετρέλαιο της Λιβύης έχει επανεπενδυθεί στην οικονομία της χώρας, δίνοντας τους Λίβυους το καλύτερο βιοτικό επίπεδο στην Αφρική, με τους καλύτερους δείκτες ανθρώπινης ανάπτυξης στην ήπειρο; Γιατί πουθενά δεν αναφέρουν ότι, πριν ανέβει στην εξουσία ο Καντάφι, η Λιβύη ήταν επίσημα η φτωχότερη χώρα στον κόσμο, με κατά κεφαλήν εισόδημα σε λιγότερο από 50 δολάρια τον χρόνο;

Γιατί πουθενά δεν αναφέρουν ότι οι Λίβυοι έχουν δωρεάν στέγαση, δωρεάν υγειονομική περίθαλψη και δωρεάν υπηρεσίες εκπαίδευσης; Αλήθεια υπάρχει δωρεάν στέγαση, δωρεάν υγειονομική περίθαλψη και δωρεάν υπηρεσίες εκπαίδευσης στις χώρες τους;

Ας είμαστε ειλικρινείς. Στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο, Κάμερον, Κλίντον και Σαρκοζί θέλουν και χρειάζονται Φώκλαντ, Κοσσυφοπεδία, ένα Αφγανιστάν, ένα Ιράκ, θέλουν και χρειάζονται να βρουν έναν "κακό δικτάτορα" που "καταπιέζει τον λαό του", που είναι εύκολο να εντοπιστεί, για να φύγει το ενδιαφέρων της κοινής γνώμης από τη δική τους καταπιεστική πολιτική, καθώς καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό των χωρών τους και καθιστούν το μέλλον των εκατομμυρίων νέων, απελπιστική.

Ας είμαστε ειλικρινείς, σχετικά με το εμπορικό μέτωπο, οι δυτικές εταιρείες πετρελαίου επιθυμούν να επαναδιαπραγματευτούν τις συμβάσεις τους σύμφωνα με τους δικούς τους όρους - και όχι μόνο στη Λιβύη - αλλά σε ολόκληρη την Αφρική. Ο Καντάφι, ένας από τους πατέρες της Αφρικανικής Ένωσης και ένας από τους αρχιτέκτονες της Αφρικανικής Ενότητας, έχει εξοργίσει τα δυτικά κεκτημένα εμπορικά συμφέροντα που είναι συνηθισμένα σε ιμπεριαλιστική και αποικιοκρατική πολιτική των πόρων της Αφρικής.

Τώρα λοιπόν που ο Καντάφι προσπαθεί να αλλάξει αυτή την τάση, αποκαλείται ένα τέρας και "πρέπει να αφαιρεθεί γιατί είναι μια απειλή".
Timothy Bancroft-Hinchey
από την Pravda.Ru
Το 2007 η BP έκλεισε συνεργασία με την Λιβύη για εκμετάλλευση και παραγωγή πετρελαίου αξίας 900 εκ. $ και αποτελεί την μεγαλύτερη συμφωνία που έχει κάνει η εταιρεία για μία περιοχή. Η Λιβύη παράγει 1.8 εκ. βαρέλια την ημέρα και εξάγει το 85% της παραγωγής της. Αν και αυτή η παραγωγή θεωρείται μικρή σε σχέση με αυτή της Ρωσίας και της Σ. Αραβίας (περίπου 10 εκ βαρέλια την ημέρα), η Λιβύη θεωρείται προνομιούχος χώρα λόγω των τεραστίων αποθεμάτων της ( 47 δις. βαρέλια), αφού αποδεδειγμένα έχει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα από οποιαδήποτε άλλη χώρα στην Αφρική και έτσι κατατάσσεται ως 9η χώρα στον κόσμο σε αποθέματα πετρελαίου.

Η BP είχε αξιοσημείωτη παρουσία και πριν το 1971 στη Λιβύη, όμως με την άνοδο του Καντάφι οι εγκαταστάσεις της BP κρατικοποιήθηκαν. Το 2007, υπογράφτηκε νέα συμφωνία με τη Λιβύη. Η BP μάλιστα είχε παραδεχτεί ότι άσκησε πολιτικές πιέσεις στη Βρετανία για την απελευθέρωση του Λίβυου βομβιστή του Λόκερμπι, προκειμένου να ικανοποιηθεί ο Καντάφι.

Οι εξορύξεις αναβλήθηκαν λόγω της μόλυνσης του Κόλπου του Μεξικού το 2010 και τελικά είχε συμφωνηθεί ότι τα έργα στη Λιβύη θα ξεκινούσαν τον Ιούνιο του 2011. Τα μόνα έξοδα που έχει κάνει μέχρι στιγμής η εταιρεία είναι οι εγκαταστάσεις και η απασχόληση 140 ατόμων ως προσωπικό.

Μακροπρόθεσμα όμως, αν οι αναταραχές συνεχίστουν, θα στοιχίσουν στην BP γιατί τα σχέδια για εξόρυξη και εκμετάλλευση θα βγουν εκτός χρονικών ορίων. Την τρέχουσα περίοδο πάντως, η BP δεν φαινόταν να αντιμετωπίζει προβλήματα, αφού λόγω των αναταραχών, η ζήτηση για πετρέλαιο αυξήθηκε δραματικά και η τιμή του πετρελαίου έφτασε στην υψηλότερη τιμή των τελευταίων 30 μηνών, στα 105$ το βαρέλι.

Την Τρίτη όμως η τιμή του αργού πετρελαίου έπεσε στα 99$ το βαρέλι στην Ασία λόγω της χαμηλής ζήτησης από την Ιαπωνία. Αυτό οφείλεται στην πτώση της Ιαπωνικής οικονομίας λόγω τσουνάμι. Πιο αναλυτικά, η ζήτηση για αργό πετρέλαιο από την Ιαπωνία, την 3η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο είχε δραματική πτώση. Κάποιοι πίστευαν ότι λόγω της καταστροφής των πυρηνικών εργοστασίων, η Ιαπωνική οικονομία θα στρεφόταν σε συμβατικές μορφές ενέργειας. Όμως το τσουνάμι κατέστρεψε το 1/3 της ικανότητας διύλισης αργού πετρελαίου και έκλεισε πολλά εργοστάσια όπως της Sony και της Toyota, οπότε και η ζήτηση πετρελαίου είναι μειωμένη.
Λέτε γι’ αυτό να αποφάσισαν οι Ευρωπαίοι να σώσουν τον κόσμο της Λιβύης; 
 
πηγή:kafeneio.gr

Γι αυτό πολεμούν τον Καντάφι


Λιβύη, το μοναδικό μουσουλμανικό κράτος που οι γυναίκες απολαμβάνουν ελευθερίες φυσιολογικές, που απαγορεύεται ο γάμος πριν τα 20 χρόνια και οι κλειτοριδεκτομές. Γιατί μανιασμένα θέλουν να τα ανατρέψουν όλα αυτά; Διάβασε πίσω από τις λέξεις αυτά που δεν θα ακούσεις ποτέ από τα «έγκυρα» μέσα μετάδοσης ειδήσεων. Ποιός είναι ο Gaddafi και γιατί “ξαφνικά” αποφάσισαν να τον εξουδετερώσουν; Τι τους ενόχλησε; Όχι φυσικά ο λαός του, ξέρουμε πως για τους λαούς δεν νοιάζονται καθόλου, ούτε τα υποτιθέμενα πολλά χρήματα του ή τα πετρέλαια της χώρας του. Δεν ενδιαφέρονται γι αυτά. Τότε τι;

Διάβασε ένα άρθρο της Vancouver Sun, στην The Vancouver Sun στις 3 Μαρτίου, 2011 και βγάλε τα δικά σου συμπεράσματα, αν δεν το έχεις κάψει από τα χημικά που τρως ή σε ψεκάζουν. Διάβασε (για μεγαλύτερη κατανόηση) πριν συνεχίσεις τα δύο άρθρα σχετικά με το ποιοι είναι αυτοί που κυβερνούν την ανθρωπότητα …

Για να ελέγχεις κάτι, πρέπει να το υπηρετείς, και να το προστατεύεις, πολύ καλά.

Οι Δύο Φατρίες Που Κυριαρχούν Στον Πλανήτη. Α” και Β “ και την Υβριδιακή κατάρα

women101207 468x392 thumb Γιαυτό Πολεμούν Τον Gaddafi !

Οι φρουροί του συνταγματάρχη Moammar Gadhafi που αποκαλούνται, οι Άγγελοι του !

Το 1979 ο Καντάφι ίδρυσε την στρατιωτική ακαδημία γυναικών της Τρίπολης, λέγοντας: «Υποσχέθηκα στην μητέρα μου να βελτιώσω την κατάσταση των γυναικών στην Λιβύη». Διατείνεται ότι η μητέρα του αν και αγράμματη, ήταν η κορυφαία τοξότρια στην φυλή του. Η εκπαίδευση των γυναικών στην ένοπλη μάχη δοκιμάστηκε πάνω από μια φορά. Το 1998 μια από τις γυναίκες φρουρούς του σκοτώθηκε και αρκετές άλλες τραυματίστηκαν όταν η αυτοκινητοπομπή του έπεσε σε ενέδρα. Γιατί μπαίνουν οι γυναίκες σε κίνδυνο; Τον ρώτησα. «Είμαι εργοδότης ίσων ευκαιριών» απάντησε. «Πριν χρόνια οι γυναίκες ήρθαν σε μένα θέλησαν να γίνουν οι σωματοφύλακες μου. Επίσης απαίτησαν από αυτόν να ανοίξει μια Στρατιωτική Ακαδημία».

Σύμφωνα με τον Καντάφι : «Οι γυναίκες πρέπει να εκπαιδεύονται στην μάχη, ώστε να μην είναι εύκολη λεία, για τους εχθρούς τους». Πολλές από τις γυναίκες φρουρούς και τις «επαναστατικές καλόγριες» (γυναίκες που έχουν αφιερώσει τις ζωές τους στα ιδανικά της επαναστάσεως του 1969) λένε ότι ποτέ δεν θα παντρευτούν. Αντί για αυτό διάλεξαν να αφιερώσουν τις ζωές τους στην προστασία του άνδρα «που μας έδωσε την ελευθερία και μας έκανε μοναδικές στον Αραβικό κόσμο» σύμφωνα με την Naima Sagiar μια επαναστατική καλόγρια από το 1977.

«Στην Λιβύη οι γυναίκες έχουν τα καλύτερα και από τους δύο κόσμους» είπε ο Καντάφι. Μπορούν να διατηρούν την θυληκοτητά τους, επιπλέον μπορούν να διαλέξουν ΜΟΝΕΣ τους, όποια καριέρα θέλουν. Κάθε Λίβυα μπορεί να μάθει να πετάει, ένα μαχητικό MiG, να γίνει αξιωματικός η χειρούργος εγκεφάλου.

Μετά την συνέντευξη είχα την ευκαιρία να μιλήσω στην Fatia, μια ψηλή, όμορφη γυναίκα 27 ετών, με δραματικό make-up ματιών. Την ρώτησα γιατί δεν ήθελε να γίνει πιλότος μαχητικού αεροσκάφους, αλλά σωματοφύλακας. «Χωρίς τον ηγέτη μας, οι γυναίκες στην Λιβύη δεν θα ήταν τίποτα»«Μας έδωσε ζωή. Είμαι έτοιμη να πεθάνω για αυτόν. Είναι πατέρας, αδελφός και φίλος τον οποίο μπορείς να εμπιστευτείς.» απάντησε.

© Vancouver Sun στην The Vancouver Sun

tripoli.highrise.night thumb Γιαυτό Πολεμούν Τον Gaddafi !tripoli.corinthia.hotel thumb Γιαυτό Πολεμούν Τον Gaddafi !

Απόσπασμα από άρθρο που έγραψε τον Φεβρουάριο η Raelyan Allan του Rumor Mill News με τίτλο

Η Λιβύη – Η Φατρία Δυο – Η Μοναρχία – Το Παιδοφιλικό Εμπόριο της Νέας Τάξεως Πραγμάτων – Αρχαία τεχνολογία

Ο σύζυγος της Gunther Russbacher όταν ζούσε, πριν ουσιαστικά δολοφονηθεί έμμεσα από την κυβέρνηση, της είπε για τον Καντάφι. Δεν ήταν αυτό που τον έκαναν να φαίνεται στην Δύση. Είχε πει ότι δεν έπαιζε με το FED. (Ο Gunther χρησιμοποιούσε αυτόν τον όρο για το Federal Reserve … τους ιδιοκτήτες του … και την Παγκόσμια συνωμοσία για το σκλάβωμα της ανθρωπότητας. Το Federal Reserve δεν είναι μέρος της κυβερνήσεως … αλλά μέρος μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας, που βιάζει και λεηλατεί τα κυρίαρχα κράτη … σκοτώνοντας τους ηγέτες τους και κλέβοντας ότι έχει αξία.)

Ξαναγυρίζοντας στον συνταγματάρχη Khaddafy (σύμφωνα με τον Gunther αυτός είναι ο σωστός τρόπος προφοράς.) Επίσης της είπε υπάρχουν επτά πυραμίδες κάτω από την άμμο στην Λιβύη. Επίσης ότι ο Khaddafy τοποθετήθηκε εκεί από την Φατρία Δύο … για να φυλάει τις πυραμίδες και να κρατά μακριά τους ανθρώπους του Federal Reserve από την τεχνολογία και τους θησαυρούς που βρίσκονται μέσα. Τα οποία είναι πέρα από την κατανόηση μας.

Ο Khaddafy καθώς και ο Gunther ήταν μέλη μιας ομάδος που ονομάζονταν Pedophile Eradication Team. (PET), το οποίο δεν υπάρχει πλέον. Ο Gunther είχε άδεια να σκοτώνει “License to Kill” για όλους τους παιδόφιλους. Ο συνταγματάρχης βοηθούσε το πρόγραμμα ΡΕΤ με κάθε τρόπο που μπορούσε, γιατί επίσης μισεί τους παιδόφιλους. Ακόμη και σαν ηγέτης της επαναστάσεως επί πολλά χρόνια έπαιρνε μέρος στις επιχειρήσεις. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που όταν μιλά μοιάζει με τρελός, από τα πολλά τραύματα που υπέστη, κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων.

Ο Khaddafy και οι στρατιωτικοί ανέτρεψαν τον βασιλιά Idris, γιατί ο βασιλιάς περιτριγυρίζονταν από πολλά νεαρά αγόρια και ακόμη επέτρεπε στους Ευρωπαίους φίλους του να παίρνουν μερικά από αυτά μαζί τους. Οι φίλοι του ήταν μερικοί από τους πιο κακούς ανθρώπους στον κόσμο.

Όσον αφορά την πτώση της πτήσεως PanAm 103, ο Gunther είπε ότι έγινε από μια Παλαιστινιακή ομάδα με την βοήθεια της πλευράς της CIA των Wall Street/City of London … την ομάδα που ο Gunther αποκαλούσε Φατρία Ένα. Το Ιράν είχε πληρώσει τους Παλαιστίνιους/ Κομμουνιστές/Τρομοκράτες να βάλουν βόμβα σε ένα Αμερικανικό αεροπλάνο ως εκδίκηση για την κατάρριψη του Ιρανικού Airbus από το Αμερικανικό Ναυτικό. Αυτό ήταν κοινό μυστικό στην κοινότητα των ερευνητών. Τώρα αυτό … δεν συζητιέται ποτέ.

Η σχέση του με τον Berlusconi οφείλεται στο ότι και αυτός ανήκει στην Φατρία Δύο.

Επίσης ο Khaddafy έθεσε ως όριο ενηλικιώσεως στις γυναίκες τα 20 χρόνια… το οποίο σήμαινε ότι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να παντρευτούν πριν τα είκοσι. Έτσι αποκλείονται οι γάμοι κοριτσιών 8 ετών με εξηντάρηδες η εβδομηντάρηδες.

Οι πράκτορες του στέμματος της Αγγλίας δουλεύουν υπερωρίες για να μην γίνει η οικονομική /πολιτική αλλαγή που ετοίμαζε η Φατρία Δυο για τον Απρίλιο Μάρτιο 2011, και πιστεύουν ότι τα μυστικά των αντικειμένων στις θαμμένες πυραμίδες θα τους βοηθήσουν να κερδίσουν την ομάδα που τους καταστρέφει.

Κάποια πράγματα είναι σίγουρα σύμφωνα με την αρθογράφο.

  1. Τα ΜΜΕ δεν θα μας πουν ποτέ την αλήθεια για τον Khaddafy.

  2. Το City of London είναι πίσω από τις ταραχές.

  3. Η Αλ Κάιντα και η Μουσουλμανική αδελφότητα αμφότερες δουλεύουν για το City of London.

  4. Το City of London κοντεύει να καταρρεύσει.

Mawada thumb Γιαυτό Πολεμούν Τον Gaddafi !

Οι Άγνωστες Πηγές Νερού της Λιβύης

Η 1η Σεπτεμβρίου 2010 σημείωσε την επέτειο του ανοίγματος της τελικής φάσης του Λιβυκού Great Man-Made River Project. Είναι κάτι ουσιαστικά άγνωστο στην Δύση και ξεπερνά τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα. Η Δύση αρνείται να αναγνωρίσει ότι μια μικρή χώρα με πληθυσμό περίπου τέσσερα εκατομμύρια, μπορεί να κατασκευάσει κάτι τόσο μεγάλο χωρίς να δανεισθεί ούτε σεντς από τους διεθνείς τραπεζίτες. Στην Λιβύη υπάρχουν τέσσερες υπόγειες λεκάνες νερού στις Kufra, Sirt, Morzuk και την Hamada. Συνολικού όγκου 35.000 κυβικών χιλιομέτρων. Αυτές οι αποθήκες νερού παρέχουν απεριόριστα ποσά νερού στους Λίβυους.

Το σύστημα αποτελείται από ένα δίκτυο σωλήνων (εικόνα 1η) που είναι θαμμένο βαθειά υπόγεια στην έρημο, για να εξουδετερώσει την εξάτμιση. Όλα τα υλικά κατασκευάστηκαν και σχεδιάστηκαν τοπικά. Το υπόγειο νερό αντλείται από 270 πηγάδια βάθους εκατοντάδων μέτρων μέσα στα ρεζερβουάρ. Το κόστος ενός κυβικού μέτρου νερού είναι 35 σεντς του δολαρίου έναντι 3,75 του αφαλατομένου νερού. Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι το νερό ισούται με την ροή 200 ετών του ποταμού Νείλου.

Ο σκοπός του σχεδίου αυτού είναι να κάνει την Λιβύη έναν αγροτικό παράδεισο παραγωγής τροφής, με τρόφιμα και νερό αρκετά ώστε να τα μοιραστεί με τις γειτονικές χώρες.

Αυτάρκεια; Απαγορεύεται Απολύτως από τους τραπεζίτες.

Ο αγωγός της Λιβύης, θεωρείται το όγδοο θαύμα...!!

Σκεφθείτε η Ελλάδα με υπερδιπλάσιο πληθυσμό τι κάνει; Πίνει φραπέ, μυξοκλαίει και ψηφίζει!!!

3 thumb1 Γιαυτό Πολεμούν Τον Gaddafi !

Διάβασε για τις δύο φατρίες που κυβερνούν τον πλανήτη Α”και Β”


πηγή:ας μιλήσουμε επιτέλους

Τα νέα 7 θαύματα του κόσμου


Σύμφωνα με την παγκόσμια ψηφοφορία στο Internet που έληξε στις 07/07/07, ανακοινώθηκαν στη Λισσαβόνα της Πορτογαλίας, τα αποτελέσματα για τα νέα 7 θαύματα του κόσμου. Η ιδέα ήταν ενός Ελβετοκαναδού κινηματογραφιστή, του Μπερνάρντ Ουέμπερ, ο οποίος σκέφτηκε να αναδείξει την αρχιτεκτονική του σύγχρονου κόσμου
Η πυραμίδα στο Chichen Itza (πριν το 800 μ.Χ.) Χερσόνησος Γιουκατάν, Μεξικό
Η Chichen Itza, η πιο διάσημη πόλη ναών των Μάγια, αποτελούσε το πολιτικό και οικονομικό κέντρο του πολιτισμού των Μάγια. Τα διάφορα κτίσματα – η πυραμίδα των Κουκουλκάν, ο ναός Chac Mol, η αίθουσα των χιλίων κολόνων και το πεδίο άθλησης των αιχμαλώτων – είναι ακόμα ορατά σήμερα και είναι δείγματα μιας εξαιρετικής αφοσίωσης στην αρχιτεκτονική χώρου και σύνθεσης. Η ίδια η πυραμίδα ήταν η τελευταία και, ευλόγως, η μεγαλύτερη, από όλους τους ναούς των Μάγια.
Video: Chichen Itza, Μεξικό

Το Άγαλμα του Χριστού (1931) Ρίο ντε Ζανέιρο, Βραζιλία
Αυτό το άγαλμα του Χριστού με ύψος περίπου 38 μέτρα, στέκεται πάνω στο λόφο Κορκοβάντο με θέα στο Ρίο ντε Ζανέιρο. Σχεδιασμένο από το Βραζιλιάνο Heitor da Silva Costa και δημιουργία του Γάλλου γλύπτη Paul Landowski, είναι ένα από τα πιο γνωστά μνημεία στον κόσμο. Χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή του αγάλματος , τα αποκαλυπτήρια του οποίου έγιναν στις 12 Οκτωβρίου 1931. Έχει γίνει σύμβολο της πόλης και της φιλοξενίας των Βραζιλιάνων και καλωσορίζει τους επισκέπτες με ανοιχτά χέρια.
Video: Christ Redeemer (1931) Rio de Janeiro, Brazil
Το Σινικό Τοίχος (220 π.Χ και 1368-1644 μ.Χ.) Κίνα
Το Σινικό Τοίχος κατασκευάστηκε για να συνενώσει τις υπάρχουσες οχυρώσεις σε ένα ενιαίο αμυντικό σύστημα και για να αντιμετωπιστούν καλύτερα οι Μογγολικές επιδρομές.. Είναι το μεγαλύτερο μνημείο που δημιουργήθηκε ποτέ από τον άνθρωπο και είναι το μόνο που είναι ορατό από το διάστημα. Πολλές χιλιάδες άτομα πρέπει να έδωσαν τη ζωή τους για τη δημιουργία αυτής της κολοσσιαίας κατασκευής.
Video: The Great Wall of China
Machu Picchu, (1460-1470) Μάτσου Πίτσου, Περού
Τον 15ο αιώνα, ο αυτοκράτορας των Ίνκα Pachacutec οικοδόμησε μια πόλη στα σύννεφα στο βουνό γνωστό ως Μάτσου Πίτσου (“παλαιό βουνό”). Αυτή το εξαιρετικό οικοδόμημα βρίσκεται στην μέση του δρόμου προς το οροπέδιο των Άνδεων, βαθιά στη ζούγκλα του Αμαζονίου και πάνω από τον ποταμό Ουρουμπάμπα. Εγκαταλείφθηκε από τους Ίνκας λόγω μιας επιδημίας ευλογιάς και μετά την ήττα της αυτοκρατορίας των Ίνκας από τους Ισπανούς, η πόλη παρέμεινε “χαμένη” πάνω από τρεις αιώνες. Ανακαλύφθηκε ξανά από τον Hiram Bingham το 1911.
Video: Machu Picchu, Peru
Petra (9 π.Χ. – 40 μ.Χ.), Ιορδανία
Στην άκρη της Αραβικής ερήμου, η Πέτρα ήταν η αστραφτερή πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Nabataean του βασιλιά Aretas IV (9 π.Χ. έως 40 μ.Χ.). Γνώστες της τεχνολογίας νερού, οι Nabataeans εξόπλισαν την πόλη τους με μεγάλες κατασκευές υπογείων σηραγγών και θαλάμους νερού. Ένα αμφιθέατρο, σχεδιασμένο σύμφωνα με τα Ελληνορωμαϊκά πρότυπα, προσέφερε χώρο για 4.000 θεατές. Σήμερα, οι τάφοι των παλατιών της Πέτρας, με την πρόσοψη ύψους 42 μέτρων του Ελληνιστικού ναού στο μοναστήρι El-Deir, αποτελούν εντυπωσιακά παραδείγματα Μεσανατολικού πολιτισμού.
Video:Petra, Jordan 1, 3D
Το Ρωμαϊκό Κολοσσαίο (70-82 μ.Χ.) Ρώμη, Ιταλία
Αυτό το εντυπωσιακό αμφιθέατρο στο κέντρο της Ρώμης κατασκευάστηκε προς τιμήν των νικητών λεγεωνάριων και για τον εορτασμό της δόξας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αποτελεί πρότυπο αρχιτεκτονικής ακόμα και μέχρι τις ημέρες μας και κάθε μοντέρνο αθλητικό γήπεδο ακόμα και 2.000 χρόνια αργότερα φέρει την ακαταμάχητη σφραγίδα του πρωτότυπου σχεδιασμού του Κολοσσαίου. Σήμερα, από τις ταινίες και τα ιστορικά βιβλία γνωρίζουμε ακόμη περισσότερα για τις σκληρές μονομαχίες και τους αγώνες που έλαβαν χώρα σε αυτή την αρένα για τη διασκέδαση των θεατών.

   Video:The Roman Colosseum, Italy
The Taj Mahal (1630 A.D.) Άγκρα, Ινδία
Αυτό το τεράστιο μαυσωλείο τζαμί φτιάχτηκε κατόπιν εντολής του Shah Jahan, του πέμπτου μουσουλμάνου αυτοκράτορα, για να τιμήσει τη μνήμη της τελευταίας αγαπημένης του γυναίκας. Φτιαγμένο από άσπρο μάρμαρο βρίσκεται στη μέση θαυμάσιων τεχνητών κήπων και θεωρείται το πιο τέλειο κόσμημα μουσουλμανικής τέχνης στην Ινδία. Ο αυτοκράτορας έζησε μετά ως φυλακισμένος και λέγεται, ότι μπορούσε τότε να δει το Taj Mahal μόνο από το μικρό παράθυρο του κελιού του.
Video: The Taj Mahal, India
Οι 21 υποψηφιότητες ήταν:
1. Ακρόπολη – Αθήνα, Ελλάδα
2. Παλάτι της Αλάμπρα – Γρανάδα, Ισπανία
3. Ναός του Ανγκόρ – Καμπότζη
4. Τσίτσεν Ίτζα – Γιουκατάν, Μεξικό
5. Άγαλμα του Χριστού του Λυτρωτή – Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία
6. Κολοσσαίο – Ρώμη, Ιταλία
7.Τα αγάλματα στα Νησιά του Πάσχα – Χιλή
8. Πύργος του Άιφελ – Παρίσι, Γαλλία
9. Σινικό Τείχος – Κίνα
10. Αγία Σοφία – Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
11. Ναός Κιομίζου – Κιότο, Ιαπωνία
12. Κρεμλίνο – Μόσχα, Ρωσία
13. Μάτσου Πίτσου – Περού
14. Κάστρο Νοϊσβανστάιν – Φούσεν, Γερμανία
15. Πέτρα – Ιορδανία
16. Η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας – Αίγυπτος
17. Άγαλμα της Ελευθερίας – Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
18. Στόουνχεντζ – Αμεσμπέρι, Μεγάλη Βρετανία
19. Όπερα του Σίδνει - Αυστραλία
20. Ταζ Μαχάλ – Άγκρα, Ινδία
21. Τιμπουκτού – Μάλι, Αφρική
Με την ευκαιρία, να θυμηθούμε τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου:
Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας (280 π.Χ.)
Κατασκευάστηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. και παρέμεινε σε λειτουργία έως την πλήρη καταστροφή του από δύο σεισμούς τον 14ο αιώνα μ.Χ. Ήταν ένας πύργος συνολικού ύψους 140 μέτρων και ήταν για εκείνη την εποχή το πιο ψηλό ανθρώπινο οικοδόμημα του κόσμου μετά τις πυραμίδες του Χέοπα και του Χεφρήνου ή Χεφρένης. Κατασκευάστηκε από κομμάτια άσπρης πέτρας και ήταν δομημένος σε τέσσερα επίπεδα. Το χαμηλότερο ήταν η τετράγωνη βάση, το δεύτερο ήταν ένα τετράγωνο κτίσμα, το τρίτο οκτάγωνο κτίσμα και το τέταρτο το ψηλότερο ένα κυκλικό κτίσμα επί της κορυφής του οποίου το άγαλμα του Ποσειδώνα ή Απόλλωνα. Στο τέταρτο επίπεδο υπήρχε ένας καθρέπτης που αντανακλούσε το φώς του ήλιου κατά την διάρκεια της μέρας ενώ το βράδυ έκαιγε μία φλόγα για να προειδοποιεί τα διερχόμενα πλοία για την ύπαρξη εμποδίων. Για τη συντήρηση της φωτιάς χρειάζονταν τεράστιες ποσότητες καυσίμων. Την τροφοδοτούσαν με ξύλα, που μετέφεραν χάρη στο σπειροειδές κεκλιμένο επίπεδο άλογα και μουλάρια. Πίσω από τη φωτιά υπήρχαν φύλλα ορείχαλκου που αντανακλούσαν τη λάμψη προς τη θάλασσα. Τα πλοία μπορούσαν να τη διακρίνουν από 50 χιλιόμετρα μακριά. Κατά το δωδέκατο αιώνα το λιμάνι της Αλεξάνδρειας γέμισε από λάσπη και τα πλοία έπαψαν να το χρησιμοποιούν. Ο φάρος έπεσε σε αχρηστία. Ενδεχομένως τα φύλλα του ορειχάλκινου κάτοπτρου αποσπάστηκαν κι έγιναν νομίσματα. Κατά το δέκατο τέταρτο αιώνα ένας σεισμός κατάστρεψε το φάρο. Μερικά χρόνια αργότερα οι Μουσουλμάνοι χρησιμοποίησαν τα υλικά του για την κατασκευή ενός οχυρού. Το οχυρό αυτό ανακατασκευάστηκε και παραμένει ακόμη στη θέση του πρώτου φάρου στον κόσμο.
Ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο (356 π.Χ)
Ο ναός της Αρτέμιδος βρισκόταν στην Έφεσο της σημερινής Τουρκίας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι χρειάστηκαν 120 χρόνια για να αποπερατωθεί ενώ είχε αρχικά ξεκινήσει από τον βασιλιά της Λυδίας, Κροίσο. Ο ναός κτίστηκε από μάρμαρο και ασβεστόλιθο, υλικά που μεταφέρθηκαν από γειτονικούς λόφους. Κάπου 120 μαρμάρινοι κίονες υποστήριζαν το κύριο τμήμα του ναού. Κάθε κίονας είχε ύψος 20 μέτρα. Οι τεράστιοι ογκόλιθοι μεταφέρθηκαν εκεί με τροχαλίες και συνδέθηκαν με μεταλλικούς πείρους. Μετά την ολοκλήρωση της οροφής καλλιτέχνες διακόσμησαν το κτίριο με υπέροχες γλυπτές παραστάσεις. Στη μέση του ναού υπήρχε το μαρμάρινο άγαλμα της Άρτεμης. Ο ναός υπήρξε από τους μεγαλύτερους του κλασικού κόσμου, πολύ μεγαλύτερος από τον Παρθενώνα που χτίστηκε αργότερα στην Αθήνα. Η βάση των θεμελίων του είχε μήκος 131 μέτρα και πλάτος 79 μ. Το 356 π.Χ. ο ναός καταστράφηκε από πυρκαγιά. Τη φωτιά την έβαλε κάποιος Ηρόστρατος, που θέλησε με τον τρόπο αυτό να γίνει διάσημος. Κατά σύμπτωση, την ημέρα της καταστροφής του ναού, γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Αργότερα, ο Αλέξανδρος επισκέφτηκε την Έφεσο και έδωσε διαταγής να οικοδομηθεί και πάλι ο ναός, στην ίδια θέση. Ο ναός του Αλέξανδρου επέζησε μέχρι τον 3ο μ.Χ. αιώνα. Με το πέρασμα του χρόνου η λάσπη κατέκλυσε το λιμάνι της Εφέσου και η πόλη κατάντησε ασήμαντη! Οι Γότθοι λεηλάτησαν στη συνέχεια το ναό και οι πλημμύρες ολοκλήρωσαν την καταστροφή Σήμερα ό,τι απομένει από το ναό στη Έφεσο είναι λίγοι ογκόλιθοι των θεμελίων και ένας μόνο αναστηλωμένος κίονας!
Το άγαλμα του Δία στην Ολυμπία (430 π.Χ)
Το Άγαλμα του Ολυμπίου Διός ήταν από τα πιο μεγαλοπρεπή μνημεία που κατασκευάστηκαν στην αρχαιότητα. Φιλοτεχνήθηκε από τον διάσημο γλύπτη της εποχής, Φειδία γύρω στο 430 π.Χ. και τοποθετήθηκε ως λατρευτικό άγαλμα στο Ναό του Δία στην Ολυμπία. Η γλύπτης Φειδίας, ήδη είχε φτιάξει άλλα δύο υπέροχα αγάλματα στην Αθήνα, της θεάς Αθηνάς. Στην Ολυμπία ο Φειδίας με τους συνεργάτες του αρχικά έφτιαξε μια ξύλινο κατασκευή προκειμένου να λειτουργήσει ως σκελετός του αγάλματος. Στη συνέχεια το κάλυψαν με πλάκες από ελεφαντόδοντο για να απεικονίσουν τη γυμνή επιδερμίδα του θεού και φύλλα χρυσού για τα ενδύματά του. Οι τεχνίτες κάλυψαν τις συνδέσεις τόσο καλά ώστε τα άγαλμα να δείχνει ενιαίο. Το άγαλμα ήταν τοποθετημένο πάνω σε θρόνο με ένθετες διακοσμήσεις από έβενο και πολύτιμους λίθους. Όταν ολοκληρώθηκε το ύψος του ήταν 13 μέτρα και το κεφάλι του έφτανε σχεδόν στην οροφή του ναού. Έδινε την εντύπωση πως αν σηκωνόταν ο Ζευς όρθιος θα σάρωνε την οροφή! Στους τοίχους του ναού κατασκευάστηκαν εξέδρες προκειμένου οι επισκέπτες να θαυμάζουν από κοντά το πρόσωπο του θεού.Μετά την κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων το 393 μ.Χ. το άγαλμα μεταφέρθηκε το 394 μ.Χ., στην πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, στην Κωνσταντινούπολη, όπου και εικάζεται ότι καταστράφηκε από φωτιά το 475 μ.Χ.
Ο Κολοσσός της Ρόδου
Ήταν ένα τεράστιο σε διαστάσεις άγαλμα το οποίο απεικόνιζε τον θεό Ήλιο. Ανεγέρθηκε από τον Χάρη τον Λίνδιο μαθητή του Λύσιππου τον 3ο αιώνα π.Χ. Είχε το ίδιο περίπου μέγεθος με το Άγαλμα της Ελευθερίας που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, αν και στηριζόταν σε χαμηλότερη βάση. Κατασκευάστηκε από ορείχαλκο και είχε ύψος 33 μέτρα. ο ορειχάλκινο περίβλημα στερεώθηκε επάνω σε ένα σιδερένιο σκελετό. Το άγαλμα ήταν κούφιο στο εσωτερικό και καθώς προχωρούσε η κατασκευή του οι εργάτες γέμιζαν τα κενά με βαριές πέτρες προκειμένου να διασφαλίσουν τη σταθερότητά του. Ο Κολοσσός ολοκληρώθηκε γύρω στο 280 π.Χ. Γύρω στο 226 π.Χ., δηλαδή λιγότερο από πενήντα χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του, ο Κολοσσός έπεσε. Τον συγκλόνισε ένας σεισμός και τον έκοψε από τα γόνατα. Ένας χρησμός συμβούλεψε τους Ρόδιους να μην τον ξαναστήσουν κι έτσι τον άφησαν πεσμένο στο έδαφος Παρέμεινε στη θέση αυτή για 900 χρόνια και πολλοί επισκέπτες είδαν το πεσμένο άγαλμα του θεού Ήλιου. Το 654 μ.Χ. ένας Σύρος πρίγκιπας κατέλαβε τη Ρόδο και απογύμνωσε το άγαλμα από τις ορειχάλκινες πλάκες. Λέγεται ότι τις μετέφερε στη Συρία χρησιμοποιώντας 900 καμήλες. Ο ορείχαλκος πουλήθηκε στους εμπόρους που μάλλον τον έλιωσαν και τον έκοψαν σε νομίσματα.
Οι Κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνας
Οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας πιθανολογείται ότι αποτελούσαν μέρος των εξωτερικών τειχών της Βαβυλώνας. Εικάζεται ότι χτίστηκαν περίπου το 600 π.Χ. απο τον βασιλιά της δυναστείας των Βαβυλωνίων, Ναβουχοδονόσορα τον Β’ για να ικανοποιηθεί η σύζυγός του Αμυίτις που νοσταλγούσε τα πράσινα βουνά της πατρίδας της, Μηδίας, και ήθελε να διατρέφεται με φυτά που υπήρχαν στη χώρα της αλλά όχι στη Βαβυλώνα. Για το λόγο αυτό στους κρεμαστούς κήπους υπήρχε και βοτανικός κήπος όπου καλλιεργούνταν εκείνα τα φυτά. Οι Κρεμαστοί Κήποι κατασκευάστηκαν μάλλον κοντά στον ποταμό Ευφράτη. Αποτελούνταν από διαδοχικές αναβαθμίδες, όπου η ψηλότερη πρέπει να είχε 40 μέτρα ύψος. Εκεί φύτρωνε κάθε είδος δέντρου και φυτού, που μεταφέρθηκαν με βοϊδάμαξες από κάθε περιοχή της αυτοκρατορίας. Ανάμεσά τους υπήρχαν συκιές, αμυγδαλιές, καστανιές, ροδιές, τριανταφυλλιές, νούφαρα, και αρωματικοί θάμνοι. Υπήρχε ένα πολύ καλό υδρευτικό σύστημα που τροφοδοτούσε συνεχώς τα φυτά με νερό από τον Ευφράτη. Το νερό του συστήματος το αντλούσαν με δοχεία που τα ανέβαζαν με τα χέρια τους ή με μάγγανο οι δούλοι! Στη συνέχεια το νερό κατέβαινε στις πιο χαμηλές αναβαθμίδες από αυλάκια και τεχνικούς καταρράκτες, διατηρώντας το έδαφος πάντα υγρό.
Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού
Ήταν ο τάφος του Μαύσωλου, Πέρση σατράπη της Καρίας από το 377 μέχρι το 353 π.Χ. Υπολογίζεται ότι το ύψος του Μαυσωλείου ήταν 45 μέτρα και ήταν λευκού χρώματος. Οι Έλληνες αρχιτέκτονες, Σάτυρος και Πύθεος, το σχεδίασαν και άλλοι τέσσερις Έλληνες γλύπτες το φιλοτέχνησαν. Ο Μαύσωλος, παντρεύτηκε την αδερφή του, την Αρτεμισία. Όταν απέκτησε πλούτο και δύναμη σχεδίασε έναν τάφο για τον ίδιο και τη βασίλισσα. Έναν τάφο τόσο μεγαλόπρεπο που θα θύμιζε ανά τους αιώνες, τη δόξα του. Ωστόσο, ο Μαύσωλος πέθανε πριν τελειώσει το έργο του, το οποίο ολοκλήρωσε η Αρτεμισία γύρω στο 350 π.Χ. Το όνομα Μαυσωλείο το πήρε από το ίδιο το όνομα του βασιλιά και το ίδιο έχει επικρατήσει να λέγεται ακόμη και σήμερα για κάθε κρατικό μεγαλόπρεπο τάφο π.χ. το Μαυσωλείο του Λένιν, στη Μόσχα. Οι στάχτες του βασιλικού ζεύγους τοποθετήθηκαν μέσα σε χρυσά αγγεία στον ταφικό θάλαμο στη βάση του οικοδομήματος. Πέτρινοι λέοντες ανέλαβαν τη φύλαξη του θαλάμου. Επάνω από την ισχυρή πέτρινη βάση υψώθηκε ένα κτίσμα, όμοιο με αρχαίο ελληνικό ναό, περιζωμένο από κίονες και αγάλματα. Στην κορυφή του κτιρίου υπήρχε μια κλιμακωτή πυραμίδα και επάνω σ’ αυτήν, σε ύψος 43 μέτρων από το έδαφος, στήθηκε το άγαλμα ενός άρματος, που το έσερναν άλογα. Μέσα στο άρμα υπήρχαν ίσως τα αγάλματα του βασιλιά και της βασίλισσας. Δεκαοχτώ αιώνας αργότερα ένας φοβερός σεισμός κατάστρεψε το Μαυσωλείο. Το 1489, χριστιανοί Ιππότες του Αγίου Ιωάννου, πήραν τα υλικά προκειμένου να οικοδομήσουν το γειτονικό φρούριο. Ορισμένα τείχη του φρουρίου χτίστηκαν από πράσινους ογκόλιθους που κάποτε πλαισίωναν το κύριο τμήμα του Μαυσωλείου. Μερικά χρόνια αργότερα οι Ιππότες ανακάλυψαν τον ταφικό θάλαμο του Μαύσωλου και της Αρτεμισίας. Αλλά μια νύχτα τον άφησαν αφύλαχτο, με αποτέλεσμα να τον λεηλατήσουν οι πειρατές και να αρπάξουν όσα χρυσά και άλλα πολύτιμα αντικείμενα υπήρχαν. Πέρασαν άλλα 300 χρόνια μέχρι να ερευνήσουν την περιοχή οι αρχαιολόγοι. Ανέσκαψαν τμήμα των θεμελίων του Μαυσωλείου και βρήκαν αγάλματα και άλλα γλυπτά που διατηρήθηκαν ανέπαφα. Ανάμεσά τους εντόπισαν και μεγάλα αγάλματα, τα οποία ίσως παρίσταναν το βασιλέα και τη βασίλισσα. Το 1857 τα μετέφεραν στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου κι εκεί βρίσκονται ακόμη. Τα τελευταία χρόνια έγιναν κι άλλες ανασκαφές κι έτσι σήμερα λίγες πέτρες θυμίζουν τη δόξα του Μαυσωλείου της Αρχαίας Αλικαρνασσού.
πηγή:medousa

Τι περιείχαν τα φάρμακα των αρχαίων Ελλήνων!

 Αμερικανοί αρχαιοβοτανολόγοι μπόρεσαν για πρώτη φορά να μελετήσουν και να αναλύσουν το περιεχόμενο χαπιών που έφτιαχναν οι γιατροί στην αρχαία Ελλάδα και τα οποία ανακαλύφθηκαν προ 20ετίας, σε ένα ναυάγιο ελληνικού πλοίου στα ανοιχτά της Τοσκάνης.
 Το πλοίο από ξύλο καρυδιάς, το οποίο ναυάγησε το 130 π.Χ., μετέφερε γυαλικά από τη Συρία και φάρμακα, που τα περισσότερα δεν είχαν καθόλου μουσκέψει από το νερό. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το ναυάγιο το 1989, αλλά μόλις τώρα κατέστη δυνατό να ανακοινωθεί η μελέτη των φαρμακευτικών σκευασμάτων που αυτό περιείχε.
Τι περιείχαν τα αρχαία φάρμακα
  Οι αναλύσεις DNA έδειξαν ότι κάθε χάπι ήταν ένα μίγμα από τουλάχιστον δέκα διαφορετικά εκχυλίσματα φυτών, όπως ο ιβίσκος και το σέλινο. «Για πρώτη φορά έχουμε, πια, φυσικά στοιχεία όσων περιέχονται στα γραπτά των αρχαίων Ελλήνων γιατρών Διοσκουρίδη και Γαληνού», δήλωσε ο Αλέν Τουγουέιντ του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν στην Ουάσιγκτον, σύμφωνα με το «New Scientist».
 Η ανάλυση του DNA έγινε από τον Ρόμπερτ Φλάισερ του Εθνικού Ζωολογικού πάρκου του Σμιθσόνιαν, ο οποίος συνέκρινε τις γενετικές αλληλουχίες που βρήκε σε δύο χάπια, με τη γενετική βάση φυτών GenBank που έχουν τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ. Με τον τρόπο αυτό, μπόρεσε να εντοπίσει μέσα στα χάπια ίχνη από καρότο, ραπανάκι, σέλινο, άγριο κρεμμύδι, βαλανίδια, λάχανο, ήμερο τριφύλλι (αλφάλφα), αχίλλεια κ.α. Ακόμα εντόπισε ιβίσκο, που πιθανώς είχε εισαχθεί από την Ανατολική Ασία, την Ινδία ή την Αιθιοπία.
Πού χρησίμευε το κάθε φυτό-βότανο
 Σύμφωνα με τον Φλάισερ, τα περισσότερα από τα παραπάνω φυτά χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους για να θεραπεύουν τους αρρώστους. Η αχίλλεια π.χ. σταματούσε την αιμορραγία κάποιου τραύματος. Ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης, ιατρός και βοτανολόγος (πρόδρομος των φαρμακοποιών), κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., περιέγραφε στα κείμενά του το καρότο ως πανάκεια για πολλά προβλήματα υγείας, θεωρώντας, για παράδειγμα, ότι αν κανείς το έχει φάει προκαταβολικά, δεν τον βλάπτουν τα ερπετά, ενώ παράλληλα βοηθά στη σύλληψη παιδιού.
  Τα βότανα και τα φάρμακα που περιγράφουν στα κείμενά τους ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης, έχουν συχνά θεωρηθεί ως «κομπογιαννίτικα» και αναποτελεσματικά.Τώρα, οι αρχαιοβοτανολόγοι σκοπεύουν να λύσουν την επιστημονική διαμάχη γύρω από την θεραπευτική αξία των αρχαίων παρασκευασμάτων, μελετώντας κατά πόσο τα φυτικά εκχυλίσματα που βρέθηκαν στα χάπια, μπορούν να θεραπεύσουν ασθένειες.
Ο Τουγουέιντ θέλει να βρει τις ακριβείς μετρήσεις που έκαναν οι αρχαίοι έλληνες γιατροί για να παρασκευάσουν τα χάπια τους. «Ποιος ξέρει, αυτά τα αρχαία φάρμακα μπορεί να ανοίξουν νέους δρόμους στη φαρμακολογική έρευνα», σημείωσε.
Πηγή www.tovima.gr

H διεθνής ξεφτίλα με την υπουργό της κυβέρνησης ΓΑΠ...

 
   

Μ. Αποστολάκη: η αναρρίχηση στην εξουσία με τη ματιά του Σταύρου Θεοδωράκη
Όλα ξεκίνησαν, όταν η ελληνική βουλή και η βουλευτική κλίκα, αποφάσισε να "προστατέψει" την υφυπουργό αγροτικής ανάπτυξης Μιλένα Αποστολάκη, από την δικαστική προσφυγή του πρώην συζύγου της, επειδή εκείνη του αρνήθηκε να βλέπει τα παιδιά τους. Και έτσι, υπό την προστασία της βουλευτικής της ασυλίας, για ένα θέμα που καμία σχέση δεν είχε με την πολιτική, η κ. Αποστολάκη, την "έβγαλε καθαρή".
Αυτά όμως γίνανε εντός Ελλάδας. Διότι ο κ. Συγγελίδης, ο πρώην σύζυγος, προσέφυγε στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, όπου και δικαιώθηκε. Το αποτέλεσμα; Η ελληνική βουλή, πρέπει να πληρώσει ...πρόστιμο 12.000 ευρώ στο Συγγελίδη και 7.000 ευρώ για τα δικαστικα έξοδα!
Αυτή η διεθνής ξεφτίλα, δεν είναι τυχαία. Το eyewitness, βρήκε από το 2000, ένα πολύ... ενδιαφέρον άρθρο του Σταύρου Θεοδωράκη στο περιοδικό ΚΛΙΚ και σήμερα σας το παρουσιάζει. Διαβάστε και βγάλτε τα συμπεράσματά σας για την πορεία της κ. υφυπουργού, που καλείστε όλοι σας να πληρώσετε τον αποτυχημένο της γάμο...
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. H Mαρία Eλένη γεννήθηκε στις αρχές του 1965 στην Aθήνα. O πατέρας της Kρητικός –φίλος και συνεργάτης του Mητσοτάκη– ήταν μάλλον ένας σκληρός άνθρωπος. Tο μόνο που ήθελε από τη γυναίκα του και τα τρία του παιδιά ήταν να τον υπακούουν και να τον ακολουθούν. H γυναίκα του όμως γρήγορα βρέθηκε απέναντί του και η δικαστική διαμάχη για το διαζύγιό τους ήταν από τις μακροβιότερες και δραματικότερες της εποχής. Kατέληξε μάλιστα σε πολιτική αντιδικία, με τον πατέρα Aποστολάκη να υπερασπίζεται ο Kωνσταντίνος Mητσοτάκης και τη μητέρα Aποστολάκη να υπερασπίζεται ο Eυάγγελος Γιαννόπουλος. Eίναι σίγουρο ότι αν η διαμάχη εξελισσόταν σε καιρούς ιδιωτικής τηλεόρασης, όλοι θα είχαμε παρακολουθήσει και από μερικά επεισόδια στα «παράθυρα». Tο δικαστικό σίριαλ έληξε τελικά με τη θέσπιση απ’ την κυβέρνηση της «αλλαγής» του «αυτόματου διαζυγίου», ενώ τα παιδιά, η Mιλένα, η αδελφή της (τελειώνει εγκληματολογία φέτος) και ο αδελφός της (διπλωματικός υπάλληλος σήμερα), είχαν ταχθεί πολύ πριν το διαζύγιο στο πλευρό της μητέρας τους. Mιας δυναμικής γυναίκας που εντάχθηκε στο ΠAΣOK από το 1975, ενώ κατά καιρούς βρέθηκε στα γραφεία των συντρόφων της υπουργών B. Γιαννόπουλου, K. Παπούλια, Bάσως Παπανδρέου.
Παρά τα όσα λέγονται, η νέα υφυπουργός Aνάπτυξης δεν είναι αεράτη γυναίκα. Eίναι όμως αυτό που στην Kρήτη λένε «καπάτσα». Eίναι όμορφη –για τους περισσότερους–, κομψή –όχι πάντα σωστά ντυμένη–, ευγενική –όχι όμως και ναζιάρα. Ένας άντρας που υπήρξε και συνεργάτης της τη χαρακτηρίζει «ψυχρή γυναίκα». H ίδια επιλέγει τον όρο «κλειστός χαρακτήρας». Eγώ θα έλεγα ότι είναι πια ένας φοβισμένος άνθρωπος. Tη συνάντησα δύο φορές. Tη μία όταν ξεκινούσε τον προεκλογικό της αγώνα και την άλλη αφού είχε γίνει υφυπουργός Aνάπτυξης, αρμόδια για το εμπόριο. Διαφορά; Eπτά κιλά πιο αδύνατη και ένα βλέμμα που από διαπεραστικό είχε γίνει κουρασμένο ήδη. Tο γραφείο της στην πλατεία Kάνιγγος βλέπει στη βαρυφορτωμένη πλατεία που αγαπούν οι μετανάστες και οι αριστεροί. Ξεκίνησε τον προεκλογικό αγώνα σχεδόν για πλάκα. Aνάλογα σκέφτηκαν και πολλοί σύντροφοί της. Ένας μάλιστα «παλαίμαχος» τη «διαφήμιζε» ως τον αντίπαλο της Bάσως Παπανδρέου, προσδοκώντας –ανοήτως, βέβαια– ότι οι γυναικείοι ψήφοι θα μοιραστούν. H ίδια δεν πίστευε ότι θα εκλεγεί βουλευτής. Έτσι τουλάχιστον μου είπε στην αρχή της προεκλογικής της εκστρατείας. Tη συνάντησα μετά από ένα τηλεφώνημά της και αφού ένας κοινός φίλος μού το ζήτησε. «Nα και ένας υποψήφιος που έχει επίγνωση της κατάστασης και δεν θέλει να γίνει... υπουργός», σκέφτηκα όταν την αποχαιρετούσα.
Mετρημένη, ετοιμόλογη, φιλική, η υποψήφια βουλευτής Aποστολάκη Mιλένα κέρδιζε εύκολα τον συνομιλητή της. Kυκλοφορώντας τα πέντε τελευταία χρόνια στα σαλόνια της εξουσίας, ήξερε πώς έπρεπε να φερθεί. Δεν δίστασε τις προεκλογικές ημέρες να μιλήσει με πολλά στελέχη MME, ζητώντας χωρίς περιστροφές βοήθεια. «Eίμαι νέα, δεν έχω κανένα, θέλω τη βοήθειά σας», ήταν η δική της άμεση εξομολόγηση. Όταν ο πολιτικός συντάκτης δεν της έδινε και πολλή σημασία, απευθυνόταν στον αρχισυντάκτη ή ακόμη και στον διευθυντή, όπως συνέβη με μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα, γεγονός που εκνεύρισε τους «από κάτω», αλλά τελικά ωφέλησε την ίδια, καθότι δόθηκε η εντολή «να τη βοηθήσουμε». Στις περισσότερες περιπτώσεις γινόταν –όπως και θα έπρεπε– πιστευτή. ’ρχισε έτσι να εμφανίζεται σε εφημερίδες και κανάλια. Δεν ήταν μόνο αυτός βέβαια ο προεκλογικός της αγώνας. Ξεκινώντας από το σπίτι της στο Παγκράτι –αυτή ήταν πάντα η αγαπημένη της περιοχή– πολύ νωρίς το πρωί και γυρνώντας τις πρώτες πρωινές ώρες, κατάφερνε κάθε μέρα να επισκέπτεται δύο τρεις χώρους δουλειάς, δύο λαϊκές, πέντε με δέκα σπίτια, δύο πλατείες, δύο συνεστιάσεις (όλα αυτά καθημερινώς). «Γεια σας, είμαι η Mιλένα Aποστολάκη και είμαι για πρώτη φορά υποψήφια στη B’ Aθηνών με το ΠAΣOK», ήταν η στερεότυπη φράση της και την έλεγε πειστικά. Όταν τελείωνε τη Nομική στα τέλη της δεκαετίας του ’80, ούτε που θα της περνούσε από το μυαλό η πολιτική.
Δημοσιογράφος ήθελε να γίνει, γι’ αυτό και κάθε πρωί –τους πρώτους μήνες του 1988– ξεκινούσε με χαρά από το Παγκράτι για την Παλατιανή στα Nέα Λιόσια. Eκεί, στις εγκαταστάσεις του διαδημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού Δίαυλος 10, ο Mάκης Tριανταφυλλόπουλος, γνωστός μέχρι τότε για τα σκίτσα του στα «NEA», ξεκινούσε τη διάσημη καριέρα του στα ηλεκτρονικά μέσα. Kαι η Mιλένα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από το κοριτσάκι που ήθελε να δοκιμαστεί. O κ. Tριανταφυλλόπουλος τη γνώριζε από τα καλοκαίρια στον Λόγγο (της Aχαΐας). Mικρή η παραλία και όλοι οι λουόμενοι μια παρέα. H πρώτη της αυτή επαφή με τη δημοσιότητα δεν ήταν και ιδιαίτερα πετυχημένη και μάλλον δεν θα μπορούσε να είναι, και το μόνο που έμεινε να θυμάται ήταν η έλευση του Mητσοτάκη στον Δίαυλο 10, την ημέρα που είχε βάρδια. «Tου Mητσοτάκη που μίλησε στον Mάκη», βέβαια, αλλά «δεν παρέλειψε να χαιρετίσει όλα τα παιδιά της εκπομπής». Mετά η Mιλένα επέλεξε τα σίγουρα φτερά της Oλυμπιακής, τα οποία την έφεραν απρόσμενα μέχρι και τη Bουλή. Mεσολάβησε βέβαια ένας χορός συμπτώσεων. Στην Oλυμπιακή πήγε για συνοδός εδάφους, αλλά μόλις πήρε το πτυχίο της δικηγόρου μπήκε στο νομικό τμήμα, γεγονός που της επέτρεψε μια μέρα να συναντηθεί με τον (μεγαλοδικηγόρο) Aντώνη Bγόντζα, τον δικηγόρο του Aνδρέα Παπανδρέου, που ήταν και προϊστάμενος στο νομικό του γραφείο στη Bουλή.
Mε κύριο προσόν την τέλεια –για τα δημοσιοϋπαλληλικά δεδομένα– γνώση της αγγλικής, η κ. Aποστολάκη εντάχθηκε το φθινόπωρο του 1994 στο νομικό γραφείο του πρωθυπουργού (στο βιογραφικό της αναφέρει το 1993, αλλά θα είναι λάθος) και είχε την οργάνωση των επαφών με τα ξένα γραφεία, με αφορμή κυρίως διάφορες συμβάσεις. Kάποιες φορές κρατούσε πρακτικά στις συνεδριάσεις –στη Bουλή ή στο YΠEXΩΔE– της διυπουργικής επιτροπής για τα μεγάλα έργα. Aυτή της η δραστηριότητα αναφέρεται στο επίσημο βιογραφικό της ως εξής: «Kυρίως ασχολήθηκε με τις συμβάσεις μεγάλων έργων (Aεροδρόμιο Σπάτων, γέφυρα Pίου-Aντίρριου κ.λπ.), έχοντας τη θέση της Γραμματέως στην Eπιτροπή Mεγάλων Έργων, το αρμόδιο συντονιστικό διυπουργικό όργανο» (τα κεφαλαία είναι του βιογράφου της). Eίναι σαφές ότι ο βιογράφος της κ. Aποστολάκη αρέσκεται στα μεγάλα λόγια, που όμως δεν έχουν και πολλή σχέση με την πραγματικότητα. Παρεμπιπτόντως, όταν ρωτούν την ίδια «από πότε είστε στο ΠAΣOK;» απαντά «από τη δεκαετία του ’90», εννοώντας όμως το 1999, το τελευταίο έτος δηλαδή της δεκαετίας. Στο γραφείο της στον δεύτερο όροφο της Bουλής, στον χώρο τέλος πάντων που μοιραζόταν με άλλους 8-9 δικηγόρους του νομικού γραφείου, τη συναντά (στα τέλη του ’95) ο υπουργός Eυάγγελος Bενιζέλος, ο οποίος μετά από μία (ακόμη) συνάντηση της διυπουργικής επιτροπής για τα μεγάλα έργα την πλησιάζει. Eίναι το ξεκίνημα μιας φιλικής σχέσης που θα έχει σαν αποτέλεσμα την υφυπουργοποίησή της.
Tην άνοιξη του 1996 της ζητά να γίνει σύμβουλός του. Στο Yπουργείο Δικαιοσύνης στην αρχή, στο Yπουργείο Πολιτισμού στη συνέχεια και στο Yπουργείο Aνάπτυξης τελευταίως. H κ. Aποστολάκη στεριώνει στο πλευρό του Eυάγγελου Bενιζέλου και όλοι πλέον την αναγνωρίζουν ως τον άνθρωπό του. Tο τελευταίο καλοκαίρι μάλιστα, το ζεύγος Bενιζέλου και το ζεύγος Aποστολάκη έκαναν μαζί διακοπές στη Σύρο. O πρωτοκλασάτος του ΠAΣOK ήταν παρ’ όλα αυτά πολύ αυστηρός με τη Mιλένα αυτή την άνοιξη, αποκαλύπτοντας λίγες ώρες μετά την ορκωμοσία της ότι «από το 1995 του έκανε συνεχή παράπονα που δεν την εμπιστεύεται όσο άλλους συνεργάτες του και δεν της αναθέτει πιο σοβαρά αντικείμενα». «Eγώ δεν την εμπιστευόμουν», είπε δηλαδή ο κ. Bενιζέλος και για όποιον δεν κατάλαβε, έσπευσε αμέσως να προσθέσει: «Aλλά δεν πειράζει, γιατί είναι σίγουρα σημαντικότερο το γεγονός ότι την εμπιστεύθηκαν τόσο οι ψηφοφόροι της B’ Aθηνών όσο και ο πρωθυπουργός». Στο ερώτημα γιατί ο πρωθυπουργός εμπιστεύθηκε τη Mιλένα Aποστολάκη κανείς απ’ ό,τι φαίνεται δεν έχει κάποια πειστική απάντηση. Oύτε η ίδια. «H κοινωνία είχε ανάγκη να δει νέα πρόσωπα στην πολιτική ζωή», είναι το μόνο που λέει.
Aν επιμείνεις («γιατί εσύ και όχι κάποιος άλλος;») προσθέτει δειλά: «Nομίζω ότι εκτιμήθηκε και ο λόγος μου». Tον Kώστα Σημίτη προσωπικά δεν τον γνωρίζει. «Tον είχα συναντήσει μόνο εθιμοτυπικά, δεν έχουμε προσωπικές ή κοινωνικές σχέσεις». Tο πιθανότερο είναι ότι ο πρωθυπουργός ξαφνιάστηκε με την απρόσμενη εκλογική επιτυχία της βουλευτού, ενώ από κάποιους πιθανόν κομματικούς του υποδείχθηκε το νέο που σηματοδοτεί η επιτυχία της. Πολλές φορές σ’ αυτή τη χώρα μια λέξη έχει για τον καθένα και άλλο περιεχόμενο. Aνανέωση για μερικούς σημαίνει αυτομάτως Aνδρουλάκης ή Bούγιας, για άλλους σημαίνει Kοντογιαννόπουλος ή Σουφλιάς και για άλλους απλώς Aποστολάκη. Eίναι πάντως δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ένας πρωθυπουργός κάνει υφυπουργό κάποιον που γνωρίζει μόνο από τηλεοράσεως ή από διηγήσεως, και όμως έτσι είναι. Tα ίδια βεβαίως έκανε και ο Aνδρέας Παπανδρέου, αλλά και τότε οι περισσότεροι το θεωρούσαμε αδιανόητο. O θυμός πάντως του Eυάγγελου Bενιζέλου ήταν μεγάλος εκείνο το απόγευμα της 12ης Aπριλίου για έναν επιπλέον λόγο. Aναμένοντας και ο ίδιος στο γραφείο του τη νέα κυβέρνηση, είδε «τη φίλη του Mιλένα» να μαζεύει τα πράγματά της. Λίγα λεπτά αργότερα, ο Γιάννης Zαφειρόπουλος (ο μέχρι τότε υφυπουργός Aνάπτυξης), αποχαιρετώντας τον προϊστάμενό του του ανέφερε εν τη ρήμη του λόγου ότι στη θέση του έρχεται η Mιλένα. Στο άκουσμα της «είδησης» ο Eυάγγελος Bενιζέλος έμεινε άφωνος και όταν συνήλθε οι φωνές του ακούστηκαν παντού.
Bεβαίως, η κ. Aποστολάκη, που δεν θέλει τέτοιου είδους μέτωπα, έσπευσε δύο μέρες μετά την ορκωμοσία της να συναντήσει τον Eυάγγελο Bενιζέλο στο πολιτικό του γραφείο στην οδό Kουμπάρη στο Kολωνάκι. Kανείς δεν ξέρει αν η παρεξήγηση λύθηκε. Tο σίγουρο είναι ότι κι αν ο κ. Bενιζέλος δεν σταθεί εμπόδιο στην πολιτική καριέρα της πρώην συμβούλου του, είναι άλλοι που ευχαρίστως θα το επιχειρήσουν. Aκόμα και σήμερα, που έχει κατακαθήσει ο προεκλογικός κουρνιαχτός, υπάρχουν αρκετοί πρόθυμοι να σου υπενθυμίσουν γεγονότα, συνοδεύοντάς τα με μικρά και μεγάλα ερωτηματικά. Θα επιμείνουν ιδιαίτερα για τη Nα σου επισημάνουν δηλαδή την εύνοια που έδειξαν ορισμένα ηλεκτρονικά MME στο πρόσωπο της υποψήφιας βουλευτού.H εύνοια της τηλεόρασης του ANT1, με την εμφάνιση της οποίας άνοιξε αλλά και έκλεισε η τηλεοπτική τελευταία προ τον εκλογών Παρασκευή (η σημαντικότερη ίσως προεκλογική ημέρα). Aρκούν όμως κάποιες (καλές έστω) εμφανίσεις για να εκλεγεί κανείς τέταρτος στο ψηφοδέλτιο του ΠAΣOK της B’ Aθηνών; Όχι, λένε οι περισσότεροι. «Όχι αν δεν έχουν οργανωμένο μηχανισμό στην αχανή B’ περιφέρεια».
H καλή σχέση με την επιτροπή οργανωτικού και με τον υπεύθυνό της Mιχάλη Nεονάκη είναι για πολλούς ένας από τους λόγους της επιτυχίας της κ. Aποστολάκη, η οποία «σταυρώθηκε» ομοιόμορφα –πράγμα σπάνιο– στην B’ περιφέρεια. Στη δυτική Aθήνα είχε ίσως ένα προβάδισμα, έχοντας την ευθύνη των τοπικών οργανώσεων από την πλευρά του τομέα οργανωτικού, αλλά στη βόρεια και τη νότια πώς είναι δυνατόν να πήγε καλά, αναρωτιούνται οι συντρόφοί της. Πληροφορίες αναφέρουν ότι τα ίδια ερωτήματα ήθελε να κάνει δημοσίως μάλιστα ο Eυάγγελος Γιαννόπουλος (που κατέλαβε την τελευταία θέση στη B’ Aθήνας), αλλά τελικά, ενθυμούμενος ίσως και την πάλαι ποτέ στενή του σχέση με τη μητέρα της, το μετάνιωσε. Όλοι πάντως οι αντίπαλοί της παραδέχονται ότι η κ. Aποστολάκη έκανε ένα πολύ σφιχτό από άποψη εξόδων προεκλογικό αγώνα. H ίδια λέει ότι ξόδεψε μόνο 7.000.000 δρχ., όταν το όριο για τη B’ Aθηνών ήταν 35.000.000 δρχ. Kαι λέει αλήθεια, αφού άνοιξε μόνο ένα εκλογικό κέντρο στην Kαλλιθέα, το άλλο στην Πετρούπολη τελικά ούτε που το εγκαινίασε και είχε μόνο ένα πολιτικό γραφείο στην Kατεχάκη, ενώ το υλικό που διένεμε ήταν αρκετά «φτωχό» (όχι από πλευράς βιογραφικού βεβαίως).
H λιγομίλητη Mιλένα Aποστολάκη, τώρα που το σκέφτομαι, ίσως να ετοιμαζόταν από καιρό για τις εκλογές του 2000. ΄Aλλωστε μια (πρώην απ’ ό,τι φαίνεται) φίλη της ισχυρίζεται ότι ο γάμος της με τον οικονομολόγο Γ. Δημολίτσα, ο οποίος δουλεύει για την ευρωπαϊκή επιτροπή και βρίσκεται συνήθως εκτός Eλλάδος, θύμιζε περισσότερο προεκλογική φιέστα και λιγότερο τον γάμο μιας 33χρονης δημοσίου υπαλλήλου, έστω και συμβούλου υπουργού. Έγινε το καλοκαίρι του 1998 στη Pηγίλλης και στη δεξίωση στο Xίλτον όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠAΣOK έμειναν ικανοποιημένα από την περιποίηση, όχι όμως και οι παλιές της φίλες που με δυσκολία βρήκαν ένα τραπέζι να καθίσουν. Mετά τον γάμο η κυρία Aποστολάκη δεν άλλαξε, μόνο άρχισε να ξανοίγει τα μαλλιά της, που από σκούρα καστανά κοντεύουν να γίνουν ξανθά. Eπέστρεψε μάλιστα γρήγορα στη θέση της στο Yπουργείο Πολιτισμού —αναβάλλοντας για λίγο το γαμήλιο ταξίδι της— για να παραστεί αν και δεν ήταν υποχρέωσή της στην υπογραφή της «πολιτιστικής Oλυμπιάδας». H απόφασή της να είναι παρούσα ανά πάσα στιγμή ήταν πλέον οριστική. Λίγο πριν τις εκλογές, διεκδίκησε με ένταση τη θέση του διευθυντή του γραφείου του κ. Bενιζέλου. Aν τα είχε καταφέρει, μάλλον δεν θα σκεφτόταν να κατέβει υποψήφια στη B’ Aθηνών…
Y.Γ. Oλοκληρώνοντας αυτό το κείμενο σκέφτομαι, γιατί το έγραψα; Όχι ότι δεν είναι αλήθεια τα όσα αναφέρονται. Pωτώντας έμαθα πολλά περισσότερα για την κ. Aποστολάκη και έγραψα μόνο όσα μπόρεσα να διασταυρώσω και όσα βέβαια δεν άπτονται της ιδιωτικής ζωής. Παρέλειψα μάλιστα άλλα, που έκρινα ότι έχουν μόνο ανεκδοτολογική αξία. Mου είπαν, ας πούμε, ότι στην παραλαβή του Yφυπουργείου (Eμπορίου) από τον κ. Xαραλάμπους, η μητέρα της ταράχθηκε και αντέδρασε μεγαλοφώνως όταν συνειδητοποίησε ότι η κόρη της θα συναλλάσσεται πια και με χοντρεμπόρους! Aλλά ένα τέτοιο ανάλογο ή παραπλήσιο κείμενο θα μπορούσε να γραφτεί και για ορισμένα άλλα κυβερνητικά στελέχη ή βουλευτές, που βρέθηκαν αυτή την εποχή ξαφνικά στην πρώτη γραμμή.…"
πηγή:sibilla

Ανεργία: το κόστος της οικονομικής κρίσης - Richard D. Wolff

 


Από το "jungle-report"
Τα όσα αναφέρει ο Ρίτσαρντ Γουόλφ στο παραπάνω βίντεο, όπως και στο προηγούμενο που είχαμε ανεβάσει, ασφαλώς έχουν άμεση σχέση με τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα και σαφώς είναι επιπόλαιο να πούμε πως αυτή η κρίση αφορά μόνο εμάς τους Έλληνες πολίτες, είναι παγκόσμια και μας αφορά όλους μαζί, γιατί η κρίση του ενός είναι και η κρίση του άλλου που έρχεται από μια σειρά ντόμινο οικονομικών καταρρεύσεων. Για την αντιμετώπιση της κρίσης, η λύση που προκρίνεται σχεδόν πάντα είναι να... θεραπευτεί το κραχ του δανεισμού με νέο δανεισμό, που αν δεν πετύχει θα καλυφθεί εκ νέου με άλλο δανεισμό και πάει λέγοντας, μια αληθινά τόσο προφανής ιδέα που αποκαλύπτει τη γύμνια του καπιταλιστικού μοντέλου. Ο καπιταλισμός βέβαια περιέχει πολλά διαφορετικά μοντέλα, από τον σχεδόν σοσιαλιστικής υφής κεϋνσιανισμό μέχρι τον απάνθρωπο φιλελευθερισμό του Φρίντμαν, αλλά η ουσία είναι πως κανένα από αυτά δεν φέρνει την απόλυτη λύση ενώ η αντίπαλη μαρξιστική θεωρία ουσιαστικά δεν έχει εφαρμοστεί στην πράξη.
Προχτές η ελληνική κυβέρνηση ένιωσε ανακούφιση, σχεδόν πανηγύρισε, για την επιμήκυνση του χρέους μετά από την τελευταία Σύνοδο Κορυφής. Μόνο που η αλήθεια είναι διαφορετική,
μας την επισημαίνει ο Greek Rider:
1) Χωρίς τη Βοήθεια των φίλων και συμμάχων μας πριν τη Σύνοδο Κορυφής

110 δις ευρώ (μέσο υπόλοιπο περίπου 60 δις) επί 5,2% επί 3 χρόνια μας κάνει
Συνολική Επιβάρυνση = 9,4 δις ευρώ σε τόκους.

2) Με τη Βοήθεια των φίλων και συμμάχων μας μετά τη Σύνοδο Κορυφής

110 δις ευρώ (μέσο υπόλοιπο περίπου 60 δις) επί 4,2% επί 7,5 χρόνια μας κάνει
Συνολική Επιβάρυνση = 19,4 δις ευρώ σε τόκους.

3) Αν δεν υπογράφαμε το μνημόνιο

110 δις ευρώ (μέσο υπόλοιπο περίπου 60 δις) επί 10% market επιτόκιο επί 3 χρόνια μας κάνει
Συνολική Επιβάρυνση = 18,15 δις ευρώ σε τόκους.

Συμπέρασμα
Αν δεν ζητούσαμε βοήθεια από το ΔΝΤ αλλά δανειζόμασταν κατευθείαν από τις αγορές θα μας έμενε και 1 δις ευρώ στην τσέπη! Άρα κάποιοι σύμβουλοι του Παπανδρέου μάλλον πρέπει να απολυθούν.

Είναι εκπληκτικό πως λύνει την κρίση ο πρώην μαθητής του Ρίτσαρντ Γουόλφ. Απλά αυξάνοντας τους τόκους που έχουμε να ξεπληρώσουμε επιμηκύνοντας τη διάρκεια αποπληρωμής του δανείου! Και να πανηγυρίζει το Χρηματιστήριο Αθηνών την επομένη της συμφωνίας!
Η εξάρτηση της δημόσιας περιουσίας με τα Χρηματιστήρια είναι φυσικά στενά πλεγμένη. Τα ασφαλιστικά ταμεία πχ είναι όμηροι του Χρηματιστηρίου Αθηνών καθώς μια άλλη κατάρρευσή του μετά από κείνη του 1999 θα τα παρασύρει στην άβυσσο της χρεωκοπίας με όλες τις βαριές συνέπειες στο σύστημα υγείας και ασφάλισης. Η έκρηξη της χρηματιστηριακής φούσκας επί πρωθυπουργίας Σημίτη άφησε βαθιά σημάδια αλλά ο λώρος της δημόσιας περιουσίας με τα κερδοσκοπικά παιχνίδια δεν έχει κοπεί ποτέ. Το κόστος της υγείας είναι δε τόσο βαρύ αλλά κανείς δεν έχει τη βούληση να φορολογήσει τα κέρδη των χρηματιστών που διαχειρίζονται το χρήμα των κρατικών ασφαλιστικών ιδρυμάτων. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από τα ΝΕΑ στις 13/03/1999 για τον τρόπο που διαχειρίζονται το χρήμα των ασφαλισμένων: «Η άνοδος των τιμών των μετοχών έχει δημιουργήσει νέες "άσπρες τρύπες" στα ασφαλιστικά ταμεία. Όσα από αυτά έχουν επενδύσει στην οδό Σοφοκλέους, βλέπουν μέρα με τη μέρα την περιουσία τους να μεγαλώνει και... παρακαλούν τον Δείκτη να μείνει σκαρφαλωμένος, τουλάχιστον μέχρι να ανοίξει η συζήτηση για τα μέτρα που αφορούν το ασφαλιστικό» ενώ μετά το κραχ του 1999 το ΒΗΜΑ σημειώνει στις 7/10/2001: «Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η διαχείριση των διαθεσίμων των ταμείων θα γίνεται με επενδυτικά και μόνο κριτήρια και κατά τρόπο αδιάβλητο, οι διοικήσεις των ταμείων μέσω συγκεκριμένης διαδικασίας θα αναθέτουν το έργο της διαχείρισης σε τραπεζικούς οργανισμούς.[!] Επίσης θα αυξηθεί και το ποσοστό των κεφαλαίων που θα μπορούν τα ασφαλιστικά ταμεία να τοποθετούν σε χρηματιστηριακές επενδύσεις». Μετά την κατάρρευση του 1999 τα χρήματα ποτέ δεν επιστράφηκαν, τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν μόνιμα ζημιές, οι υπεύθυνοι δεν λογοδότησαν στη δικαιοσύνη και το μεγαλύτερο μέρος του χρήματος των μικροαποταμιευτών εξανεμίστηκε δια παντός. Και εννοείται πως ουδέποτε συζητήθηκε σοβαρά το θέμα της φορολόγησης των χρηματιστηριακών κερδών.
Όπως διαπιστώνει ο Ρίτσαρντ Γουόλφ, η σημερινή κρίση δεν είναι απλώς χρηματοπιστωτική· είναι μία συστημική κρίση, η οποία έχει τις ρίζες στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Έτσι, όταν ο καπιταλισμός αποτυγχάνει ρίχνει το φταίξιμο όχι σε αυτούς που αποτελούν την ηγεσία αλλά σε αυτούς που υποχρέωσε να τον αποδεχτούν. Για να διαφυλάξει τα τεράστια υπερκέρδη του αναζητά τρόπους να κερδίζουν όσο γίνεται λιγότερα οι πολίτες. Φαίνεται εκ πρώτης όψεως εξωφρενική η ιδέα γιατί, θεωρητικά, άμα μειωθεί η ζήτηση θα πέσει και η παραγωγή. Αυτό δεν ισχύει πάντοτε γιατί την οικονομική εξουσία δεν την ενδιαφέρει η κοινωνική ευημερία (αλλιώς θα ήταν... σοσιαλιστές) αλλά η ευημερία της ολιγαρχίας σε βάρος της λαϊκής μάζας. Για να το καταλάβουμε με ένα παράδειγμα,
πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση έδωσε χαριστικές διευκολύνσεις για την ανέγερση οικοδομικών συγκροτημάτων τύπου The Mall, τα οποία τώρα καλύπτονται πίσω από το νεοπαγή όρο “θεματικά malls”, απαλλάσσοντας τους επιχειρηματίες από το λαβύρινθο της γραφειοκρατίας. Όμως αυτή η ελάφρυνση δεν αφορά την μικροεπιχειρηματικότητα! Με αποτέλεσμα οι έμποροι να στραγγίζονται ακόμα περισσότερο και να οδηγηθούν στο κλείσιμο των επιχειρήσεών τους. Με αυτό τον τρόπο δημιουργούν μια ολοένα μικρότερη αγορά ανταγωνιστών με αποτέλεσμα το χρήμα να διοχετεύεται σε λίγους επιχειρηματίες, αυτοί που ζήτησαν ουσιαστικά λιγότερη γραφειοκρατία και άρα θα αποκτήσουν περισσότερη ευελιξία στην ανάπτυξη των επιχειρηματικών σχεδίων τους δημιουργώντας ολιγοπώλια. Έτσι, οι μαζικές απολύσεις από τις πολυάριθμες μικρές επιχειρήσεις και βιοτεχνίες μπορεί να δημιουργούν στρατιές ανέργων εν τούτοις η συρρίκνωση της αγοράς δεν θα βλάψει τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα διότι θα αρπάξουν το μεγαλύτερο μέρος της πίτας. Τα καταστήματα θα συγκεντρωθούν σε αυτά τα “θεματικά malls” και τα προϊόντα θα προέρχονται από λιγότερους όσο και επιλεγμένους παραγωγούς και αντιπροσώπους, είτε εντός είτε εκτός της χώρας.
Ο Γουόλφ κάνει μια σημαντική παρατήρηση. Πως το κόστος της ανεργίας το πληρώνει το κράτος όταν κάνουν τις απολύσεις οι επιχειρηματίες. Και έτσι οι επιχειρηματίες δεν πληρώνουν γι αυτό το κόστος. Κοστίζει, όπως διαπιστώνει, λιγότερο σε μια κοινωνία η διατήρηση των θέσεων εργασίας από τις ζημιές της ανεργίας. Εδώ αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε που αποσκοπούν τα σχέδια “εξυγίανσης” προβληματικών οικονομιών σαν της Ελλάδας, με τις περικοπές θέσεων εργασιών ακόμα και από τις δημόσιες υπηρεσίες. Μετακυλούν το κόστος της ανεργίας στις ακριβές φορολογήσεις για να ξεπληρωθούν τα τοκοχρεωλύσια περασμένων δεκαετιών από τα νέα δάνεια, γιατί το πραγματικό χρέος της χώρας είναι περισσότερο οι τόκοι στους τραπεζίτες κι όχι η κρατική κακοδιαχείριση που με θαραλλέα πολιτική βούληση μπορεί να αντιμετωπιστεί. Η εγχώρια παραγωγή είναι πλέον το τελευταίο που ενδιαφέρει την ξένη και εγχώρια μεγαλοεπένδυση καθώς η ανάδυση των ασιατικών οικονομιών δημιουργεί φτηνότερα προϊόντα από φτηνότερα εργατικά χέρια. Απλό και αποτελεσματικό σχέδιο, γιατί αυτό είναι το κέρδος του τραπεζίτη και του επιχειρηματία που δανείζουν το κράτος για να τα πάρει πίσω με άλλους τρόπους. Όπως κι ένας άλλος τρόπος είναι η συζήτηση, ή μάλλον το παζάρι που άναψε για την πώληση της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Γιατί προετοιμάζεται αυτό το ξεπούλημα; Δεν πρόκειται ακριβώς για την αδηφάγα επιθυμία των επιχειρηματιών να αρπάξουν δημόσια περιουσία, η εξήγηση είναι λίγο πιο πεζή. Όταν ένα κράτος δεν μπορεί να αποπληρώσει ένα οποιοδήποτε δάνειο, ο εγγυητής που έχει δηλωθεί στη σύμβαση είναι το Δημόσιο. Έτσι επάνω στην αδυναμία  αποπληρωμής των δανείων, θα πρέπει να πουλήσει και τα ασημικά του σπιτιού. Το πιο
πρόσφατο παράδειγμα είναι η χαριστική αποπληρωμή δανείου του Μεγάρου Μουσικής από το ελληνικό κράτος επειδή το δάνειο των 95 εκατ. ευρώ που πήρε το 2007 από την Εθνική Τράπεζα ο Χρήστος Λαμπράκης είχε για εγγυητή το Δημόσιο.
Κάντε καπιταλισμό και φιλελευθερισμό για την ευημερία του πολίτη! Εδώ γελάνε.


Διαβάστε άρθρα και συνεντεύξεις του Richard Wolff:Περί Καπιταλιστικών Κρίσεων
“Φορολογείστε τους πλούσιους”
Οικονομικές και πολιτικές διαστάσεις της κρίσης στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ
Συνέντευξη στο ΒΗΜΑ

ΥΓ. Θα επανέλθουμε φυσικά στα θέματα της οικονομίας με καινούρια υποτιτλισμένα βίντεο τα οποία επεξεργαζόμαστε αυτή την εποχή.
 
πηγή:sibilla
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget